به گزارشافکارخبر، اکونومیست گزارش داد: تصرف شهر قندوز به دست جنگجویان طالبان یک روز پس از سالگرد ریاست جمهور اشرف غنی، یک پیروزی بزرگ تبلیغاتی را برای طالبان رقم زد. در مقابل، سقوط قندوز شوک شدیدی برای دولت سرشار از مشکل اشرف غنی بود.


اگر چه، سه روز بعد نیروهای افغان به کمک حملات هوایی آمریکا توانستند با یک ضد حمله این شهر را پس بگیرند، هنوز این سوال شرم آور مطرح است که چگونه شهری با جمعیت ۳۰۰ هزار نفری به تصرف جنگجویان طالبان درآمد؟


شهر قندوز یکی از شهرهای شمالی افغانستان است که تجارتی پر رونق با تاجیکستان دارد. نیروهای طالبان از فروردین ماه امسال شهر قندوز را به صورت نیمه محاصره کرده بودند. تصرف قندوز از آن جهت برای طالبان اهمیت داشت که ۱۴ سال از ضعف قدرتی این گروه در افغانستان می‌گذشت.


۶ مهر ماه، طالبان حمله‌ای سه جانبه – از جنوب، جنوب غربی و شمال شرقی – را به شهر قندوز آغاز و مسیر دسترسی به فرودگاه این شهر را مسدود کرد. این حملات به جاده قندوز به ولایت‌های کابل و مزار شریف – مرکز اقتصادی افغانستان – در مرز ازبکستان گسترش یافت.


در مقابل، نیروهای پشتیبانی افغان از زمین و هوا برای بازپسگیری شهر، به قندوز آمدند. ارتش افغانستان موفق شد پیروزی‌هایی در نبرد با طالبان به دست آورد. با وجود اینکه هنوز بخشی از شهر در تصرف طالبان بود، اشرف غنی در سخنرانی خود مدعی شد نظامیان افغان توانستند شهر قندوز را پس بگیرند. این درحالی است که عملیات بازپسگیری کامل شهر با چالش جدی روبه رو است. جنگجویان طالبان در خانه هواداران خود در مناطق مختلف پنهان شده‌اند و طالبان اعلام کرده آماده یورش دوباره به شهر است.


کارشناسان معتقدند اگر چه طالبان شهر قندوز را از دست داد، موفق شد قدرت خود را نشان دهد. این امر را می‌توان از درخواست مقامات آمریکایی برای حضور بیشتر در افغانستان درک کرد.

اکونومیست در ادامه نوشت: مستشاران آمریکایی اعلام کرده‌اند نیروهای نظامی افغان از زمانی که مسئولیت‌ها را از نیروهای ناتو در سال ۲۰۱۴ تحویل گرفته‌اند، به طور پیوسته درحال پیشرفت هستند. آنها به خوبی و با شجاعت می‌جنگند، اما آهنوز هم به نظارت و کمک‌های هوایی، لجستیک و پزشکی نیازمندند.


بنابر آمارهای پنتاگون، ۴ هزار و ۷۰۰ سرباز و پلیس افغان در درگیری‌های هفت ماه نخست امسال کشته و ۷ هزار و ۸۰۰ نفر مجروح شده‌اند؛ با این وجود سربازان افغان از فقر تسلیحاتی و فقدان حمایت هوایی شکایت می‌کنند. پنتاگون این تعداد کشته را نشانه فقدان توانایی نیروهای افغان در اداره کشور می‌داند. به همین دلیل، باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، پیش‌تر از باقی ماندن ۹ هزار و ۸۰۰ نظامی آمریکایی در افغانستان خبر داد. این تعداد در قالب ۱۳ هزار و ۲۰۰ سرباز ناتو برای آموزش، مشاوره و کمک در افغانستان باقی مانده‌اند.


با این وجود، ژنرال " جان کمپبل، " فرمانده نیروهای ناتو در افغانستان کمترین کمک را به ارتش افغانستان کرده است. حملات هوایی ناتو تنها زمانی انجام شد که سربازان غربی در خطر قرار داشتند. این حملات در شهر قندوز زمانی صورت گرفت که شهر در وضع وحشتناکی قرار داشت و به تصرف کامل طالبان درآمده بود.


اکونومیست ادامه داد: از طرف دیگر، تلاش برای تشکیل نیروی هوایی افغان در سال‌های گذشته به بن بست خورده است. بیشتر بالگردها و تجهیزات ارتش افغانستان روسی است و به دلیل تحریم غرب، تامین قطعات این تجهیزات متوقف شده است. در حال حاضر نیروی هوایی افغانستان تنها از بالگردهای کوچک آمریکایی MD - ۵۳۰ استفاده می‌کند.


این درحالی است که ژنرال کمپبل می‌کوشد اوباما را از تصمیمش برای خروج آخرین سربازان این کشور از افغانستان در سال آینده میلادی منصرف کند.


در انتهای این گزارش آمده است: واقعیت آن است که شرایط امروز افغانستان بحرانی است. وزیر دفاع و دادستان کل هنوز منصوب نشده‌اند. یک چهارم ۳۴ استان افغانستان بدون فرماندار هستند و بسیاری نیز که منصوب شده‌اند، اگر چه کمتر از پیشینیان خود فاسدند، اما از نظر سیاسی بی‌تجربه هستند. افزایش سطح خشونت و اقتصاد رو به وخامت، سبب ترغیب مردم افغانستان به خروج از کشور شده است. افغان‌ها در حال حاضر دومین گروه مهاجران اروپا را تشکیل می‌دهند.