گروه اجتماعی – دستفروشی جزو مشاغل کاذبی است که در چند سال گذشته در جامعه افزایش چشمگیری یافته و زنان و مردان جوان و سالمند بسیاری را می توان مشاهده کرد که خیابان ها و وسایل نقلیه بساط خود را گسترانده اند.

به گزارش افکارنیوز، برخی از دستفروشان ابتدا به دلیل نداشتن توان اقتصادی اقدام به گرفتن اجناس امانی از تاجران بازار کرده و آن را در خیابان، پیاده رو، مترو، اتوبوس و... به فروش می رسانند و در ادامه راه با افزایش توان اقتصادی با باندهایی کار می کنند که اجناس آنها را تامین می کنند و در ازای آن بخشی از سود و درآمد خود را به نوچه های روسای باندها می دهند.

فریده،ب، ؛  یکی از دستفروشان فعال در مترو که لباس زیر زنانه و جوراب و ساپورت می فروشد، به خبرنگارافکارنیوز می گوید: معمولا هر هفته از یکی از تجار که در بازار تهران حجره دارد اجناسم را تحویل می گیرم و برای فروش به واگن بانوان مترو می آورم.

وی می افزاید: برای افرادی مانند من که سرمایه نداریم و مجبوریم هزینه های زندگی را تامین کنیم بهتر است با یکی از واردکنندگان و یا تجار بازار هماهنگ کرده و اجناس را به صورت امانی تحویل بگیریم و آن را با سود مناسب بفروشیم و علاوه بر دادن سهم تاجر، درآمدی نیز کسب کنیم.

وی تصریح می کند: من اتفاقی با این کار آشنا شدم و معمولا هر روز برای کار نظافت در مترو تردد می کردم و زنان و دخترانی را می دیدم که به فروش اجناس می پردازند، به تدریج با یکی از آنها دوست شدم و توانستم با سرمایه اندک و گرو گذاشتن مدارک هویتی ، اجناس را تحویل بگیرم.

وی درباره میزان درآمد ماهانه اش توضیح می دهد: درآمدم بستگی به میزان حضور درمترو دارد گاهی اوقات ماهانه 1.5 میلیون درآمد دارم و بعضی مواقع به 2 تا 2.5 میلیون تومان هم می رسد .

این بانوی دستفروش می گوید: برای کسب درآمد بیشتر باید ساعات طولانی وقت گذاشت معمولا از 8 صبح تا 8-9 شب در مترو حضور دارم و کار می کنم.

علیرضا، ف؛ یکی از دستفروشان محدوده چهارراه استانبول و کوچه برلن نیز می گوید: اجناس خود را از یکی از تولیدی های بازار تحویل می گیرم و معمولا 30 تا 50درصد نیز نسبت به قیمت خرید اولیه از مشتری سود می گیرم.

وی تصریح می کند: مدیر این تولیدی حدود 20نفر خیاط دارد و برای اینکه هزینه اجاره مغازه ندهد و ... با تعدادی دستفروش همکاری می کند به طوری که به هر یک از ما دستفروشان تعدادی لباس و تی شرت و شلوار تحویل می دهد و هر شب نیز افرادش هزینه و بخشی از سود حاصل از فروش را از ما دریافت می کنند.

وی توضیح می دهد : معمولا کسانی که کار ساماندهی و تشکیل باندهای دستفروشی را انجام می دهند، دارای چند نوچه بوده  که مسوول جمع آوری پول ها و تعیین جا و مکان برای فروش اجناس هستند.

وی بیان می کند: باندهای مختلف برای گرفتن جای مناسب در خیابان ها، مترو، اتوبوس و ... با یکدیگر رقابت تنگاتنگ دارند و گاهی اوقات نیز این رقابت به شکل اختلاف بروز می کند.

به گفته این دستفروش، اگر دستفروشان بتوانند به اصطلاح سرقفلی جای مناسبی را از نوچه های روسای باندها بگیرند نانشان در روغن است و می توانند به درآمد چند میلیونی دست یابند.

وی می گوید: برای من که از صبح تا 4 بعد از ظهر با حقوق وزارت کار مشغول کار هستم بنابراین درآمد میلیونی حاصل از دسترفروشی واقعا خوب است .

وی تصریح می کند: برای راحت کار کردن باید به اصطلاح هوای افراد مختلف این باندها و نوچه های رییس را داشت.

به گفته وی برای ورود به دنیای دستفروشان سرمایه آنچنانی نیاز نیست بلکه باید وارد یکی از باندها شد و زیر نظر آنها به راحتی در یک محدوده مشخص کار کرد.