به گزارش افکارنیوز، ‌ در ایام تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری امسال، تعدادی از نامزدها و رسانه‌های حامی آن‌ها هجمه شدیدی علیه آمارهای رسمی کشور به راه انداخته بودند و در صحت آمار نرخ تورم، بیکاری، رشد اقتصادی و … ابراز تردید می‌کردند.

البته ناگفته نماند که رویکرد نامناسب دولت دهم در پنهان‌سازی آمارهای منفی، بیشترین نقش را در کاهش اعتماد افکار عمومی به آمارهای رسمی کشور داشت؛ اما تعمیم بی‌اعتمادی به تمامی آمارهای رسمی اعلامی، کار ناپسندی بود که در ماه‌های پایانی دولت دهم به اوج رسید.

این روال با پیروزی روحانی هم ادامه یافت و هم رئیس‌جمهور یازدهم و هم برخی دولتمردان جدید با اظهارات خود به آمارهای رسمی کشور گوشه و کنایه وارد آوردند.

مثلا روحانی در نشست خبری خود با ذکر جمله «معیار تورم، جیب مردم است نه بانک مرکزی و مرکز آمار»، رسما دو نهاد آمارگیری کشور را زیر سؤال برد.



در هفته‌های اخیر نیز علی ربیعی وزیر جدید تعاون چندین بار نسبت به صحت آمار نرخ بیکاری که از جانب مرکز آمار اعلام می‌شود، ابراز تردید کرده است.

مثلا او در جایی اظهار داشته است که «من نرخ بیکاری اعلامی را قبول ندارم و برهمین اساس، نمی‌دانم الان چقدر بیکار داریم.»

سرانجام در واکنش به اظهارات دولتمردان جدید در زیر سؤال بردن صحت آمارهای رسمی، روز سه‌شنبه رئیس مرکز آمار به انتقادات، پاسخ مفصلی داد.


عادل آذر درباره انتقاد وزیر کار نسبت به آمار بیکاری گفت: «آمارهای اعلامی مرکز آمار طبق استانداردهای بین‌المللی است، زیرا ما باید پاسخگوی آنها نیز باشیم، ضمن اینکه اگر آمارهای مرکز آمار دستکاری شود به آبروی حرفه‌ای دستگاه لطمه وارد می‌شود و دستگاه هم آبروی نظام است.»

آذر در پاسخ به انتقاد چندین ساله اصلاح‌طلبان درباره این که دولت با محاسبه یک ساعت کار در هفته به عنوان شاغل، نرخ بیکاری را کمتر از واقع نشان می‌دهد هم گفت: «منتقدان هر ساعت و هر زمانی را که برای اعلام نرخ بیکاری مدنظر قرار داشته باشند، می‌توانند محاسبه آن را در آمارهای مرکز آمار ایران کسب کنند، به عنوان مثال اگر فردی می‌گوید هشت ساعت کار باید در هفته مدنظر قرار گیرد، مرکز آمار ایران نرخ بیکاری بر اساس این رقم را محاسبه کرده است که معمولا رقم بدست آمده نیم درصد نسبت به ارقامی که براساس محاسبه یک ساعت کار در هفته بدست می‌آید، بیشتر است.»

البته اظهارنظر آقای آذر درباره این که نرخ بیکاری بر اساس محاسبه هشت ساعت یا یک ساعت کار در هفته، فقط نیم درصد تفاوت دارند، چند سال پیش از سوی رئیس سابق مرکز آمار هم مطرح شده بود اما گوش منتقدان، شنوا نبود.

محمد مدد رئیس سابق مرکز آمار در سال ۱۳۸۸ در واکنش به این ادعا که دولت احمدی‌نژاد، تعریف شاغل را به یک ساعت کار در هفته تغییر داده تا نرخ بیکاری را پایین‌تر از واقع نشان دهد، اظهارات شفافی داشت و گفته بود که تغییر تعریف بیکاری در دولت خاتمی رخ داد: «در سال ۱۳۸۳ برای انطباق با تعاریف جدید و استانداردهای بین‌المللی که توسط سازمان بین‌المللی کار(ILO) ابلاغ می‌شود، این تعریف به حداقل یک ساعت کار در هفته مرجع تغییر کرد… طرح آمارگیری از نیروی کار با تعریف جدید در سال ۱۳۸۳ آزمایش شد و از بهار ۱۳۸۴ به اجرا در آمد که در بهار ۱۳۸۴ هنوز دولت نهم شروع به کار نکرده بود… طرح جدید و اجرای آن در فصل بهار و تابستان دولت هشتم و پس از آن در دولت نهم به طور مرتب هر فصل در کل کشور اجرا می شود و هیچ تغییری در تعریف نرخ بیکاری در دولت نهم صورت نگرفته است.. بررسی های بعدی نشان داد، تغییر تعریف بیکاری فقط موجب ۱/۰ درصد تغییر در نرخ بیکاری آن هم فقط برای یک بار شده است.»

اکنون اما یک سؤال از آقای عادل آذر رئیس کنونی مرکز آمار که اتفاقا سابقه همکاری با تیم دولت یازدهم در مجمع تشخیص مصلحت هم داشته، مطرح است که چرا در چند ماه اخیر که هجمه ناجوانمردانه‌ای علیه آمارهای رسمی کشور رخ داد، رخ‌نمایی نکرد و ترجیح داد سکوت کند؟ چرا زمانی که مسوولانی از دولت دهم ادعاهایی چون رشد اقتصادی ۱۰ درصدی کشور را مطرح می‌کرد، آقای آذر برای حفظ آبروی مرکز آمار در برابر این ادعای نادرست، واکنش نشان نداد تا شرایط به گونه‌ای پیش رود که افکار عمومی تفاوت ادعاهای مطرح شده با واقعیت را به تمامی آمارهای رسمی کشور تعمیم دهند و زیر سؤال بردن آمارها کار آسانی شود؟