به گزارشافکارنیوز،دکتر شهپر حقیقت با اشاره به اینکه سرطان پستان پس از سرطان پوست شایع‌ترین سرطان در زنان ایرانی است، گفت: این سرطان پنجمین علت مرگ ناشی از سرطان‌ها را تشکیل می‌دهد.

وی در ادامه با تاکید بر اینکه اثرات هورمون درمانی در افزایش خطر سرطان پستان به اثبات رسیده است، گفت: در دو دهه اخیر به علت کاهش مصرف قرص‌های پیشگیری از بارداری و کاهش هورمون درمانی در امریکا خطر بروز سرطان پستان کاهش یافته است.

این جراح عمومی با اشاره به اینکه در کشورهای در حال توسعه بار این بیماری رو به افزایش است، گفت: بروز سرطان پستان در کشورهای توسعه یافته ۸۰ در ۱۰۰ هزار، در کشورهای در حال توسعه ۴۰ در ۱۰۰ هزار و در ایران ۲۸ در ۱۰۰ هزار است.

وی همچنین افزود: بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، ۷۰ درصد مرگ ناشی از سرطان پستان در کشورهای در حال توسعه است.

معاینات ماهیانه از چه سنی باید انجام شود؟


این عضو پژوهشکده سرطان پستان جهاد دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: زنان باید از سن ۲۰ سالگی و پس از پایان دوره قاعدگی هر ماه با انجام معاینه پستان پزشک را در تشخیص احتمالی مشکلات پستان یاری کنند و از سن ۴۰ سالگی نیز به طور سالیانه جهت معاینه به پزشک مراجعه کنند.

دکتر حقیقت یادآور شد: اولین ماموگرافی باید در سن ۴۰ سالگی انجام شود و در صورت عدم وجود مشکل هر ۳ سال یکبار تکرار شود.

دکتر حقیقت خاطرنشان کرد: خانم‌ها باید به محض مشاهده هر تغییری در پستان‌ها، هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنند.

تاثیر سابقه خانوادگی در ابتلا به سرطان پستان


این جراح عمومی گفت: در ابتلا به سرطان پستان، نقش ارثتنها ۵ تا ۱۰ درصد است، لذا زنانی که دارای سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پستان هستند، هر چند باید با مراجعه به پزشک به طور مرتب پیگیری‌های لازم را انجام دهند ولی نگرانی از این مسئله به مراتب تهدید کننده‌تر است.

چگونه از سرطان پیشگیری کنیم؟


دکتر حقیقت گفت: افزایش وزن خصوصا در سنین پس از یائسگی و عدم فعایت بدنی مهمترین عوامل موثر در افزایش خطر ابتلا به سرطان است. تنها چند ساعت فعالیت بدنی مناسب در هفته موجب کاهش ۳۰ درصدی خطر ابتلا به سرطان پستان می شود.

وی گفت: نقش برخی از عوامل در افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان مانند زایمان پس از سن ۳۰ سالگی، مصرف قرصهای پیشگیری از بارداری (به صورت مداوم و به مدت ۱۰ تا ۱۵ سال) و هورمون درمانی به اثبات رسیده است ولی تاثیر عواملی مانند مصرف ضدعرقها، ویتامین -د، کار شبانه، استرس، مواد شیمیایی آلوده کننده و اشعه های یونیزان هنوز به اثبات نرسیده است هرچند در برخی از مطالعات این عوامل به عنوان فاکتورهای خطرزا مورد بررسی قرار گرفته و در افزایش خطر ابتلا به سرطان تاثیرگذار است.