افکارنیوز: عدس در بین حبوبات دیگر حاوی بیشترین میزان آهن میباشد. شاید انگشت شمار باشند تعداد افرادی که مثلاً عدس پلو یا عدسی دوست ندارند. عدس طعم خوبی به غذا میدهد و شایستگی آن را دارد که پای ثابت سفرههایمان باشد.عدس منبع فوقالعاده مواد مغذی مهمی است که برای داشتن متابولیسم خوب لازم و ضروریاند.

اگر رژیم گرفته‌اید بدانید که مصرف عدس برایتان مفید خواهد بود. پختن این ماده‌ غذایی ساده و سریع است. حتماً شما عدس سبز و قهوه‌ای را دیده‌اید و در غذاهایتان استفاده کرده‌اید. هندی‌ها عدس قرمز نیز دارند که بسیار معروف می‌باشد. مصرف منظم عدس برای بدن ما بسیار مفید است چون: عدس خطر ابتلا به مشکلات قلبی عروقی را کاهش می‌دهد. عدس حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی است که بیشتر متعلق به خانواده‌ فلاوونوئیدها می‌باشند.

این آنتی‌اکسیدان‌ها به ویژه در پوشش بیرونی عدس قرار دارند. بر اساس نتایج پژوهش‌ها زمانی که عدس خیس یا پخته می‌شود میزان آنتی اکسیدان کاتچین موجود در آن نیز افزایش پیدا می‌کند. عدس مانند دیگر اعضای خانواده‌ حبوبات سرشار از فیبر می‌باشد. باید بدانید که هر پیاله عدس پخته شده حاوی حدود ۴.۵ گرم فیبر می‌باشد. فیبرهای محلول در آب موجود در عدس می‌تواند شما را از گزند بیماری‌های قلبی عروقی در امان نگه دارد. به خاطر اینکه این فیبرها به کنترل میزان کلسترول خون کمک می‌کنند.

عدس منبع فوق‌العاده‌ فسفر، منگنز و مس محسوب می‌شود. باید بدانید که مس برای ساخت هموگلوبین و کلاژن(پروتئین لازم برای ساخت و احیای بافت‌های بدن) لازم و ضروری است. منیزیم موجود در عدس برای رشد بافت استخوان‌ها و ساخت پروتئین، پیشگیری از گرفتگی عضلات، سلامت دندان‌ها و عملکرد سیستم ایمنی بدن لازم است.

این ماده‌ معدنی نقش مهمی در متابولیسم انرژی و انتقال واکنش‌های عصبی بر عهده دارد. عدس منبع فوق‌العاده‌ فولات می‌باشد که در ساخت همه‌ سلول‌های بدن به خصوص گلبول‌های قرمز شرکت دارد؛ و از آنجایی که فولات برای تشکیل سلول‌های جدید لازم است مصرف آن برای رشد جنین نیز ضروری است.

علاوه بر خواصی که گفته شد عدس منبع خوب پتاسیم نیز می‌باشد. پتاسیم در بدن ما وظیفه دارد که pH خون را تنظیم کند. پتاسیم همچنین باعثتحریک ترشح اسیدکلریدریک در معده می‌شود که به هضم غذا کمک می‌کند.

علاوه بر این‌ها این ماده‌ معدنی برای انقباض عضلات و هم چنین انتقال واکنش‌های عصبی لازم است. عدس سرشار از ویتامین B۱ و B۲ می‌باشد. این ویتامین‌ها در متابولیسم انرژیِ همه‌ سلول‌ها نقش دارند. علاوه بر این، ویتامین B۲ به رشد و احیای سلول‌ها، تولید هورمون‌ها و تشکیل گلبول‌های قرمز کمک می‌کند. در عدس ویتامین B۳ نیز وجود دارد که به تولید انرژی از قندها و چربی‌های مصرف شده کمک می‌کند.

این ویتامین به روند تشکیل DNA نیز یاری می‌رساند. همین عدس منبع طبیعی ویتامین B۶ نیز می‌باشد. کلاً جمع خانواده‌ B در این ماده‌ غذایی جمع است. این ویتامین که پیریدوکسین نیز نامیده می‌شود در سوخت و ساز پروتئین‌ها و اسیدهای چرب و همچنین سنتز ناقل‌های عصبی نقش دارد. ویتامین B۶ به تولید گلبول‌های قرمز کمک می‌کند و باعثمی‌شود که آنها اکسیژن بیشتری حمل کرده و آنها را به سلول‌ها برسانند.

این ویتامین همچنین به عملکرد خوب سیستم ایمنی بدن کمک زیادی می‌کند. در نهایت باید بگوییم که ویتامین B۶ در ساخت برخی از ترکیبات سلول‌های عصبی شرکت دارد و به تنظیم هورمون‌ها نیز کمک می‌کند.

اصلاً امکان ندارد مطلبی کار کنیم و افرادی که قصد لاغری دارند را فراموش کنیم. عدس برای آنهایی که می‌خواهند وزن کم کنند بسیار مفید است. این عضو خانواده‌ محبوب حبوبات، چربی ندارد و حاوی میزان قابل توجهی کربوهیدرات های پیچیده می‌باشد که جلوی ریزه خواری بین وعده‌های غذایی را می‌گیرد.

باید بدانید که این ماده غذایی تأمین کننده خوب پروتئینهای گیاهی نیز میباشد. برای همین برای گیاهخوارانی که به اصطلاح لب به گوشت نمیزنند منبع خوبی برای تأمین پروتئین محسوب میشود.