به گزارش مهر، در این گزارش آمده است: پیش بینی نمی شود که ایران در سال ۲۰۱۲ پیشرفت عملی در زمینه هسته ای داشته باشد اما ترور دانشمندان هسته ای این کشور هم تاثیری در پیشرفت هسته ای آن نخواهد داشت چون در این پروژه هزاران دانشمند فعال هستند.

ادعای فوق در زمینه عدم پیشرفت احتمالی برنامه صلح آمیز هسته ای ایران در سال ۲۰۱۲ در حالی صورت می گیرد که در ماه های ابتدایی سال جاری میلادی، تاسیسات فردو با توانایی تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد، ۳.۵ درصد و چهار درصد آغاز به کار کرد و آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز خبر فوق را تایید کرد.

این مؤسسه می نویسد: راهبردهای اتخاذ شده علیه برنامه هسته ای ایران، استراتژیهایی خطرناکی است که معایب، نقاط ضعف و پیچیدگی های خاصی را در خود جمع دارد.

در ادامه آمده است: ترور دانشمندان هسته ای ایران و مهندسان این کشور به تعداد بالایی اتفاق افتاد اما باید متوقف شود به خاطر اینکه آنها اقدامات تلافی جویانه را ممکن است انجام دهند و دست به اقدامات واکنشی بزنند.

در این مطلب آمده است: بهترین راه برای متوقف کردن برنامه هسته ای ایران افزایش تحریمهای اقتصادی، افزایش کنترل مبادلات تجاری ایران به ویژه با چین و منع ایران از انعقاد قراردادهای نظامی و مواد ممنوعه است.

نویسنده همچنین مدعی شده است: اگر گفتگو، فشارهای بین المللی، تحریم ها، و عملیاتهای اطلاعاتی صورت نگرفته بود؛ ایران احتمالاً تاکنون از بمب اتمی برخوردار بود.



ضمن اشاره به بی ثمر بودن " حمله بازدانده " علیه ایران، نوشته شده است: این تهدیدات سبب شده تا ایران از تاسیسات اتمی خود محافظت بهتری بعمل آورد. ایران هم اکنون توانایی غنی سازی اورانیوم برای تسلیحات اتمی و تجهیزات انفجاری هسته ای را دارد اما بعید است این کشور در سال ۲۰۱۲ به پیشرفت آنچنانی دست پیدا کند اما در آینده به پیشرفت هایی دست پیدا خواهد کرد و گزینه های بیشتری در آینده برای دستیابی به تسلیحات هسته ای خواهد داشت.

در این گزارش خواستار شده اند تا ایران غنی سازی را در ۵ در صد نگهدارد و نصب سانتریفیوژها را در قم متوقف کند، و تعداد سانتریفیوژهای پیشرفته غنی سازی اورانیوم را به کمتر از ۵۰۰ عدد رسانده و آنها را تنها در نیروگاه غنی سازی سوخت پایلوت در نظنز(PFEP) محدود کند.

خاطرنشان می شود گزارش جدید موسسه آمریکایی ISIS که در چهل و هفت صفحه در روز پنجم مارس منتشر شده توسط " دیوید آلبرایت "، " پل برنان "، " آندرا استریکر "، " کریستینا واروند " و " هیوستون وود " به رشته تحریر درآمده است.

گزارش فوق در ۱۰ فصل تدوین شده است: خلاصه، مقدمه، قابلیت‏های کنونی تسلیحاتی هسته ای ایران، موانع کنونی بر سر پیشرفت هسته ای ایران، آهسته شدن ولی عدم توقف، آینده هسته ای ایران، اقدام های تصمیم سازی برای ایجاد موانع جدید بر سر راه ایران، اقدامات موقتیِ قابل مذاکره، یافتن توافق بلند مدتی که قابل مذاکره باشد، نتیجه گیری.