به گزارش افکارنیوز، با اعلام شدن هر ساله برندگان این جایزه، موج انتقادات و در مقابل آن شادیها و تبریک گفتن ها به برندگان نیز به راه می افتد. امسال نیز که سازمان بین المللی خلع سلاح شیمیایی برنده جایزه صلح نوبل شد، این انتقادها شدت بیشتری به خود گرفته است چرا که این سازمان در واقع خود داشت جنگ احتمالی سوریه را راه می انداخت.

اما در طی تمام این سالها یعنی در طی ۱۱۲ سال اخیر که مدال صلح نوبل به گردن یکی از پرآوازه ترین انسانها آویخته شده، ۸ نفر بوده اند که به عنوان جنجالی ترین برندگان این جایزه معروف شده اند. ۴ نفر اول کسانی بودند که به زعم تاریخدانان جایزه صلح نوبل حقشان بوده و روند گذشت زمان و تاریخ نشان داده که اقداماتشان واقعا به صلح جهانی کمک کرده است و ۴ نفر بعدی کسانی بودند که بیشترین انتقادات را متوجه کمیته جایزه صلح نوبل کرده اند.

۱ - تئودور روزولت

تئودور روزولت بیست و ششمین رییس جمهور آمریکا در سال ۱۹۰۶ به دلیل به راه انداختن گفت و گوهای دیپلماتیک بین روسیه و ژاپن برای جلوگیری از وقوع جنگ بین این دو کشور مستحق دریافت جایزه صلح نوبل شناخته شد. روزولت به عنوان میانجی روسیه و ژاپن را برای انجام مذاکرات به پورتسموثدعوت کرد که این مذاکرات در نهایت منجر به امضا شدن پیمان پورتسموثدر سال ۱۹۰۵ میلادی شد.

۲ - مارتین لوترکینگ

مارتین لوترکینگ جایزه صلح نوبل را در سال ۱۹۶۴ برای مبارزات آرام اما پر قدرت خود جهت مبارزه با نژاد پرستی در امریکا برنده شد. لوترکینگ تظاهراتی را در تاریخ ۲۸ اوت سال ۱۹۶۳ در واشنگتن به راه انداخت که ۲۵۰ هزار نفر در آن شرکت کردند. لوترکینگ در بنای یادبود لینکولن نطق افسانه ای خود را که با این جمله آغاز می شد، بیان کرد: «من رویایی دارم» و با همان نطق به نژاد پرستی در آمریکا پایان داد.

۳ - مادام کوری

ماری اسکلودوسکا کوری که با نام مادام کوری شناخته می شود، دارای دو عنوان در جایزه نوبل است. او اولین زنی بود که توانست برنده جایزه نوبل باشد و الین خصی بود که دوبار جایزه نوبل را برد. کوری جایزه نوبل پزشکی را در سال ۱۹۰۳ برای کشف و تجربه رادیو اکتیو دریافت کرد ولی این جایزه را به طور مشترک به همسرش پیر کوری و هنری بکوییرل که در تحقیقاتش او را یاری کرده بودند، بخشید. در سال ۱۹۱۱ نیز کوری برنده جایزه نوبل شیمیایی به خاطر کشف پلونیوم و رادیوم شد. او ترکیبات رادیوم را بررسی کرده و اثرات آنها در طبیعت را بررسی کرد.

۴ - گابریل گارسیا مارکز

گابریل گارسیا مارکز، نویسنده کلمبیایی و رمان نویس، جایزه نوبل ادبیات را در سال ۱۹۸۲ به دلیل در هم آمیختن خیال و واقعیت با هم در رمانهای و داستانهای کوتاهش به دست آورد. آثار مارکز نه تنها خوانندگان را شگفت زده و قدرت تخیل انها را قوی می سازد، با این حال سختی ها و تلاشهای انسان برای ماندگاری در زندگی و ادامه حیات را هم نشان می دهد. او همچنین باعثمعروفیت و محبوبیت سبک رئالیسم جادویی شد؛ سبکی که عناصر رویایی و جادو را به زندگی و شرایط عادی روزمره وارد کرد و به هم آمیخت.

۵ - باراک اوباما

بسیاری از آمریکاییها از اینکه باراک اوباما جایزه صلح نوبل را قبول کرد از او انتقاد کردند. اعطای جایزه صلح نوبل خبر شوه کننده ای برای مردم بود و باعثشد افکار عمومی به شدت این اقدام بنیاد نوبل را زیر سوال ببرند. در سال ۲۰۰۹ اوباما این جایزه را به خاطر «تلشاهای فوق العاده خودبرای تقویت دیپلماسی بین المللی و همکاری بین ملت ها» به دست آورد. این اقدام تنها ۹ ماه بعد از برگزاری مراسم تحلیف ریاست جمهوری او انجام شده بود و ۴ سال بعد او به خاطر طرح حمله به سوریه با موج عظیمی از درخواست ها برای بازگرداندن جایزه اش به بنیاد نوبل رو به رو شد.

۶ - مهاتما گاندی

گرچه مهاتما گاندی بارها نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد اما هیچ گاه این جایزه را دریافت نرد. گاندی برای استقلال هند از بریتانیا تلاشهای زیادی کرد و این مبارزه را با روشهای مسالمت امیز و غیر خشن انحام داد. گاندی ۵ بار برای جایزه صلح نوبل نامزد شد و با این حال کمیته نروژی جایزه صلح نوبل به دلیل فشارهای کشورهای استعمارگر این جایزه را به گاندی اعطا نکرد.

۷ - هنری کیسینجر و لو دوک سو

زمانی که در سال ۱۹۷۳ هنری کیسینجر و لو دوک سو به طور مشترک برنده جایزه صلح نوبل شدند، از چپ و راست همه مردم به بنیاد نوبل انتقاد می کردند. کسینجر و دوک سو این جایزه را برای تلاشهای مشترکشان جهت اجرایی شدن بیانیه صلح پاریس در سال ۱۹۷۳ دریافت کردند با این حال بسیاری بر این عقیده بودند که صلح با این بیانیه به ویتنام نرفت به هیمن دلیل دوک سو جایزه خود را به کمیته نوبل بازگرداند و اعلام کرد تا زمانیکه صلح واقعا به ویتنام نرود، این جایزه را دریافت نخواهد کرد.

۸ - هرتا مولر

هرتا مولر در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه نوبل ادبیات شد . اما این جایزه باعث شد ادیبان و رمان نویسان مشهور دنیا به دلیل اینکه هرتا مولر اصولا نویسنده شناخته شده ای نبود ، از این کار کمیته جایزه نوبل ادبیات انتقاد کنند . منتقدان ادبی و اساتید دانشگاه در آمریکا شناخت کمی از هرتا مولر داشتند . به همین دلیل بسیاری کمیته جایزه نوبل ادبیات را به اروپایی بودن و انتخاب افراد از بین اروپاییان متهم کردند