به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا، حدود ۱۰۰ هزار هکتار سطح زير كشت لوبيا سبز در ايران وجود دارد كه سالانه بيش از ۱۸۰ هزار تن از اين محصول در فصل بهار و اويل تابستان برداشت و عمدتا به صورت تازه در بازار مصرف عرضه ميشود.

در استان‌های آذربایجان، مرکزی، لرستان، زنجان و فارس این محصول به صورت گسترده هر ساله کشت می‌شود.

به دلیل شرایط اقلیمی مناسب برای تولید لوبیا سبز در ایران، میانگین تولید این محصول جزو معدود محصولاتی است که عملکرد بالایی نسبت به محصولات دیگر دنیا دارد.

دما، نور و رطوبت در کشور برای کشت این محصول بسیار مطلوب است و تابستان‌های آفتابی، شب‌های خنک، کیفیت خاک کشور از شرایط ایده‌ال برای کشت و تولید لوبیا سبز است که باعث۲.۵ برابر بودن عملکرد برداشت این محصول نسبت به میانگین جهانی شده است به طوری که میانگین برداشت لوبیا سبز در دنیا ۸۱۰ کیلوگرم در هر هکتار و در ایران ۱۸۰۰ کیلوگرم در هکتار است.

لوبیا سبز که گیاهی یک ساله است محل اصلی و اولیه آن نواحی گرمسیر آمریکا بوده که به سایر نقاط انتقال یافته است و در سیستم زراعی بهترین تناوب زراعی لوبیا با غلات مانند گندم و جو است.

برگ لوبیا سبز، مرکب بوده و از چند برگچه خشن که دارای کُرک‌های سخت است، تشکیل می‌شود. گل این محصول به رنگ‌های سفید، صورتی و بنفش کم‌رنگ است و دانه‌های این گیاه در داخل غلاف کشیده و شمشیری شکل به حالت آویزان به ساقه قرار دارند.

برداشت لوبیا سبز یکی از مهمترین مراحل تولید آن است؛ با توجه به اینکه دانه‌های لوبیا سبز به هنگام برداشت حدود ۴۰ درصد رطوبت دارند و کاهش رطوبت از مقدار گرفته شده به هنگام برداشت، باعثافزایش خسارت مکانیکی و ریزش بذر می‌شود، برای کاهش خسارت حاصل از ریزش، برداشت لوبیا سبز معمولا در شب یا صبح زود انجام می‌شود.

این محصول هم به شیوه سنتی و هم به شیوه مکانیزه برداشت می‌شود؛ برداشت مکانیزه با ماشین‌های برداشت مجهز به دندانه‌های برش انجام می‌شود که چرخ‌های محافظی که در بالای دندانه‌های برش وصل شده‌اند، گیاه را پس از برش به یک طرف ردیف منتقل می‌کنند. با این ماشین در یک زمان دو تا چهار ردیف را نیز می‌توان برداشت کرد.

لوبياي سبز به دليل اهميت فوق العاده و منبع خوب از ويتامينهاي A ، B ، C مساحات وسيعي از مزارع سبزي جهان را به خود اختصاص ميدهد.