به گزارشافکارنیوز،این روزها فیلمی در فضای وایبر از طریق تلفن همراه میان مخاطبان مختلف دست به دست می‌شود که از تنبیه بدنی دو دانش‌آموز یک مدرسه ابتدایی روستایی به نام ناشکی به دست معلم حکایت دارد. در این فیلم دانش‌آموزان توسط معلم به شکل عجیبی تنبیه می‌شوند همچنین با الزام معلم مجبور می‌شوند تا به یکدیگر سیلی بزنند.

تصاویر ناراحت کننده‌ای که در این فیلم وجود دارد، یک بار دیگر موضوع تنبیه بدنی در مدارس را به پیش کشید.

آذر سال گذشته بود که گزارش تنبیه بدنی دانش‌آموزان یکی از مدارس پایتخت آن هم با لوله پولیکا توسط صداو سیما پخش شد، ‌پس از آن بود که موج خبری گسترده‌ای در رسانه‌ها منعکس شد و مسئولان آموزش و پرورش از برخورد با تنبیه بدنی و تلاش برای حذف آن صحبت کردند اما تجارب سال‌های گذشته ثابت کرده است که آموزش و پرورش در حذف کامل تنبیه بدنی از مدارس موفق نبوده است.

** توضیحات آموزش و پرورش در خصوص تنبیه بدنی دو دانش‌آموز روستایی


برای پیگیری تنبیه بدنی دو دانش‌آموز روستایی به سراغ مسئولان آموزش و پرورش رفتیم.

علی نقی یزدان پناه مدیر کل امور عشایری وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم در رابطه با حادثه تنبیه بدنی دانش‌آموزان یک مدرسه اظهار داشت: ‌ بنده نیز این فیلم را مشاهده کرده‌ام اما این فیلم در سال‌‌های قبل نیز پخش شده بود و می‌‌توان گفت که ماجرا برای سال جاری نیست. حتی نسبت به واقعی بودن فیلم نیز تردید داریم، طبق پیگیری‌هایی که ما انجام دادیم مدرسه‌ای به این نام وجود ندارد.

وی افزود: اما اعلام می‌کنیم که از نظر آموزش و پرورش تنبیه بدنی دانش‌آموزان ممنوع بوده و این رفتار غیرقابل توجیه است. اگر خانواده‌ای مشاهده کرد که فرزندش در مدرسه با پدیده تنبیه بدنی مواجه شده است می‌تواند با مراجعه به ادارات بازرسی و رسیدگی به شکایات آموزش و پرورش شکایتی را تنظیم کند که آموزش و پرورش به آن رسیدگی خواهد کرد.

مدیر کل امور عشایری وزارت آموزش و پرورش با اشاره به این‌که تنبیه بدنی هم‌اکنون در روش‌های تربیتی مدارس منسوخ شده است، ‌ عنوان کرد: ‌ برای آماده‌سازی معلمان عشایر به منظور حضور آن‌ها در کلاس درس و نحوه برخورد با دانش‌آموزان، دوره‌ آموزشی ۸ ساعته‌ای را برگزار کرده‌‌ایم که ۴ ساعت آن به موضوع مشاوره و شناسایی شخصیت و اختلال‌های یادگیری دانش‌آموزان و ۲ ساعت آن به آموزش بازی‌های بومی و پرورشی در مدارس اختصاص دارد تا معلم بتواند فضای شاد و با نشاطی را در محیط مدرسه ایجاد کند.

یزدان پناه بیان کرد: ‌اعتقاد داریم هرچقدر مهارت پرورشی معلمان بالاتر باشد کم‌تر به سمت تنبیه بدنی می‌روند.

سیدرحیم میرشاهولد، مدیر کل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات وزارت آموزش و پرورش نیز در تاریخ ۷ دی سال ۱۳۹۲ به خبرنگار تسنیم گفته بود که تنبیه بدنی بر اساس مقررات آموزش و پرورش در مدارس و توسط هر یک از عوامل آن ممنوع است. طبق ماده ۷۷ آئین‌نامه انضباطی مدارس اعمال هر گونه تبییه از قبیل اهانت، تنبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی برای تنبیه ممنوع است و در اعمال تنبیه نباید میان دانش‌آموزان تبعیض قائل شد. بنابراین تمام مدیران مکلف به اجرای این آئین‌نامه انضباطی هستند.

مدیرکل ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات وزارت آموزش و پرورش ادامه داد: شبکه نظارت فعالی در کشور داریم که برای فعال ترشدن آن روش‌های جدیدی اعمال خواهیم کرد، افرادی به عنوان مسئولان نظارت و ارزیابی عملکرد در این شبکه فعالیت می‌کنند که تنبیه بدنی در مدارس را رصد می‌کنند همچنین در حال تهیه دستورالعملی هستیم که نحوه جمع‌آوری اخبار در خصوص تنبیه بدنی در مدارس به روز شود و هر فردی که مرتکب این تخلف شود در برخورد با وی اغماض نخواهیم کرد.

وی در پاسخ به این پرسش که هم اکنون در شهرستان ها و نقاط محروم کشور تنبیه بدنی دانش‌آموزان بیش تر از پایتخت و شهرهای بزرگ است برای این موضوع چه اقداماتی را انجام داده‌اید، افزود: بنده معتقدم در شهرستان‌ها و مناطق محروم قانون باوری بیش‌تر است به همین دلیل نمی‌توان گفت که تنبیه بدنی در این مناطق بیش‌تر است؛ تنبیه بدنی تحت هر شرایطی ممنوع است و هر کجا مصداق آن را بیابیم برخورد قانونی خواهیم کرد اما به واقع چند درصد از معلمان تنبیه بدنی می کنند؟ باید گفت افرادی که مرتکب این خطا می‌شوند تعدادشان اندک است.

علی‌اصغر فانی شخص نخست وزارت آموزش و پرورش نیز در برخی از سخنرانی‌های خود با تأکید بر نقش معلم در آموزش و الگودهی به دانش‌آموزان این جمله را به کار برده است: ‌ " درس معلم ار بود زمزمه محبتی جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را. " به هر حال اگر به نقش الگویی معلم برای دانش‌آموز اعتقاد داریم باید روش‌هایی در کلاس درس به کار گرفته شود که عشق و گذشت را به دانش‌آموز منتقل کند.

هر چند وقت یک بار گزارش و فیلمی در رابطه با تنبیه بدنی دانش‌آموزان در مدارس در سطح جامعه پخش می‌شود و اگر چه مسئولان از برخورد جدی با این پدیده تأکید دارند اما هنوز تنبیه بدنی بساط خود را از مدارس ایران برنچیده است.

موضوع ضرورت حذف تنبیه بدنی از مدارس کشور زمانی جدی‌تر می‌شود که سخنان رئیس‌جمهور در روز اول مهر سال ۹۲ را مرور می‌کنیم.

حجةالاسلام روحانی در روز اول مهر سال ۹۲ طی سخنانی عنوان کرد: دانش‌آموزان باید بدانند که حق برخورداری یکسان از عواطف معلم و مدیر را دارند و همه معلمان و مسئولان آموزش و پرورش نیز باید بدانند که نگاه آن‌ها به دانش‌آموزان باید یکسان باشد و تفاوتی تحت عناوین نژاد، چهره، قیافه یا تعلق خاطر به گروه سیاسی خاص در محیط آموزش و پرورش نباید وجود داشته باشد.

وی با تأکید بر این‌که همه دانش‌آموزان از کلاس اول دبستان تا پایان دوره متوسطه باید اطمینان داشته باشند که از امنیت جسمی و روحی در مدرسه برخوردار خواهند بود، تصریح کرد: هیچ معلم و مدیری نباید به خود اجازه دهد به دانش‌آموزی توهین کرده یا با لحن و کلام درست با او سخن بگوید؛ اهانت به دانش‌آموزان، اهانت به کل ملت ایران است چرا که دانش‌آموزان، فرزندان این مرز و بوم هستند. اینجا از تنبیه جسمی سخن نمی‌گویم که قطعاً در مدارس کشور وجود ندارد و اگر خدای ناکرده دولت تدبیر و امید در گوشه‌ای از کشور با تنبیه مواجه شود به اشد وجه با آن برخورد خواهد کرد.

اما آموزش و پرورش برای تحقق این درخواست‌های رئیس‌جمهور چه اقداماتی را انجام داده است؟

حمیدرضا کفاش معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم از تلاش این وزارتخانه برای تحقق سخنان رئیس‌جمهور در راستای حذف تنبیه بدنی از مدارس خبر داد و گفت: برگزاری دوره آموزش ضمن خدمت معلمان با عنوان شیوه‌های مؤثر تشویق و تنبیه در تعلیم و تربیت، ‌تحلیل علمی کاربردی موضوع در همایش مشترک مدیران کل و شورای معاونین با بهره‌گیری از نقطه نظرات علمی و کاربردی روان‌شناسان و جامعه‌شناسان، ‌ تشکیل کمیته مقابله با تنبیه بدنی دانش‌آموزان و کنترل هیجان و ارائه خدمات آمورشی مجازی به جامعه فرهنگیان و برخورد قاطع و قانونی با موارد تخلف گزارش شده از جمله اقدامات صورت گرفته برای حذف تنبیه بدنی در مدارس است.

به نظر میرسد اقدامات مناسبی در سطح ستاد وزارتخانه برای مقابله و حذف تنبیه بدنی صورت گرفته است اما هنوز در سطح مدارس این پدیده جریان دارد شاید سیستم نظارتی که باید پدیده تنبیه بدنی در مدارس را رصد کرده و با آن برخورد کند، ضعف دارد از سوی دیگر چند درصد از شکایاتی که خانوادهها در خصوص تنبیه بدنی منعکس میکنند به نتیجه میرسد؟ آیا برخوردی که با معلمان خاطی صورت میگیرد آنقدر بازدارنده است که منجر به حذف این پدیده از مدارس شود؟