به گزارش افکارنیوز، مذاکرات وین ۷ که کارشناسان در تهران از آن به عنوان مذاکرات سرنوشت یاد می کنند، از صبح روز سه شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۳(۱۴ اکتبر ۲۰۱۴) در وین آغاز شد.

باور کارشناسان این است که اگر در این مذاکرات درباره مسائل اصلی –که مایکل مان سخنگوی کاترین اشتون آنها را المان های کلیدی خوانده است - تفاهم نشود، تقریبا با اطمینان می توان گفت که تا روز ۳ آذر(۲۴ نوامبر) توافقی حاصل نخواهد شد.

محمد جواد ظریف، وزیر خارجه و رییس تیم مذاکره کننده هسته ای ایران صبح روز سه شنبه در بدو ورود به وین گفته است که حصول توافق در این دور از مذاکرات بعید است.

وی گفته است: «رسیدن به توافق در این مذاکرات بسیار بعید است به‌خاطر اینکه موضوعاتی که هنوز باقی مانده که باید حل و فصل شوند، موضوعات بسیار زیادی هستند. همان‌طور که رییس جمهوری کشورمان مطرح کرد در مورد اصل موضوعات تفاهم کلی وجود دارد، اما آن چه که در چند دور اخیر در موردش بحثو گفت‌وگو شده است در مورد جزییات است، مواردی مانند حجم غنی سازی، نحوه و زمان‌بندی رفع تحریم‌ها که بسیار با اهمیت و حیاتی هستند».

ظریف اضافه کرده است: «ما امیدواریم که طرف مقابل با پذیرفتن واقعیاتی در که صحنه منطقه‌ ای و بین‌المللی است و هم واقعیات برنامه هسته‌ای که ایران که یک برنامه پیشرفته صلح‌آمیز هسته‌ای است، بتواند به یک راه حل دست پیدا کند که به نفع همه است و ما تمام تلاش خود را به کار خواهیم برد که از این چند روز مذاکره در وین برای حل مشکلات بهترین استفاده را بکنیم».

حسن روحانی هم دوشنبه شب گفته است که دو طرف قطعا در مذاکرات به تفاهم می رسند.

توجه به این نکته اهمیت دارد که هیچ کس انتظار ندارد توافق نهایی در این دور از مذاکرات حاصل شود بلکه آنچه از این مذاکرات انتظار می رود این است که تکلیف امکان پذیر بودن یا امکان پذیر نبودن توافق نهایی را تا روز ۳ آذر روشن کند.

اگر مذاکرات وین ۷ به نتیجه نرسد، تیم های ایران و ۱ + ۵ احتمالا بقیه زمان خود را صرف یافتن فرمولی برای رسیدن به یک توافق موقت جدید خواهند کرد.

برخی منابع می گویند یک توافق موقت جدید ممکن است روی ذخیره مواد ۵ درصد ایران متمرکز شود.

این در حالی است که ایران این امکان را دارد که یک طرفه مذاکرات را لغو کرده و به وضعیت پیش از توافق ژنو بازگردد؛ امری که بسیاری از کارشناسان عقیده دارند قدرت چانه زنی آن را به شدت بالا خواهد برد.