درویش خان اسفندیارپور؛ کشاورزدر آن دوران طاغوت نه تنها مکنت حاصل از کشاورزی مکانیزه و خودکفایی برایش به ارمغان نیامد، بلکه به سبب ضربه‌هایی که از برخوردهای دولتی بر روح و روانش وارد شده بود به کوه و صحرا زد و مجنونی پیشه کرد.

افکار

- باغ سنگی یکی از جاذبه‌های استان کرمان و شهر سیرجان است. این محوطه که قبلاً باغی بوده در دهستان بلورد روستای میاندوآب و ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی سیرجان قرار داردو متعلق به درویش خان اسفندیارپور، پیرمردی کر و لال بوده‌است. این باغ به شکل شش ضلعی نامنظم است.

گفته می‌شود بعد از بروز خشکسالی در منطقه٬ و خشک شدن درختان٬ صاحب باغ سنگ‌هائی را از درختان آویزان کرده و بتدریج اهالی روستاهای مجاور برای دیدن آن باغ به روستای میاندوآب آمده‌اند. بدین ترتیب رفته رفته اهالی شهرهای مجاور و گردشگران سیرجان مشتاق دیدار باغ شده‌اند. اکنون این باغ٬ گردشگرانی را که از سیرجان دیدار می‌کنند بسوی خود جلب می‌کند.

فیلمی بنام باغ سنگی از این باغ و باشرکت درویشخان اسفندیارپور ساخته شد که برنده جایزه خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین نیز شد.

درویش خان اسفندیارپور؛ کشاورزدر آن دوران طاغوت نه تنها مکنت حاصل از کشاورزی مکانیزه و خودکفایی برایش به ارمغان نیامد، بلکه به سبب ضربه‌هایی که از برخوردهای دولتی بر روح و روانش وارد شده بود به کوه و صحرا زد و مجنونی پیشه کرد.

درویش خان و خانواده‌اش از طریق شبانی در صحرا زندگی می‌کردند.

می گویند: روزی درویش خان در صحرا می‌آرامد و خواب‌نما می‌شود. پس از بیدار شدن تخته سنگ عجیبی را زیر سر خود می بیند و آن را به خانه می‌برد و به درختی می‌آویزد.

وی روزهای بعد، قطعه سنگ‌های دیگری می‌یابد. با سیم‌های تلگراف، سنگ‌ها را به درخت‌های اطراف چادرش آویزان می‌کند. به زودی باغی از سنگ در اطراف چادر برپا می‌شود. مردم از روستاهای دور و نزدیک برای تماشا به باغ سنگی می‌آیند.

درویش خان اسفندیارپور در سن ۹۰ سالگی در ۱۹ فروردین ۱۳۸۶ درگذشت و پیکرش در این باغ دفن گردید.

کد خبر: 194980