به گزارش افکارنیوز،

هر آنچه مانع عملکرد کبد یا رشد مجدد سلول های آن پس از آسیب دیدگی ‌شود، ممکن است زندگی فرد را در معرض خطر قرار دهد.
این آسیب می‌تواند ناشی از التهاب، زخم، سرطان یا حتی استفاده بیش‌ازحد دارو ها از جمله پاراسیتامول باشد. در صورت بروز مشکل، علائمی بروز می کند که در این مطلب به بخشی از آن اشاره شده است.

زردی پوست و چشم:
زمانی که کبد به ‌درستی کار نمی‌کند، به علت تجمع بیلی‌ روبین در خون که یک ماده زردرنگ است، پوست و سفیدی چشم زرد می‌شود. زمانی که کبد قادر به پردازش بیلی‌روبین نباشد فرد دچار یرقان می‌شود.از علل شایع این نوع آسیب کبدی ،هپاتیت، سرطان، مصرف بالای الکل ، مصرف اکستازی و قرار گرفتن در معرض مواد سمی و عفونت‌های مختلف است.

تغییر رنگ ادرار و مدفوع:
زردی نیز رنگ ادرار را پررنگ و مدفوع را کم‌رنگ می کند.

خارش:
بیماری کبد، یکی از علت های زمینه‌ای خارش پوست، نارسایی کلیه، مشکلات تیروئید و سرطان است.
خارش معمولاً تمام بدن را فرامی‌گیرد. با این حال پوست ظاهر طبیعی دارد.

کبودی:
افراد مبتلا به آسیب کبدی به‌آسانی دچار کبودی یا خونریزی می‌شوند؛ زیرا یا عملکرد کبد کند شده یا این‌که تولید پروتئین که برای لخته شدن خون در مواقع ضروری لازم است متوقف شده است.
کبد درواقع موادی را تولید می کند که در لخته شدن خون در هنگام خونریزی موثر است اما همه این مواد در افرادی که دچار آسیب کبدی می شوند، از بین می‌رود.

ورم:
با اختلال عملکرد کبد، آب در شکم و پاها تجمع پیدا می کند.

بدون نشانه‌:
در برخی موارد، هیچ نشانه‌ای بروز نمی کند. به گفته محققان در نیمی از مبتلایان به بیماری کبدی هیچ نشانه ای در بیمار وجود ندارد و در مواردی که علایم خفیف بروز می‌کند، این علایم شامل خستگی یا خستگی بیش‌ازحد، بی‌حوصلگی و گاهی اوقات خارش است. با پیشرفت بیماری آسیب‌ دیدگی و عارضه جانبی افزایش پیدا می‌کند. بسیاری از ‌افراد دچار پارگی رگ‌های خونی به کبد می‌شوند درنتیجه احتمال تراکم سموم در مغز و تداخل در عملکرد مغز به وجود می‌آیدوفرد دچار حالت تهوع و اسهال می‌شود. با وخیم ‌تر شدن بیماری، فرد دچار سردرگمی، خواب‌آلودگی و گیجی می‌شود. خطر کما و مرگ وجود دارد و تنها راه ‌حل پیوند کبد است. به همین دلیل لازم است که آسیب‌دیدگی کبد به‌موقع تشخیص داده شود.