به گزارش مهر، مهرداد خلیلی استفاده بسیاری از مطبوعات کشور بویژه نشریات استانی را در استفاده از افراد غیر متخصص از دلایل مهم انحصار این نشریات در چارچوب محدوده فکری و دوری از معنای حقیقی رسالت مطبوعات دانست.

وی تصریح کرد: در مطبوعات امروز مدیران مسئول به افراد هم جناح خود به عنوان حامیان سیاسی، حامیان مالی و علایق عقیدتی و فکری خود متمرکز هستند و به جای توجه به نیازهای مردم به نیازهای درون گروهی خود بها می دهند.

قهر مردم از رسانه ها

این استاد حوزه ارتباطات یکی از دلایل بیگانگی مردم از مطبوعات را انحصار مطبوعات در پوشش خبری مسئولان و این مهم را آفت بی مخاطب ماندن رسانه ها عنوان کرد.

وی اضافه کرد: نزدیک به ۹۰ درصد مطالب نشریات اختصاص به مسئولان دارد و اثری از مردم در صفحات روزنامه ها و نشریات کشور دیده نمی شود در حالی که رسانه منتشر می شود تا مردم آن را بخوانند.

خلیلی در خصوص اهمیت حضور مردم در نشریات اعتقاد دارد که حتی بهترین اخبار و سیاستها زمانی ارزش دارد که مردم آن را باور کنند و بپذیرند و متاسفانه دیده می شود که رسانه ها در ایجاد ارتباط با مردم فقر عملکردی دارند.

مسئولان به رسانه های غیر مردمی پاسخگو نیستند

این روزنامه نگار بی توجهی مسئولان به یک رسانه خاص را پیامد قطع ارتباط با مردم دانست و ابراز داشت: هیچ مسئولی خود را ملزم نمی داند به رسانه ای پاسخگو باشد که مردم آن را نمی خوانند و این در ادامه باعثمی شود این دست رسانه ها در تولید و انتشار اخبار به جای در نظر گرفتن عدالت و نشر حقایق کاملا سلیقه ای و مطابق خواست هر مسئولی قلم فرسایی کنند.

وی با تاکید بر ضعفهای رسانه های موجود اذعان داشت: تا زمانی که یک رسانه از طریق مخاطبان خود قدرت تاثیر گذاری نداشته باشد به تریبون نظرات دیگران تبدیل می شود.

خلیلی افزود: نشریاتی که می دانند مخاطب ندارند باید به فکر تغییر و باز اندیشی خود بپردازند تا با شناسایی ضعفها بتوانند در میان مردم جایگاه خود را باز یابند.

وی با اشاره به فضای مطبوعاتی موجود در دنیا، روزنامه نگاری را علم و هنر عنوان کرد که دائما نیازمند آموزش و آشنایی با متدهای روز دنیاست و به غیر از این از گردونه اطلاعاتی خارج می شود.

سیستم آموزش روزنامه نگاری نیازمند تحول / مطبوعه با روابط فامیلی منتشر نمی شود

این استاد دانشگاه با انتقاد از استفاده از افراد فامیل در گرداندن فعالیتهای یک مجموعه متذکر شد: جای بسی تاسف است که در شرایطی که روزنامه نگاری ما از سرعت پیشرفت و تحول جهانی عقب مانده است دیده می شود برخی نشریات با روابط فامیلی اداره می شود و نتیجه آن هم بی مخاطب ماندن نشریه است.

وی با اشاره به دستورالعملهای حرفه ای و آزمونهای مستمر در نشریات جهانی برای ورود و یا ابقای یک خبرنگار این حرفه را در ایران جزو حرفه هایی برشمرد که بیش از همه دچار بی برنامگی است.

خلیلی عنوان کرد: به علت سختی و جایگاه خاص این شغل لازم است افرادی که وارد این حرفه می شوند به جای کنکور عمومی یک کنکور اختصاصی داشته باشند تا به واسطه آن افراد گلچین شده با مهارتهای خاص در آن قدم بگذارند.

وی با تاکید به نیازمندی دانشکده های خبر به تحول جدی تاکید کرد: دانشجویی که در طول مدت تحصیل خود یک نشریه داخلی در دانشگاهش منتشر نمی کند، یک چاپخانه نمی بیند و… فاقد تخصص است و از علم روز روزنامه نگاری اطلاعی ندارد، بی شک در ادامه نمی تواند با حضور خود در بازار کار تاثیری بجا بگذارد.

خلیلی با انتقاد از کوتاهی نهادهای متولی برای در نظر گرفتن برنامه های کوتاه و بلند مدت و خلا برگزاری جلسات هم اندیشی در میان اعضا، این صنف را لطمه ای به بدنه مطبوعات کشور برشمرد.

وی با اشاره به بحران موجود در مطبوعات اردبیل طرح پیشنهادی در خصوص نحوه حضور خبرنگاران در این حرفه را از واجبات تحول فضای مطبوعاتی و کوتاه شدن دست افراد غیر متخصص و غیر متعهد دانست.

بی توجهی مدیران مسئول به پتانسیلها

خلیلی بی توجهی به پتانسیلهای سخت افزاری و نرم افزاری را در مطبوعات استانی در کنار به کارگیری افراد غیر متخصص نتیجه ایجاد فضایی برشمرد که خبرنگار را نه تنها جدا از رسالت خود بلکه بیگانه با آن پرورش می دهد.

وی در تشریح پتانسیلهایی که از دید مدیران مسئول و سردبیران پنهان مانده است، گفت: جمعیت دانشجویان عکاسی و دانشجویان دانشکده خبر در کنار فراغ التحصیلان داشگاههای دیگر که در اردبیل به علت نبود موقعیت شغلی، به حرفه های دیگر می پردازند، در هفته نشریات به کار گرفته نمی شود.

مدرس دوره های روزنامه نگاری در اردبیل همچنین عدم بهره گیری از افراد متخصص در زمینه های تاریخی، فرهنگی، مذهبی، ورزشی و حتی تجاری را فرصت سوخته مطبوعات محلی استان خواند و متذکر شد: با وجود اینکه در اردبیل چهره های بسیاری در سطح ملی و جهانی درخشیده است جای خالی آنها در نشریات که مهمترین ابزار اطلاع رسانی و آگاهی جمعی است به شدت دیده می شود.

وی همچنین عدم انتشار روزنامه در این استان را به بهانه نبود امکانات را یک حرکت غیر حرفه ای عنوان کرد و افزود: وقتی کالایی به بازار بیاید و اقبال عمومی داشته باشد امکانات تولید و بازار فروش را به دنبال خود خواهد آورد.

خلیلی با مقایسه وضعیت اردبیل به نسبت سایر استانها تصریح کرد: هم اکنون استانهایی با شرایط برابر اردبیل وجود دارد که دو یا سه روزنامه دارد این در شرایطی است که حتی چاپخانه رول نیز در این استانها وجود نداشته و با انتشار روزنامه چاپ رول نیز به استانهای مزبور آمده است.

بیان کارکردهای منطقه نشان قوت یک نشریه

خلیلی همچنین استفاده نکردن از قابلیتهای یک منطقه را دلیلی به مبتلا شدن یک نشریه به روزمرگی و ضعف کارکردی آن و محصور شدن در مکان و زمان محدود برشمرد.

وی در بیان قابلیتهای استانی و محلی اردبیل متذکر شد: اردبیل به عنوان یکی از قطبهای گردشگری، برخورداری از موقعیت اقتصادی بی نظیر به علت وجود کشت و صنعت مغان، همجواری با کشورهای همسایه، قرار داشتن در مسیر ترانزیت، مطرح بودن از نظر مسائل دینی و وجود چهره ها و برندهای تجاری ملی منطقه ای کم نظیر است که انتظار ویژه ای در معرفی خود می طلبد.

این استاد دانشگاه های کشور یادآور شد: با وجود پتانسیلهای بی نظیر حق اردبیل از طریق رسانه هایش ادا نمی شود و استانهای بسیاری هستند که با امکانات کمتر از اردبیل رسانه های قوی تر و حرفه ای تری را برای مخاطبان خود تدارک دیده اند.

وی افزود: به علت موقعیت خاص این منطقه افراد سرشناس بسیاری به این منطقه مسافرت می کنند و این به عهده نشریات و خبرگزاریهاست که با دعوت از این اشخاص و مصاحبه و جویا شدن از نظرات وی قدرت خود را نشان دهند.

خلیلی با تاکید به اهمیت این موضوع اظهار داشت: خبرگزاری و نشریه ای که به چنین موضوعاتی بها می دهد با بیان قدرت خود توجه مخاطبان را نیز جلب خواهد کرد.

نشریات در رویدادهای حساس محک می خورند / پرهیز از هیجانات کاذب

وی همچنین قضاوت مردم در رویدادهای خاص سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، ورزشی و… را در مورد کیفیت و تعهدات یک نشریه مهم عنوان کرد و گفت: نقش رسانه نشر آگاهی بدون ورود به دسته بندیها و جناحهای مختلف فکری است و در منطقه ای که نشریات در دو یا چند جناح در مقابل هم سنگر گرفته اند نمی توانند ادعای مردمی بودن داشته باشند.

این روزنامه نگار با اشاره به انتخابات مجلس در اسفندماه جاری معتقد است که وظیفه نشریه این نیست که بگوید به چه کسی رای داده شود، بلکه آشنایی اذهان عمومی با اصول نمایندگی و ترغیب مردم به انتخاب فردی بر اساس صلاحیت و آشنایی با مسائل ملی است.

وی اجتناب از ایجاد هیجانات کاذب را وظیفه همه رسانه ها دانست و تصریح کرد: نشریات می توانند با درخواست برنامه کاری از نماینده ها محک آنها را به عهده مردم بگذارند و بجای طرفداری از کسی که خوب شعار می دهد از دانایی افراد و احترام به نیاز مردم طرفداری کنند.