به گزارش افکارنیوز، شیخ راغب حرب که به شیخ الشهدای مقاومت لبنان شهرت یافته است در تابستان سال ۱۹۵۲ متولد شد. پدر وی از معدود کسانی بود که به مطالعه تاریخ و فرهنگ و ادبیات اسلامی علاقه داشت و خانه وی مکانی برای جلسات شبانه و برگزاری مراسم مذهبی و دینی تبدیل شده بود که علمای سرشناس همچون مرحوم شیخ محمد مهدی شمس الدین نایب رئیس پیشین مجلس اعلای شیعیان لبنان و آیت الله سید محمد حسین فضل الله در این مجالس حضور می یافتند. راغب به حضور بر سر کلاس درس های دینی در مدرسه و نیز شرکت در نمازهای جماعت مسجد بسیار اهمیت می داد. در سن ۱۵ سالگی به تحصیل علوم دینی روی آورد و برای طلب علم ابتدا به بیروت رفت و در محله العنبه که مرحوم علامه سید محمد حسین فضل اله امامت مسجد آن محل را بر عهده داشت ساکن شد. شیخ راغب یک سال را در حوزه علمیه محله العنبه گذراند و تصمیم گرفت تا به حوزه علمیه نجف اشرف هجرت کند.

پیروزی انقلاب اسلامی، ساختار سازمانی و تشکیلاتی انقلابیون مسلمان لبنانی را تقویت کرد و به آنان انگیزه داد تا مفاهیم و جهت گیری های سیاسی خود را عملی کنند، شهر صور مرکز استان جنوب و اطراف آن و نیز شهرستان نبطیه و اطراف آن بیش از سایر شهرهای لبنان به فرا خوانی پیام انقلاب اسلامی ایران پاسخ مثبت دادند. شیخ راغب در تابستان ۱۹۷۴ به جبشیت بازگشت و فعالیت های سیاسی و فرهنگی و اجتماعی خود را در مقابل حضور گسترده و فعال نیرو های چپگرا و لائیک با جدیت آغاز کرد.

شیخ راغب با امام خمینی(ره) به عنوان نایب امام زمان(عج) بیعت کرده بود و جمهوری اسلامی ایران را قلب جهان اسلام می دانست و همواره به ایران رفت و آمد داشت.

او در ۱۷ ربیع الاول(سال ۱۳۶۲ شمسی) همراه هئیت های خارجی شرکت کننده درکنگره جهانی ائمه جمعه و جماعات در حسینیه جماران با امام خمینی(ره) دیدار کرد و در کنفرانسی که در ایران برگزار شد درباره جنوب لبنان، اشغال فلسطین و مبارزه با اشغالگران سخنرانی کرد.

شیخ راغب در جنوب لبنان همزمان در چند جبهه در حال مبارزه بود به گونه ای که توانسته بود فعالیت جبهه چپگرایان را در این منطقه محدود کند تا آنجا که بیشتر طرفداران آنها بر اثر گسترش فعالیتهای اسلامی از آن منطقه گریختند، همچنین یکی دیگر ازدستاوردهای شیخ راغب حرب، ناکامی جدی طرح های گروه های مبلغ مسیحی در جنوب لبنان بود که درصدد بودند با احداثچند آسایشگاه برای کودکان و مادران بی سرپرست و اجرای برنامه های آموزشی و فرهنگی و ارائه کمک های مالی به آنان، مسیحیت را در میان آنها گسترش دهند با هشدارهایی که شیخ راغب از طریق تریبون نماز جمعه و سایر مراسم دینی به مردم داد و همچنین پیگیری های او به منظور صدور فتوای تحریم همکاری با مسیحیان توسط علمای لبنان، این طرح را با شکست روبرو کرد.(یک سال بعد طرح آسایشگاه کودکان بی سرپرست به نام دارالایتام حضرت زینب(س) در روستای حاروف از توابع شهرستان نبطیه را با کمک انجمن خیریه فرهنگی به بهره برداری رساند.)

اصلی ترین جبهه مبارزه، مبارزه با رژیم غاصب صهیونیستی بود. سخنرانی های او از تریبون نماز جمعه و منبر مساجد شهرها و روستاهای جنوب لبنان باعثشد تا تظاهرات و راهپیمایی های اعتراض آمیز مردمی بر ضد اشغالگران سرتاسر جنوب را فراگیرد. دشمن صهیونیستی پس از این حادثه سراسیمه و سرگردان، شهر جبشیت را منطقه نظامی بسته اعلام کرد. شیخ راغب پس از این حادثه با رعایت احتیاط رفت و آمد می کرد و کمتر در خانه مسکونی خود حاضر می شد و از آن پس دیگر خواب راحت در خانه خود نداشت. به موازات گسترش دامنه عملیات مجاهدان مسلمان، دامنه اقدامات سرکوبگرانه و یورش های وحشیانه در همه شهرها و روستاها گسترش یافت. هفته ای نمی گذشت مگر اینکه خانه شیخ به بهانه جستجو برای بازداشت او مورد یورش اشغالگران اسرائیل قرار می گرفت. تعقیب و گریز ادامه داشت تا اینکه شیخ راغب در شامگاه پنجشنبه ۱۶ فوریه ۱۹۸۴ بعد از برگزاری نماز مغرب و عشا و دعای کمیل در حالی که رهسپار خانه بود با شلیک مزدوران صهیونیستی به آرزوی دیرینه اش رسید و به سوی آفریدگار خود عروج کرد.

پسر شهید شیخ راغب حرب در گفتگو با خبرگزاری مهر، از ویژگی های شخصیتی و آرمانهای پدرش سخن گفت.

*قضیه فلسطین بزرگترین دغدغه شیخ راغب بود، وی چگونه با این قضیه ملی و اسلامی همراهی می کرد؟

- شیخ راغب اهمیت بسیاری برای قضیه فلسطین حتی پیش از مناقشه فلسطینی ها با اسرائیل قائل بود. وی معتقد بود اشغال قدس و سرزمین فلسطین به امت اسلام آسیب می رساند و به دنبال پیوستن به هر گروه مقاومتی بود که با اسرائیل مبارزه می کرد، زیرا بر این باور بودند اسرائیل میکروبی است که در بدن امت اسلام نفوذ کرده است، بنابراین ایشان و سید عباس الموسوی به مبارزه با اسرائیل و در ورای آن آمریکا پرداختند کشوری که با تمام توان تلاش کرد در راستای خدمت به اسرائیل و توسعه آن در منطقه در میان کشورهای منطقه فتنه انگیزی کند.

*با توجه به سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، شهید راغب حرب چه درسی از امام خمینی(ره) گرفت؟

- شیخ راغب معتقد بود انقلاب اسلامی ایران همچون پایگاهی بود که تشکیل جامعه اسلامی از آن آغاز می شد. وی از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به شدت خرسند شد و بلافاصله پس از این پیروزی به بالای منبر رفته و تبعیت خود را از امام خمینی(ره) اعلام کرد. با وجود اینکه برخی پیش بینی می کردند انقلاب اسلامی ایران دوام نخواهد داشت، اما شیخ راغب تاکید داشت انقلاب آغاز شده است و هرگز به پایان نخواهد رسید.

وی معتقد بود جمهوری اسلامی ایران یک حکومت اسلامی است و رویایی است که تحقق یافته است. وی چندین بار با امام خمینی(ره) دیدار داشتند و به امام تعلق خاطر شدیدی داشتند و زمانی که اسرائیلی ها به خاطر رابطه وی با امام خمینی(ره)، بازجویی کردند در جواب گفت: «امام خمینی رهبر ما است و اگر از ما بخواهد با شما بجنگیم هرگز در این مسئله تردید نخواهیم کرد».

*مسیری که شیخ راغب در پیش گرفت با وجود آنکه کوتاه بود مسیری پربار و تاثیرگذار بود ممکن است کمی در این باره سخن بگویید؟

- شیخ راغب در خانواده ای فقیر و زحمتکش تربیت شد خانواده ای که پر از پاکی، کرامت و تقوا بود و منزل پدری ایشان به روی علما و روحانیون باز بود. شیخ راغب تحصیلات آکادمیک خود را در النبطیه گذراند و تحصیلات دینی و حوزوی خود را در ابتدا نزد «محمد حسین فضل الله» آموخت و سپس برای ادامه تحصیل به نجف اشرف رفت.

شیخ راغب به مسائل اجتماعی و خدمت به مردم و اقامه نماز جمعه اهتمام می ورزید و پس از اینکه رژیم اسرائیل وارد لبنان شد به آگاه کردن جوانان پرداخت و زمینه را برای مقابله با نظامیان اشغالگر اسرائیل طبق امکانات و توانمندی های موجود فراهم کرد.

پسر شهید راغب با اشاره به شهدای مقاومت همچون جهاد و عماد مغنیه و شیخ راغب گفت: خون شهدای مقاومت راه مقاومت را زنده نگه خواهد داشت و می گوییم که پیروزی حق علیه باطل تحت لوای سید حسن نصرالله و جمهوری اسلامی ایران و حضرت آیت الله خامنه ای رهبر امت اسلامی تحقق خواهد یافت. ما راه شهدای مقاومت را ادامه خواهیم داد و به برکت خون پاک شما شهیدان یکی از این دو راه ۱- پیروزی ۲- شهادت محقق خواهد شد.