به گزارش افکارنیوز،

به نقل از سیروان نوین، مدت زمان زیادی به پایان دوره ریاست جمهوری روحانی باقی نمانده است، دوره ای که با وعده و وعیدها سپری شد ومشکلات موجود در کشورو زندگی مردم در پس توهای  برجام های مختلف لگد مال .

براستی چرا در سال های اولیه نه تورم داشتیم و نه رکود و از همه آنها با یه پرش مخفیانه ولی ماهرانه عبور کرده بودیم، اما دوباره این روزها به سر خانه اول خود بازگشتیم! که هم مشکل بزرگی به نام رکود گریبان کشور را گرفته است و هم بازار ها ان رونق اولیه را ندارند؟ به راستی این همه برجام و پسا برجام و پیش برجام چه چیزی عاید سفره های مردم کرده است.

روحانی و تیم اقتصادی دولت یازدهم معتقدند که دولت را با تورم بیش از 40 درصدی  تحویل گرفته و آن را به چیزی در حدود زیر 15 درصد رسانده اند؛ بر اساس آخرین آمار بانک مرکزی و مسئولان اقتصادی کشور، تورم در ماه های اخیر به صفر رسیده است اما با این تورم زیر صفر چرا قیمت  قندو شکر در ایلام سرسام آور شده است و کسی از فروشندگان رغبتی برای خرید ندارد و مردم نیز به اجبار باید تا اطلاع ثانوی بجای قند شکلات و توت خشک و ... مصرف کنند.

مردم ایلام در به در قند و شکرند

آری چند روزی است که اقلام پر مصرف خانوارهای ایلامی در بازار کم یاب شده است، اقلامی همچون قندو شکر و روغن و برنج در بازار یا پیدا نمی شود یا اگر کسی از خریدهای قبلش چیزی در پس توی مغازه اش دارد یا برای مصرف خود گذاشته است یا به قیمت بسیار بالایی اقدام به فروش می کند.

 به گفته فروشندگان و عمده فروشان بازار،  قند 5 کیلویی که هفته پیش 12 هزار از عمده فروش خریداری می کردند امروز با 19 هزار و 20 هزار قیمت گذاری شده است و دلیل این افزایش قیمت را خرید بالای عاملین فروش از کارخانه اعلام کردند.

یا اینکه  برنج با مارک های مشهور هفته پیش که با قیمت 41 هزار از عمده خریداری کردند امروز برای خرید همان برنج باید 45 هزار و پانصد بپردازند و هیچ دلیل قانع کننده ای برای این افزایش قیمت ها بیان نشده است.

قند و شکر در سیروان نایاب شد

 در پی افزایش شایعه کم یاب شدن قند و شکر در سطح استان، این محصولات در شهرستان سیروان نایاب شد و امروز عاملان فروش قند و شکر در این شهرستان از فروش این اقلام به مشتریان خودداری کردند.

گزارش های دریافتی حاکی از آنست که شهروندان از روزهای قبل به دلیل بیم نایاب شدن قند و شکر به سوی فروشگاه و خوار و بارفروشی ها سرازیر شده اند تا نسبت به خرید قند و شکر مورد نیاز خود اقدام کنند. تا جایی که افرادی که بنا به نیاز نتوانستند قند و شکری خریداری کنند به خرید شکلات به عنوان جایگزین اقدام کردند.

با این اوضاع آیا این احتمال وجود دارد که سناریوی گرانی اجناس- که در آن اجناس بعد از نایابی،‌گران شد- برای قند و شکر هم تکرار شود؟

آیا برجام ها و رفع تحریم ها کاری از پیش خواهند برد؟ آیا می توان به وعده های دولت باز هم امید بست! یا هنچنان امیدها به در ناامیدی می خورد.

 

انتهای پیام/