به گزارش افکارنیوز، ۳۱/۲ / ۶۵ در تهران به دنیا آمد. دو خواهر دارد. فوتبالش را از رده های پایه سایپا شروع کرد. حضورش در لیگ برتر را مرهون تلاشی است که داشته است. روزبه شاه علی دوست، خانواده احساسی دارد. خانواده ای که به گفته او بالا و پایین زندگی شان با خوشحالی ها و غم های روزبه است. او معتقد است فوتبالیست ها آدم هایی هستند که کلید خوشبختی چند خانواده می افتد دست شان و از این منظر انسان های با لیاقتی هستند. شاه علی دوست می گوید که فوتبال نتوانسته دلش را بشکند، اما مسائل اجتماعی و شخصی دلش را شکسته است. از اینکه فوتبالیست شده راضی است و نمی داند اگر فوتبالیست نمی شد باید چه کار می کرد چرا که به گفته پدرش فقط می تواند لامپ سوخته را عوض کند! شاه علی دوست خوب تمرین کردن در هر شرایطی و احترام به تصمیم مربی را جزو مواردی می داند که برای آینده بازیکنان مهم است. او از محمدجواد آشتیانی و ابراهیم صادقی به عنوان بازیکنان باتجربه ای که در زندگی اش موثر بوده اند یاد می کند و درباره ابراهیم صادقی معتقد است که اگر او در تیمی مانند پرسپولیس بازی می کرد می توانست مانند بزرگانی چون مهدی مهدوی کیا و کریم باقری باشد. با او ساعتی به گفتگو نشستیم. لطفاً با ما همراه باشید.

اوضاع و احوالت در سایپا چطور است؟

خدا را شکر باشگاه بدون حاشیه ای است که جزو شش باشگاه خوب ایران محسوب می شود. خوشحالم که توانستم در این باشگاه فعالیت کنم. در حال حاضر نسبت به سال های قبل بهتر شده ایم. در سال های گذشته در نتیجه موفق نبودیم امسال اوضاع مان بهتر شده است.

چرا این تیم را انتخاب کردی؟

فوتبالم را از رده های پایه سایپا شروع کردم. چون از کودکی اینجا بودم نسبت به باشگاه تعلق خاطر دارم. همان طور که گفتم تیم خوبی است. این فصل اگر کمی خوش شانس تر بودیم می توانستیم به گرفتن سهمیه، آسیا امیدوارتر باشیم.

برای رسیدن به اینجا چقدر تلاش کردی؟

هر فوتبالیستی وقتی به لیگ برتر می آید به طور قطع تلاش کرده من هم مستثنی نیستم. دوری از خانواده و اینکه نتوانی مثل همسن و سال های خودت وقت تفریح بگذاری آسان نیست. خانواده ام خیلی به من کمک کردند. خانواده احساسی ای دارم که با پیروزی های من خوشحال می شوند و با باخت های من ناراحت، بالا و پایین آنها با من است. لطف خدا شامل حال من شد که از خانواده ای معمولی و متوسط وارد فوتبال شدم و زندگی خودم و اطرافیانم را تغییر دادم. فوتبال عمر مشخصی دارد در حالت خوبش ۱۰ تا ۱۵ سال می تواند بازی کند. دنیای خوبی است هر چه به آخرش نزدیک می شوی دوست داری از نو شروع کنی.

معلوم است دنیای خوبی دارید؟

فوتبالیست ها آدم هایی هستند که کلید خوشبختی چند خانواده می افتد دست شان. به نظر من آنها آدم های با لیاقتی هستند و باید شاکر خدا باشند.
وقتی ابتدای راه هستی کار سخت است اما در اواسط راه می بینی که همه چیز مثل برق و باد می گذرد. ما هم عضوی از جامعه هستیم با اینکه می گویند درآمد فوتبال خوب است اما فشار آن موجب می شود تا هر قدر هم پول درآوردی باز هم کارت سخت باشد. وقتی مربی در کنفرانس مطبوعاتی از فشار گریه می کند نشان می دهد که فوتبال چقدر استرس دارد. خدا کند به مربی برخورد نکنی که بخواهد اذیت کند چرا که افسرده می شوی.

تا به حال دلت سوخته است؟

بله، روزی چند بار دلم می سوزد!(می خندد) فوتبال نتوانسته دلم را بشکند، دلم از مسائل اجتماعی و شخصی شکسته است.

خودت را توصیف کن لطفاً.

سعی می کنم دروغ نگویم حتی اگر به ضررم باشد، حق کسی را پایمال نکنم، همیشه خودم را حفظ کنم حتی در شرایط خیلی سخت آدم احساسی هستم و عاشق خانواده ام هستم. دو سال که همدان بودم سخت ترین سال های زندگی ام بود و امیدوارم تا پایان فوتبالم این اتفاق دیگر برایم تکرار نشود که از خانواده ام دور باشم.

دوست داشتی در یکی از دو تیم استقلال یا پرسپولیس بازی می کردی؟

بله، هر فوتبالیستی دوست دارد در یکی از این دو تیم باشد، افرادی که در این تیم ها بازی می کنند سرشناس تر می شوند، دوست دارم در آینده در یکی از این دو تیم بازی کنم.

سقف آرزوهایت کجاست؟

پوشیدن پیراهن تیم ملی، آرزوی هر بازیکنی است، اما اول دوست دارم در سایپا موفق باشم و بعد بازیکن ملی پوش شوم.

تا به حال خودت را باخته ای؟

بله، بعضی اوقات با یک بازی بد در لیگ خودم را باخته ام، گاهی اوقات با خودم گفته ام نکند دیگر نتوانم بازی کنم. محمدجواد آشتیانی و ابراهیم صادقی در دورانی که این حس را داشتم در نقش بزرگتر خیلی به من کمک کردند و از این جا می توان فهمید که حضور باتجربه ها چقدر در تیم مهم است.

وقتی از همه جا ناامید می شوی چه کار می کنی؟

تا چند وقت پیش نمی توانستم باید چه کار کنم ولی معمولاً به پدر و مادرم خوبی می کنم و دل آنها را شاد می کنم. وقتی می بازم یا فشار فوتبال دارم به خانواده ام نزدیک می شوم و در خانواده شادی به وجود آورم تا فکرم را به جای دیگری مشغول کنم.

اهل حاشیه بودن چقدر به ذات بازیکن مربوط است؟

فکر می کنم تمامش به ذات بر می گردد. یک سری رفتارها هستند که هر آدم عاقلی بازتاب آن را می داند. به ذات آدم بر می گردد که چقدر می خواهند خودشان را مطرح کنند.

از فوتبالیست شدنت پشیمان نیستی؟

نه، خیلی هم خوشحال هستم، همیشه می گفتم اگر فوتبالیست نمی شدم چه کاره می شدم. پدرم می گوید روزبه فقط می تواند لامپ سوخته را عوض کند!

اگر بگویند برای فوتبال کاری کن، چه کار می کنی؟

دوست داشتم آدم بزرگی می شدم و سعی می کردم زمین های تمرین ها را مسابقات را هموار کنم و توپ های خوب بیاورم.

مشکلات فوتبال ما چیست؟

نداشتن ورزشگاه های خوب که بازیکنان را جذب کند. ما اردوهای خوب رفته ایم و وقتی تمرین کردیم و مسابقه داریم احساس کردیم سطح مان بالاتر آمده. اینها امکانات اولیه است اما به کیفیت مسابقات کمک می کند. اکثر مربیانی که از خارج به ما اضافه شدند به استعداد ایرانی ها معتقدند اما همان ها از امکانات مان گلایه کردند.

به نظر خودت به حق ات رسیده ای؟

فکر می کنم اگر همه نرسیده ام خودم مقصرم. همیشه افسوس می خورم که ای کاش سنم چند سال کمتر بود تا قدرت و تمرکزی را که امروز گذاشته ام چند سال پیش می گذاشتم. الان جایگاهم بهتر بود.

دوست داشتی لژیونر می شدی؟

یکی از آرزوهای هر بازیکنی پیشرفت در فوتبال است و ترانسفر یک پیشرفت محسوب می شود.

لژیونر شدن چه مزایا و معایبی دارد؟

معایبش برای من دوری از خانواده است. مادرم همیشه می گوید برو. فکر می کنم لژیونر شدن محاسن زیادی دارد.
بودن در لیگ های دیگر موجب می شود تا با وجود امکانات حرفه ای، سطح پیشرفت بازیکن دو چندان شود. البته اینها برای کشورهای صاحب سبک است و هر لیگی لزوماً پیشرفت را همراه ندارد.

کدام لیگ را برای ترانسفر می پسندی؟

لیگ های انگلیس و اسپانیا را دوست دارم.

برخی معتقدند باید در اوایل دوران بازی ازدواج کرد و برخی هم می گویند آخر فوتبال زمان مناسبی برای تاهل است. با کدام یک موافقی؟

فکر می کنم هر کسی هر موقع که به شناخت از خودش رسید باید ازدواج کند. حالا زمان و سنش به همان موقع مربوط می شود. بازیکنانی مثل ابراهیم صادقی بوده اند که در سن کم ازدواج کرده اند. اتفاقاً ایشان الگوی من هستند و اگر در پرسپولیس بازی می کردند مثل مهدی مهدوی کیا و کریم باقری می شدند. برخی نیز مانند علی دایی دیر ازدواج کرده اند.

نظرت راجع به کادر فنی سایپا چیست؟

سعید رجبی در تعامل مناسب فیرات با بازیکنان نقش مهمی را ایفا کرده است. «فیرات» شناخت خوبی از سایپا دارد. کارهای ایشان مثبت بوده، امیدوارم در ادامه مسیر نتایج بهتری بگیریم. ۲،۳ سال ناموفق داشتیم، امسال بهتر شده ایم و اگر مدیریت کادر فنی را حفظ کند نتایج بهتری نیز خواهیم گرفت. باید به مربی فرصت داد تا برنامه هایش را عملی کند.

مربی داخلی گزینه مناسب تری است یا خارجی؟

ما مربیان داخلی خوبی داریم که همین الان می توانند در لیگ کار کنند. مانند علی اصغر مدیرروستا و علی رضا منصوریان که خودم افتخار شاگردی آنها را داشته ام.

نظرت راجع به «فیرات» چیست؟

ذهن مدیریت سایپا تغییر سبک در فوتبال بود برای همین مربی ترک تبار آلمانی را انتخاب کرد. انتخاب مربی به نگاه مدیریت بر می گردد.

نظرت راجع به کی روش چیست؟

مربی خوبی است، دوستانم مثل کریم انصاری فرد که در تیم ملی زیر نظر کی روش کار کرده اند از ایشان تعریف می کنند.
ایشان مربی پرتغال بوده و در منچستر نیز کار کرده است. تنها نکته این است که اگر به لیگ خودمان اطمینان کند بهتر است. دوست دارم کار ایشان را از نزدیک ببینم.

آیا او گزینه مناسبی برای تیم ملی است؟

بله، در ۳۲ تیمی که به جام جهانی راه پیدا کرده اند، کی روش جزو مربیان خوب این دوره است باید حداکثر استفاده را از دانش ایشان ببریم.

به عنوان بازیکن باتجربه چه توصیه ای به جوان ترها داری؟

خوب تمرین کردن در هر شرایطی، احترام به تصمیم مربی چیزهای مهمی است که به هر کسی کمک می کند تا پیشرفت کند. چه زمانی که بازی می کند و چه زمانی که با صلاحدید مربی روی نیمکت می نشیند. خوب تمرین کردن موجب می شود سال های سال بتوانی در لیگ بازی کنی و کسب درآمد داشته باشی. نباید اهل حاشیه بود. مصاحبه های مختلف بر سر نیمکت نشینی تنها بازیکن را از متن دور می کند.

و اما صحبت پایانی…

از پدر و مادرم، خواهرانم و دایی ام تشکر می کنم. خانواده ام همواره کنارم هستند و دایی ام نیز پیگیر کارهای من است. از شما هم برای ترتیب این مصاحبه متشکرم.

راه زندگی/ شماره ۳۹۳/ نیمه اول بهمن ماه ۹۲/ گفتگو: سپهر درخشان/ صفحه ۸۴