گروه اقتصادی-قرار داد با پژو محرمانه است! قرار داد با ایرباس محرمانه است! قرار داد با توتال محرمانه است! و.... همه قرار دادهای خارجی این روزها محرمانه تلقی می شوند. علت آن را دولت توضیح نمی دهد البته نیازی هم به توضیح نیست شاید دولت مردم و سایر مسئولین کشوری را در این قرار دادها نامحرم می داند، چیزی شبیه توافق هسته ای.

به گزارش افکارخبر،اما این نامحرمی برای مردم چقدر آب می خورد؟ آخرین باری که قرار دادهای محرمانه به این کشور آسیب زد را همه یادشان هست چرا که بابک زنجانی به عنوان بخشی از این پروژه نامحرمی مردم! در حال محاکمه است. در دوران تحریم برای آنکه مسیر معاملات مسدود نشود، متن قرار دادها محرمانه بود. در آن زمان دلایل منطقی برای این محرمانه بودن وجود داشت با این حال، قرار دادهایی که اسنادش محرمانه شد در برخی موارد به فساد کشیده شد.

کمی به عقب برگردیم. در دوران اصلاحات نه تحریمی بود و نه نگرانی بابت مسدودی مسیر معاملات. درست مانند پسا برجام. در آن زمان هم قراردادهایی محرمانه بسته شد که از جمله آنها می توان به کرسنت اشاره کرد. کرسنت به عنوان یک نمونه مهم از قراردادهای فاسد محرمانه می تواند نتایج این رفتار دولت را عیان کند.

در زمانی که قرارداد کرسنت در حال انعقاد بود کسی از متن آن خبردار نبود و به مرور با مطرح شدن این پرونده در سطح بین الملل ایران در میانه میدان گرفتار شد. حالا هم که ایران باید جریمه بپردازد میزان خسارت وارده از این قرارداد محرمانه است. اما بازی با منافع ملی می تواند محرمانه باشد؟ محرمانه بودن هر قراردادی به دنبال خود به صورت بالقوه فساد دارد. فسادی که ناشی از عدم اطلاع مردم و دیگر مسئولین کشوری رخ می دهد.

در حوزه قرار دادهای نفتی به دلیل استراتژیک بودن کالا، می توان محرمانه بودن قرار داد را تا حدودی توجیح کرد اما در سایر قرار دادها چطور؟ اینکه ایران از ایرباس هواپیما با چه قیمتی و چه تعداد و در چه بازه زمانی خریداری کرده است چرا باید محرمانه بماند؟ یا مثلا پرداخت غرامت پژو به ایران خودرو چرا باید محرمانه می ماند؟ (با پافشاری اصحاب رسانه میزان غرامت اعلام شد)

در سالهای تحریم، فشارهای اقتصادی وارده از سوی پژو را مردم ایران با پرداخت مبلغ بیشتر برای خودروها پرداخت کردند اما امروز غرامت آن را نه تنها مردم دریافت نمی کنند بلکه حتی از شنیدن اطلاعات درباره غرامت نیز محروم هستند! در زمان فشارهای تحریم مردم ایران مرحم تمام دردهای خودروسازان بودند اما امروز حتی از متن قرار داد میان خودروسازن نیز با خبر نیستند.

این سیاست دولت که تنها مردم را در سختی ها شریک می داند و در خوشی ها همه چیز محرمانه می شود تنها به بی اعتمادی عمومی دامن می زند و نتیجه آن نیز از سوی اصحاب قدرت ، فساد خواهد بود.