به گزارش افکارنیوز، روزنامه واشنگتن پست در اینترنت در مطلبی به قلم " جنیفر روبین " نوشت: همانطور که پیش بینی می شد، اعلام تمدید مذاکرات هسته ای ایران - با لغو بخش بیشتری از تحریم های اعمال شده بر ضد بخش نفتی، پتروشیمی، خودروساز، ‌ هوانوردی و طلا - انتقاد شدید مقامات آمریکایی از هر دو حزب دموکرات و جمهوری خواه را در پی داشت.

" مایکل ماکووسکی " مدیر اجرایی موسسه یهودی امور امنیت ملی(که اخیرا گزارش گروه ویژه خود در خصوص ایران را که دنیس راس مشاور سابق رئیس جمهور در امور ایران یکی از نویسندگان آن بود، ‌ منتشر کرد) می گوید: تمدید چهارماهه اخیر توافقنامه موقت بیست ژانویه با ایران همراه با تعهد به آزادسازی دو میلیارد و هشتصد میلیون دلار دیگر از دارایی های مسدود شده ایران نشانه آشکار اما قابل پیش بینی شکست راهبرد مبهم باراک اوباما رئیس جمهور در دستیابی به موفقیت دیپلماتیک از طریق کاهش اهرم فشار - با پرهیز از تحریم های سخت تر و یک گزینه نظامی معتبر - است.

نتیجه حاصل کاملا بر خلاف هدف اوباما از این سیاست است. اکنون ایران نسبت به قبل از توافق موقت کمتر برای امتیاز دهی احساس فشار می کند. اکنون زمان آن رسیده است که به نوعی در این مسئله مداخله شود. کنگره باید تحریم های قاطعانه جدیدی وضع کند و مهمتر از همه توانایی نظامی اسرائیل را برای حمله به تاسیسات هسته ای ایران تقویت نماید. این امر موجب تقویت اهرم فشار دیپلماتیک آمریکا خواهد شد و یک پیام قوی به ایران و متحدانمان خواهد بود و در واقع به اسرائیل کمک می کند تا در نقشی که آمریکا هر چه بیشتر از آن دور می شود، موفق شود.

بسیاری کارشناسان سابق سیاست آمریکا در این خصوص اتفاق نظر دارند.

استدلال " الیوت آبرامز " معاون سابق مشار امنیت ملی این است که اکنون مهم است که کنگره وارد عمل شود و تحریم هایی بر ضد ایران وضع کند که ظرف چهار ماه عملیاتی شود مگر آنکه یک توافق خوب حاصل گردد. به ایران باید گفته شود که نمی‌تواند مذاکرات را با تاخیر پس از تاخیر هرچه طولانی تر کند و باید از برنامه تسلیحات هسته ای اش صرف نظر کند یا با مشکلات اقتصادی در سال کنونی مواجه خواهد شد. آنها اکنون چنین باوری ندارند.

تشکل دوحزبی اتحاد بر ضد ایران هسته ای(یو ای اِن آی) نیز که راس عضو آن است، از رئیس جمهور انتقاد کرده است. در بیانیه ای به قلم " گری سیمور " هماهنگ کننده سابق اوباما در زمینه کنترل سلاح و نابودی تسلیحات کشتار جمعی(دابلیو ام دی)، آمده است: تاکنون مزایای اقتصادی که نصیب ایران شده بزرگتر از آن چیزی است که در طرح اقدام مشترک پیش بینی شده بود. اقتصاد ایران رو به بهبود رفته است و از انزوای دیپلماتیک این کشور کاسته شده است. اما تاکنون ایران تمایلی به برچیدن هیچیک از امکانات مربوط به غنی سازی اورانیوم نشان نداده است و به تحقیق و توسعه سامانه های پرتاب موشک و سانتریفوژهای پیشرفته ادامه می دهد.

در ادامه بیانیه آمده است: وجود یک شکاف آشکار در مورد مهمترین مسئله - تعداد و نوع سانتریفوژها - در مسیر مذاکرات مشهود است. این غیرقابل قبول است. اگر ایران همچنان مایل به برچیدن زیرساختار هسته ای اش، ‌ صرف نظر از برنامه غنی سازی در مقیاس صنعتی و پرداختن به سوالات معوقه درباره ابعاد نظامی برنامه هسته ای اش نباشد، دستیابی به یک راه حل دیپلماتیک چندان محتمل نیست.

جای تعجب دارد که دو تن از مشاوران ارشد سابق رئیس جمهور(آمریکا) در این امور این طور آشکارا اعتمادشان را به عملکرد رئیس جمهور در این مذاکرات از دست داده و علنا از همان اقدامی حمایت کرده اند که درواقع همه جمهوری خواهان و تعداد کثیری از دموکراتها از آن حمایت کرده اند. کاخ سفید کسانی را که خواستار اعمال تحریم های بیشتر جهت تشدید فشار بر ایرانند، " جنگ افروز " خوانده است.

واشنگتن پست در پایان با خشم از موضع اوباما در قبال ایران و موضع‌گیری در مقابل مخالفان توافق با ایران می‌نویسد: کاخ سفید بجای برچسب زدن به آنها باید به نظرات وسیع ترین اکثریت دو حزبی بی سابقه در مورد یکی از مهمترین مسائل روز گوش فرا دهد. حرف آنها به اوباما این است که خودداری وی از تشدید فشار بر ایران احتمال حصول یک توافقنامه دیپلماتیک را کمتر می کند، نه بیشتر. اما به گمان من رئیس جمهور چندان اهمیت نمی دهد که کارشناسان، رهبران عرب سنی و دولت اسرائیل چه می گویند. افرادی مانند والری جارت مشاور عالی و جان کری وزیر خارجه نگون بخت به او می گویند که موفقیت بزرگی حاصل شده است. در هر صورت، ما بارها و بارها دیده ایم که این رئیس جمهور دل و جرات ایستادگی را ندارد. فقط می توان امیدوار بود که اکثریت جدید جمهوری خواه در سنا در موضعی متفاوت اجازه دهد در مورد تحریم ها رای گیری شود. اوباما و کری با ابزارهای خاص خودشان همچنان به سیاست سد نفوذ ادامه خواهند داد.