گروه بین الملل:

بنیامین نتانیاهو برای اولین بار در ۳۱ اکتبر سال ۲۰۱۲ در دیدار با فرانس اولاند، گفت که از فرانسه انتظار دوستی رو به جلو از رفیق دیرینه خود دارد. او برای اولاند رسما فرش قرمز پهن کرده است. قرار است پرچم سه رنگ فرانسه در خیابان های بیت المقدس انداخته شود و پرز از روز یکشنبه تا سه شنبه، در مدت زمانی محدود میزبان اولاند باشد. این مضوع قابل درک است.

به گزارشافکارنیوزبه نقل از لوموند، فرانسیس اولاند اکنون به دنبال بهبود بیشتر روابط الیزه با اسرائیل است؛ روابطی که از دیرباز خوب بوده است. او قرار است مواضع سابق خود را در قبال صلح اسرائیل و فلسطین هرچند که رضایت طرف مقابل را به همراه ندارد، تکرار کند.

اما فرش قرمز نتانیاهو برای اولاند دلیل دیگری نیز دارد. اولاند برای نتانیاهو تاثیر جان کری را دارد. تنش ها بین جان کری و اورشلیم به دو دولیل افزایش یافته است: سخنان داغ او در مورد موضع اسرائیلی ها در زمینه صلح با فلسطین و به طور ویژه ای، افزایش اختلاف ها بر سر برنامه هسته ای ایران.

کری خود را بی طرف نشان می دهد
اسرائیل بدون آنکه از جان کری، رییس تیم دیپلماسی آمریکا برای لغو مذاکرات به خاطر نتانیاهو تشکر کند، تمامی انتقادات مذاکرات با تهران را از چشم او می بیند. علاوه بر این موضوع به نظر می رسد واشنگتن دیگر بهترین صدای متحد خاورمیانه ای خود یعنی اسرائیل نیست. از سوی دیگر جان کری برای شکل گیری انتفاضه سوم به اسرائیل هشدار می دهد و به طور غیر مستقیم او را نسبت به شهرک سازی های غیرقانونی سرزنش می کند. ار نظر کری این یک اقدام غیرقانونی برای دولت اوباما محسوب میشود. همین امر باعثمی شود تا رسانه های اسرائیل، بگویند جان کری دیگر «کارگزار صادقانه» اسرائیل نیست.

در مقابل فرانسه با ارائه خواسته های خود در برابر تهران نمونه ثبات و استحکام در چشم رهبران اسرائیل است. تصادفی نیست که نتانیاهو از نه گفتن لوران فابیوس، وزیر امورخارجه فرانسه به «مذاکره بد» با تهران خوشحال شده باشد.

آیا روابط با پذیرش توقف برنامه هسته ای در ازای کاهش تحریم ها حسنه خواهد شد؟ جواب نامشخص است و اکنون رییس جمهور فرانسه در آستانه مذاکرات ۲۰ نوامبر به بیت المقدس می رود.

تصویر پابرجاست
یک دیپلمات اسرائیلی اعتراف کرده است که فرانسه و اتحادیه اروپا خود به طور مستقیم در مذاکرات شرکت نمی کنند و آنها بر مواضع سنتی خودشان پافشاری خواهند کرد.

اما به یاد داشته باشید که اولاند نمی خواهد مانند سارکوزی صدمه ببیند. در زمان سارکوزی وقتی از اورشلیم به عنوان پایتخت دو کشور گفته شد، او خواستار حل و فصل سریع و خروج فوری از بحران شد. این بعید است که اولاند اسرائیل را به عنوان مرکز «دولت ملت قوم یهود» به رسمیت بشناسد.

اتحادیه اروپا باید در افق ۲۰۲۰ منافع مالی علمی اسرائیلی های شهرک نشین را قطع کند اما اسرائیل می گوید که نباید این موضوع برای صهیونیست هایی که در سرزمین های اشغالی مشغول ه فعالیت های غیر انسان دوستانه هستند، اعمال شود.

موقعیت اقتصادی
اسرائیل می خواهد در جریان سفر اولاند به بیت المقدس بر مسئله ایران تمرکز کند و آن همان چیزی است که اتفاق خواهد افتاد. اما در ذهن اولاند چیز دیگری می گذرد، بحران اقتصادی فرانسه و افزایش نرخ بیکاری.
بنابر این اولاند می خواهد بر مسئله اقتصادی تمرکز کند. رابطه اقتصادی اسرائیل و فرانسه خوب است. در الیزه اما گفته می شود که این رابطه به خوبی روابط سیاسی نیست. حجم تجارت فرانسه با صهیونیست ها ۲.۱۷ درصد است و این در حالیست که این رقم برای تجارت با آلمان ۶.۵۸ درصد است. فرانسه می خواهد اسرائیل برای سرمایه گذاران فرش قرمز پهن کند اما آنها برای برابری ملت ها بسیار ترسو عمل می کنند!