گروه بین الملل:

موسسه مدیاکوپ می نویسد: اتحادیه اروپا با استفاده از قدرت نرم خود برای هدف قرار دادن کلیت اقتصاد ایران، تصمیم دارد تا در طی اقداماتی از تغییر سیاست ایران و توقف برنامه هسته‌ای این کشور مطمئن شود.

به گزارشافکارنیوز، موسسه مدیاکوپ در این گزارش آورده است؛ ممنوعیت تجارت با ایران موجب شده تا واحد پولی این کشور به شدت سقوط کند. با این حال آیا کسی می‌تواند بگوید تحریم‌ها موجب تغییر سیاست خواهد شد؟ آیا می‌شود گفت تحریم‌های اروپا سازنده نیست؟

دکتر پوش، متخصص امور ایران در یک موسسه آلمانی می‌گوید، تحریم‌ها به جای اینکه‌ ایران را ضعیف کند تقویت می‌کند. هر چه بیشتر تحریم اعمال شود ایران در برابر اروپا رادیکال‌تر می‌شود.

تام سائر، محقق بنیاد تحقیقاتی در موسسه سیاست بین‌المللی و اروپایی می‌گوید: " دیپلماسی شاخه اقتصادی اتحادیه اروپا تا امروز موفقیتی در پی نداشته و روشن شده که یک کشور مورد تهدید، به خود مطمئن‌تر شده و متقاعد کردنش دشوارتر خواهد بود. "

پس از سقوط شاه در سال ۱۹۷۹ روابط ایران و اروپا در حالتی به نام صلح سرد به سر می‌برد که ده سال طول کشید. ایران برای اروپا مهم بود چون نفت آن را تامین می‌‌کرد و از طرف دیگر اروپا دوستی آمریکا را هم نمی‌توانست از دست بدهد.

روابط ایران و اروپا از سال ۱۹۹۲، بهبود پیدا کرد و اروپا خواستار بهتر شدن شرایط حقوق بشر و نیز عدم حمایت از تروریسم شد. بر خلاف آمریکا، اروپا شیوه دیپلماسی را، که بر پایه گفتگو و مذاکره بود، در پیش گرفت.

سیاست اقتصادی اتحادیه اروپا در قبال ایران از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ مبتنی بر نگهداشتن ارتباط به منظور تاثیرگذاری بر ایران بود. به این ترتیب شاخه اقتصادی اتحادیه اروپا با تحریم‌ها یا هرگونه انزوای ایران مخالفت می‌کرد. این سیاست باعثتنش با آمریکا می شد.

دکتر پوش می‌گوید، از سال ۲۰۰۳ موضوع هسته‌ای بر روابط دوجانبه تاثیر گذاشت و به تدریج روابط دو طرف را تغییر داد.

به گفته حسن روحانی مذاکره‌کننده هسته‌ای وقت ایران، مذاکره با اروپا برای ایران به اندازه کافی سودمند نبود. در درون ایران، اصلاح‌طلبان شاهد تغییر سیاست بودند و فهمیدند اروپا بیشتر به امنیت خودش فکر می کند تا ایجاد تغییر مثبت.

اتحادیه اروپا با قطع دیپلماسی گفتگو، خود را در اردوگاه آمریکا قرار داد و از موضع پیشین خود به عنوان یک میانجی منطقی و صادق فاصله گرفت.

همراهی نزدیک‌تر اروپا و آمریکا ایران را متقاعد کرد که اروپا هم در مذاکرات حسن نیت ندارد و به دنبال راه چاره نیست، بلکه می‌خواهد ایران را به زانو در آورد.

اتحادیه اروپا از ایران می‌خواهد بدون بحثبرنامه هسته‌ای خود را کنار بگذارد، در حالیکه سلاح‌های هسته‌ای موجود در فرانسه و انگلیس را نادیده می‌گیرد. استانداردهای دوگانه شاخه اقتصادی اتحادیه اروپا به مذاق ایران خوش نمی‌آید و سیاست‌های آن را به شکست می‌رساند. مثال قابل ذکر در این میان آن است که هند با کمک آمریکا به سلاح هسته‌ای رسیده است.
به نظر می‌رسد هیچ‌کدام از طرفین در اعتمادسازی متقابل موفق نبوده‌اند. تلاش‌های اروپایی برای چیرگی بر ایران از سال ۲۰۰۳ تنها منجر به دور شدن طرفین از یکدیگر شده است.

اروپا در قبال مردم ایران چقدر بشردوستانه رفتار کرده است؟ به جای اینکه به دنبال تغییر تدریجی از پایین به بالا باشد، در جنایت علیه بشریت شرکت کرده است.

اروپا دیر یا زود باید به خاطر شرکت در زیرپا گذاشتن حقوق بشر علیه مردم ایران پاسخگو باشد.

تحریمها نه تنها باعث تعطیل شدن مشاغل و مرگ بیماران شده، بلکه مهمترین عامل تغییر در ایران یعنی طبقه متوسط را نیز از بین برده است.