به گزارش افکارنیوز، متولد اول فروردین ۱۳۵۲ تهران. در دوران کودکی بچه شلوغ و شیطانی بود و با برادرش آتش می سوزاندند. در عین پر شر و شوری بسیار بانمک و جذاب بود و مایه آزار و اذیت کسی نمی شد.

پدرش رضا بنفشه خواه و مادرش خانم نیکی زاده رهبر دبیر بازنشسته آموزش و پرورش است.

از سال ۷۳ وارد عرصه بازیگری شد. پدرش فوق العاده حساس و زودرنج است، اما خودش با پدر از این بابت کمی تا قسمتی فرق دارد. زیاد به آینده حرفه و شغل بازیگری امیدوار نیست و نگران آینده است. با آنکه چهل سال از عمرش گذشته، اما همچنان کودک درونش شاد و سرزنده حضور دارد. مادرش فوق دیپلم ادبی دارد. اصلاً طاقت ایفاگر نقش های طنز بوده، البته نقش جدی هم بازی کرده است، ولی نقش های جدی کمتری از نقش های کمدی اش بوده است. می گوید: «جالب است بدانید من برای اولین بار به دلیل مسائل مالی به این سمت سوق پیدا کردم. در ابتدای ورودم به دانشگاه به دلیل هزینه های بالای دانشگاه در یک کار کمدی تست دادم و قبول شدم و از آن سال به بعد دیگر در ژانر طنز باقی ماندم.»

بسیار آدم آرامی است. اطرافیانش معتقدند او بسیار مهربان و دلسوز است. دو برادر به نام های هژیر و پژمان دارد که اولی از او بزرگتر و دومی کوچکتر است. سروش صحت را خیلی قبول دارد و از کار کردن با او لذت می برد و او را جزو بهترین کارگردانان می داند. مدتی کافی شاپ داشت، ولی چون به کارهای بازیگری اش نمی رسید آن را تعطیل کرد.

کارهای سینمایی خیلی کم به او پیشنهاد می شود، اما دوست دارد در سینما هم فعالیت داشته باشد. سال ۸۸ ازدواج کرد و دو فرزند دارد. همسرش از دوستان لیلی رشیدی است. از مشورت با همسرش همیشه اظهار رضایت دارد. با مهران غفوریان و رضا داوودنژاد رابطه خانوادگی و صمیمانه دارد. بسیار طناز و دوست داشتنی و بامزه است. زیاد سررشته ای در آشپزی ندارد. غذاهای شمالی را مثل باقالاقاتوق، میرزاقاسمی، ماهی دودی و… را دوست دارد و از میان غذاهای شمالی مرغ ترش را دوست ندارد. همیشه قدردان زحمات پدر و مادرش است. سر یکی از مجموعه طنز با مدیر تولید آن مشکل پیدا کرد. موسیقی را خیلی دوست دارد، اما سازی را نمی تواند بنوازد. خیلی دوست داشت زبان انگلیسی را فرا می گرفت که این اتفاق نیفتاد. اگر نقشی را دوست نداشته باشد حتماً باید بابت آن دستمزد خوبی بگیرد وگرنه در آن حضور پیدا نمی کند. او در هر کاری بازی نمی کند. عاشق زندگی و همسرش است. کسب درآمد حلال برایش از اهمیت خاصی برخوردار است. همیشه از ته دل می خندد. با پدر و مادرش خیلی رفیق و نزدیک است. یکی از بهترین بازی هایش در «مرد دو هزار چهره» است که در نقش کمک خلبان ایفای نقش کرد. از همان ابتدا هم پدرش مرتب به او توصیه می کرد که بازیگری حرفه و شغل اصلی اش نباشد. اولین کاری که در عرصه بازیگری انجام داد یک تئاتر عروسکی بود به کارگردانی بهروز غریب پور. برای «جنگ ۳۹» هم تست داد و کارگردان آن داریوش کاردان بود و در تست هم پذیرفته شد. بازی در کارهای طنز و جدی را به یک اندازه دوست دارد. نقش بی خودی الملک در سریال «قهوه تلخ» هم از کارهای قابل قبول اوست. کمی تا قسمتی دیر ازدواج کرده که یکی از دلایلش شاید نداشتن امنیت شغلی بود. عمویش محمود بنفشه خواه ۱۸ فروردین ۸۸ در ۶۸ سالگی درگذشت. او هم از بازیگران سینما و تلویزیون بود. بسیار ساده و بی غل و غش است. روراست و بدون شیله پیله با آدم های دور و برش رفتار می کند و به قول معروف همانی هست که نشان می دهد. یکی از برادرانش در خارج از کشور زندگی می کند. مادرش در هر شرایطی کارهایش را می بیند و معتقد است بیژن در کار طنز بسیار خوش می درخشد. اولین بار سیامک انصاری او را برای بازی در کارهای مهران مدیری معرفی کرد و طنازی های او در سریال «مرد هزار چهره» بر نمک و جذابیت کار افزود.

تا به حال در مجموعه های تلویزیونی جنگ ۳۹، همسران، لبخند سوم، آخرین ستاره شب، دزدان مادربزرگ، گل های ۷۶، ایستگاه ۷۷، عید آن سال ها، این چند نفر، حرف تو حرف، گل های ۷۸، آبدار شاه، طبقه وسط، زیر آسمان شهر، باغچه مینو، پیامک از دیار باقی، قهوه تلخ، ساختمان پزشکان، خانه اجاره ای، راه طولانی، دزد و پلیس، پژمان و… ایفای نقش کرده است.

او از همان نسل اولی های طنز کار تلویزیون به حساب می آید و این ژانر را با کارگردان های مختلف در شرایط مختلف تلویزیون تجربه کرده است. دغدغه اش کارگردانی نیست. حرف های خیلی بامزه و جذابی می زند و از در کنارش بودن احساس خوشایندی به طرف مقابل دست می دهد. مهربانی اش حد و اندازه ندارد.

روزهاي زندگي/ شماره ۴۳۷/ نيمه اول بهمن ماه ۹۲/ از: زهرا مكرم رفتاري/ صفحه ۵۳