به گزارش افکارنیوز، در مقاله مدیر موسسه واشنگتن آمده است: توافقنامه ژنو برنامه هسته‌ای ایران را متوقف نمی‌کند. بر اساس این توافق، هزاران سانتریفیوژ از جمله بسیاری از مدل های جدید ‌IR - ۲ در یک محدوده تعریف شده به غنی‌سازی ادامه می‌دهند و خود برنامه هسته‌ای ایران متوقف نمی‌شود.

«رابرت ساتلاف» ادامه داد: اوباما و جان کری در اظهار نظر خود درباره توافق ژنو، ‌ دستاوردهای این معامله را با عبارت هایی همچون «محدود شدن پیشروی» یا «جلوگیری از پیشروی» برنامه هسته ای ایران توصیف کردند. آنها از همان ابتدا قبول داشتند که حتی با این توافق، برنامه هسته‌ای ایران ادامه و توسعه می‌یابد. برخی مفسران بر مهمترین جنبه این توافق تمرکز کرده‌اند یعنی این وعده که در نهایت ایران ممکن است اجازه یابد اورانیوم به میزان نیاز تا هر سطحی که بخواهد، غنی کند. این را می‌توان از پاراگراف‌های طرح مشترک اقدام که به توافق نهایی مربوط می‌شود، دریافت کرد.

ویس ادامه می‌دهد: از این جمله دو نکته قابل دریافت است: این که واشنگتن و شرکایش پذیرفته اند، توافق نهایی به ایران حق غنی‌سازی می‌دهد بنابراین، ‌معامله نهایی حاوی یک امتیاز بزرگ برای ایران خواهد بود.

به نوشته مدیر موسسه واشنگتن، وقتی همزمان به نتیجه ماجرای تسلیحات شیمیایی سوریه نیز نگاه می‌کنیم، بدون شک درمی‌یابیم که تهدید توسل به زور آمریکا بخش زیادی از اعتبار خود را از دست داده است. شدیدترین واکنشی که در توافق ژنو برای سرپیچی ایران در نظر گرفته شده، پایان لغو محدود تحریم ها و شاید تصویب تحریم‌های جدید است. باراک اوباما اخیراً خاطرنشان کرد که خود را برای حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات و نه از طریق رویارویی مسئول می داند.

این مسئله دو تاثیر خواهد داشت: کشورهایی که الگوی واشنگتن در خصوص تحریم ها را دنبال کردند، ممکن است حالا دیگر برای دنبال کردن قوانینی که میلیاردها دلار برایشان هزینه داشته است، خیلی احساس مسئولیت نکنند. همچنین قدرت های منطقه ای که به دولت اوباما برای برخورد با ایران اعتماد کرده بودند، حالا ممکن است به تنهایی اقدام کنند. عربستان حالت تدافعی به خود می گیرد و به همکاری هسته ای با پاکستان روی می آورد. اسرائیل نیز که توافق را یک اشتباه تاریخی می داند، ممکن است حداقل تا وقتی توافق ژنو پابرجاست، وارد یک جنگ سرد با آمریکا شود.

«رابرت ساتلاف» در ادامه می‌نویسد: سوال این است که آیا نتانیاهو اینقدر عصبانی هست که این جنگ سرد را با فرستادن اف شانزده هایش به ایران حرارت بخشد. اما برغم همه این مسائل، احتمال اقدام یکجانبه اسرائیل علیه ایران در این شش ماه صفر است. خطرات سیاسی این اقدام بسیار بالاست. اما اسرائیل ممکن است تلاش های خود را در کنگره آمریکا متمرکز کند و در صورت سرپیچی ایران، دوستان خود را به تصویب تحریم‌های جدید و محدود کردن اختیارات دولت در تمدید دوره شش ماهه وادارد. کنگره همچنین می‌تواند با استناد به ادعای حمایت ایران از تروریسم و سابقه حقوق بشر، تحریم‌های جدید تصویب کند. دولت نیز قطعاً با این اقدامات مخالفت خواهد کرد. از این رو ممکن است یک جنگ در راه باشد.

مدیر موسسه واشنگتن در پایان توصیه می‌کند، در چنین شرایطی بهتر است دولت اوباما آن بخش از دستاوردهای معامله ژنو را که اهمیت بیشتری دارند، دنبال کند و با اجرای قاطعانه این توافق و ادامه تحریم‌ها و کار در جهت توافق نهایی مانع بحرانی شدن اوضاع شود.