گروه اجتماعی – چند سالی است که تجمل گرایی در بین اقشار مختلف جامعه به رفتاری عادی تبدیل شده و متاسفانه بسیاری از افراد برخلاف توان اقتصادی و مالی خود تنها برای عقب نیافتادن از غافله مد و ... حاضرند دست به هرکاری بزنند در حالی که بسیاری از افراد جامعه برای نان شب خود محتاج هستند.

به گزارش افکارنیوز،‌ در پایتخت که به اعتقاد ساکنان سایر شهرها سرشار از امکانات فراوان است، بیش از 70 هزار خانواده به نان شب خود محتاج هستند که با احتساب میانگین 4 نفر عصو در هر خانواده باید گفت 280 هزار نفر نان شب ندارند اما در مقابل همین پایتخت کسانی هستند که بابت خوردن تنها یک همبرگر 250 هزار تومان هزینه می کنند که معادل حقوق 8 روز کار کارگران است و برای خرید این غذای لاکچری باید 66 دلار و 59 سنت پرداخت. (با حتساب دلار 3754 تومان) 

از چند ماه پیش سرو همبرگر 250 هزار تومانی در یکی از رستوران های لواسان تهران آغاز شده و خبر این غذای گران قیمت در شبکه های مجازی دست به دست می شود. 

برای خوردن این همبرگر گران قیمت حداقل باید 24 ساعت قبل با رستوران تماس گرفته و سفارش خود را بدهید زیرا باید خاویار مورد نیاز تهیه شود؛ علت گران قیمت بودن این ساندویچ به دلیل استفاده از خاویار «بلوگا» است که دو نوع دارد و 50گرم از آن حدود 480 هزار تومان یا 680 هزار تومان است که 12 گرم در این نوع ساندویچ استفاده می شود که با توجه به استفاده از این نوع خاویار و گوشت درجه یک و ... قیمت این همبرگر بین 100 تا 120 هزار تومان خواهد بود . 

نکته جالب توجه در مورد این همبرگر این است که 50 هزار تومان از هزینه خرید این غذا به کودکان محک اختصاص می یابد و فیش این پرداخت برای مشتری ارسال می شود. 

اما با وجود این کار انسان دوستانه باید گفت خرید همبرگر 250 هزار تومانی از عهده بسیاری از افراد جامعه خارج است و تنها قشر مرفه جامعه قادر به خوردن و تست کردن آن هستند . 

معمولا جوانان پولدار به دنبال گران ترین ها هستند و برایشان فرقی ندارد 400 هزار تومان بابت خوردن یک بستنی با روکش طلا بپردازند و یا 250هزار تومان فقط صرف خرید یک همبرگر کنند. 

این اقلیت لاکچری زندگی می کنند و تقریبا از وضعیت اکثریت جامعه خبر ندارند که در خوشبینانه ترین حالت خانواده های جنوب شهر تهران برای کودکان خود به دنبال خرید ساندویچ های 3 تا 5 هزار تومانی هستند و خرید پیتزا پیکو با قیمت 7-8 هزار تومان یک خرید لاکچری به حساب می آید. 

متاسفانه چند سالی است که فاصله فقیر و غنی در جامعه بسیار زیاد شده و این روند را می توان در مقایسه قیمت اجناس و کالاهای مختلف از برندهای گوناگون با مشابه همان کالاها منتها با کیفیت درجه 2 و 3 ،‌خودروهای داخلی و خودروهای خارجی،‌لباس های گران قیمت خارجی و پوشاک ارزان قیمت و بی کیفیت چینی و ... مشاهده کرد. 

جنگ ثروت چند سالی است که به راه افتاده و در این میان کارگران و اقشار ضعیف جامعه هر روز بیش از پیش ضعیف تر می شوند و توان اقتصادی آنها تحلیل می رود. 

در جایی که بسیاری از خانواده ها مجبور به کوچک کردن سفره و سبد خانوار خود هستند،‌سرو غذاهای و دسرهای گران قیمت هیچ گونه توجیهی ندارد و این مساله در دراز مدت می تواند منجر به بروز تبعات جبران ناپذیر آسیب های اجتماعی شود. 

ای کاش دولتمردان دوازدهم شرایطی را فراهم کنند تا با برقراری عدالت اجتماعی تمام اقشار جامعه از سطوح یکسان امکانات و خدمات بهره مند شده و حداقل در سال های آینده شاهد کاهش شکاف طبقاتی و فاصله میان غنی و فقیر باشیم.

 

همبرگر3

 

همبرگر4

 

مهرنوش حیدری