به گزارش افکارنیوز،شیرزاد عبداللهی با بیان این مطلب گفت: قبل از سال ۱۳۴۵شمسی نظام آموزشی ما ۳-۳ - ۶ بود. یعنی ۶ سال ابتدایی، ۳ سال دوره اول متوسطه و ۳ سال دوره دوم متوسطه، آنچه که در سال تحصیلی جاری به عنوان نظام جدید یا ساختار جدید معرفی و در مدارس اجرا شد، در حقیقت بازگشت به نظام آموزشی قبل از سال ۱۳۴۵ شمسی است.

وی افزود: بر خلاف صحبت های انجام شده و تاکید وزیر آموزش و پرورش هیچ گونه نوآوری در نظام جدید آموزشی دیده نمی شود و بسیاری از معلمان ابتدایی معتقدند در سال تحصیلی آینده با آمدن وزیر جدید کلاس ششم ابتدایی حذف می شود.

عبداللهی بای بیان اینکه بهتر است پروژه کوتاه و یا بلند کردن دوره های آموزشی که بازی مورد علاقه وزیر است کنار گذاشته می شود، توضیح داد: متاسفانه اجرای نظام ۶.۳. ۳ مدارس ابتدایی و راهنمایی را دچار آشفتگی کرد. تعداد زیادی از معلمان دوره راهنمایی که اغلب در یک درس تبحر و تخصص دارند، سر کلاس ششم دبستان با ۱۰ ماده درسی رفتند.

این کارشناس آموزشی ادامه داد: این گروه از معلمان بسیار از اجرای این طرح ناراضی بودند. در واقع آنها احساس می کنند که از نظر موقعیت تنزل پیدا کرده، کارشان سنگین تر و روزهای حضورشان در مدرسه یک روز بیشتر شده است.

عبداللهی درباره تبعات اجرای نظام جدید آموزشی در سال تحصیلی ۹۲-۹۱ گفت: آموزش و پرورش در نتیجه اجرای نظام جدید آموزشی تعدادی از معلمان پنجم و سوم را به پایه ششم منتقل کرد. در برخی مدارس برای پرکردن جای خالی معلمان پایه سوم، از نیروهای خدماتی استفاده کرد که این به نوع خود فاجعه در نظام آموزشی کشور است، چرا که این افراد هیچگونه سابقه تدریس آنهم در کلاس ششم ابتدایی نداشتند.

به گفته وی، تالیف کتاب های ششم به صورت عجولانه از دیگر تبعات اجرای نظام جدید بود به گونه ای که در کمتر از یکسال اشکالات کتابهای درسی ششم یکی پس از دیگری آشکار شد.

این کارشناس مسائل آموزشی با انتقاد از عملکرد وزیر آموزش و پرورش توضیح داد: متاسفانه وزیر آموزش و پرورش علاقه زیادی به کارهای پرسرو صدا و زودبازده و به قولی پروژه‌ای دارد. به عنوان نمونه می‌توان از تغییر ساختار مقاطع آموزشی، تعطیلی روزهای پنجشنبه مدارس، موظف کردن ادارات به دادن افطاری در ماه رمضان(این کار قبلا بدون هزینه دولتی و به صورت خودجوش در مدارس انجام می‌شد)، نام برد.

عبداللهی معتقد است که اقدامات اساسی مانند مقاوم‌سازی مدارس یا افزایش کیفیت و بازده آموزشی در مدارس و… حالت پروسه ای دارند و معمولا دیربازده هستند و اغلب وزرا سراغ آنها نمی‌روند.

وی درباره اجرای نظام ۳.۳. ۳.۳ و اینکه آیا اجرای آن در سال تحصیلی آینده در مدارس ابتدایی کشور امکانپذیر است، گفت: آنچه که در سند آموزش و پرورش آمده، و ظاهرا مبنای تغییرات همان است ساختار آموزشی شامل چهار دوره آموزشی ۳ ساله است، یعنی آنچه که امسال اجرا شد، منطبق بر سند تحولی نبود. این پرسش بسیار مهم است که چرا وزیر ساختار تصریح شده در سند را اجرا نکرد؟ پاسخ وزیر این است که شرایط و امکانات برای اجرای چهار دوره آموزشی فراهم نبود. باز هم می‌توان پرسید که اگر شرایط فراهم نبود چرا ابتدا شرایط را فراهم نکردید؟

عبداللهی صبحت های خود را اینگونه تکمیل کرد: ظاهرا انجام کارهای کوچک و دیربازده با روحیات وزیر فعلی آموزش و پرورش همخوانی ندارد. او در سخنرانی‌های سال گذشته خود چند بار گفت که باید یکسال دیگر به طول دوره ابتدایی اضافه شود و این دوره ۷ ساله شود. بعید نیست که اگر حاجی بابایی در آموزش و پرورش ماندگار شود در نهایت دوره ابتدایی به ۱۲ سال می رسد!

وی پیشنهاد داد: بهتر است مسوولان آموزش و پرورش به جای تغییر نظام آموزشی سیستم خطرناک گرمایشی مدارس را اصلاح کنند و به قول یکی از فرهنگیان کشور کاش وزیر آموزش و پرورش کمی هم به به عرض دوره های آموزشی یا همان کفیت اموزش در مدارس توجه می کرد.

عبداللهی در پایان توضیح داد: برای جا افتادن نظام ۳-۳-۳-۳ به ۵-۶ سال زمان نیاز است. در چنین شرایطی اجرای کامل سند تحول در آموزش و پرورش به دو- سه قرن زمان نیاز دارد. چرا که سند تحول ۱۳۱ بند دارد و اگر هر وزیری یک بند آن را اجرا کند، یکصدو سی امین وزیر پس از حاجی بابایی جشن پایان تحول در آموزش و پرورش را برگزار خواهد کرد.