گروه اجتماعی-عضو کانون شورای اسلامی کار کشور گفت: اکنون بسیاری از کارگران مجبورند در ماه حداقل 80درصد از درآمد خود را برای تامین مسکن هزینه کنند.

به گزارش افکارخبر،ولی الله صالحی با بیان این مطلب اظهار کرد: با توجه به میزان دستمزدها در کشور، بسیاری از کارگران توانایی تهیه مسکن در حاشیه شهر تهران را نیز ندارند زیرا میزان اجاره بها و رهن مسکن بالاتر از حداقل دستمزد آنهاست .

وی درباره فاصله طبقاتی موجود در جامعه بیان کرد: فاصله و شکاف عمیق طبقاتی بین اقشار مختلف جامعه مشاهده می شود به طوری که اکنون بسیاری از کارگران نمی توانند وضعیت خود را حتی با دهک های دیگر مقایسه کنند.

وی تصریح کرد: فاصله طبقاتی سبب ناامیدی و سرخوردگی میان کارگران شده و در روحیات افراد تاثیرات منفی برجا گذاشته است.

وی بیان کرد: گاهی اوقات قیمت هر متر از خانه ها در تهران که معادل 40میلیون تومان است با حقوق حداقل 50 کارگر برابری می کند و با قیمت یکی از این خانه ها می توان حقوق چند صد نفر را پرداخت.

وی تاکید کرد: متاسفانه اکنون بسیاری از واحدهای تولید و کارگاه ها و کارخانه ها از کمبود نقدینگی رنج می برند در حالی که با سرمایه گذاری برابر قیمت چند خانه می توان رونق را به این واحدها بازگرداند.

صالحی گفت: متاسفانه اکنون شاهد جابجایی نقدینگی های سرگردان در اقتصاد غیر رسمی هستیم و این مساله تنها شامل بخش مسکن و خانه های چند میلیاردی نمی شود.

وی بیان کرد: این پول اگر در مسیر تولید و اقتصاد رسمی  به کار گرفته شوند به حتم در آینده نزدیک شاهد رونق اقتصاد و حل بسیاری از مشکلات خواهیم بود و در نتیجه رکود کاهش می یابد و اشتغالزایی ایجاد می شود و هرکس بر اساس میزان تلاشش مزد بهتری نیز دریافت می کند.

این فعال حوزه کارگری اظهار کرد: در وضعیت فعلی و رونق اقتصاد غیر رسمی هیچ سود و منفعتی به جامعه و چرخه تولید نمی رسد و تنها عده معدودی از این رهگذر سودهای کلان کسب می کنند.

وی خاطر نشان کرد: اگر شرایط به همین منوال باقی بماند و سرمایه داران به جای سرمایه گذاری در بخش تولید و صنعت پول های خود را به خرید املاک و مستغلات اختصاص دهند وضعیت جامعه کارگری و اقتصاد هیچ پیشرفتی نخواهد کرد.

صالحی افزود: با دستمزدهای فعلی و شرایط بی ثبات بازار کار، کارگران امیدی به خرید خانه و صاحبخانه شدن ندارند زیرا درآمدهای فعلی تنها نیازهای اولیه زندگی را فراهم می کند و در بسیاری از موارد شاهد ترک تحصیل فرزندان کارگران و سوء تغذیه اعضای خانواده هستیم.