به گزارش افکارنیوز، امروز و در حالی که ملت ایران خود را برای سی و ششمین بهار انقلاب اسلامی آماده می کنند شاید بهتر از هر زمان دیگری بتوان از عمق شعور یک ملت برای مبارزه با اجنبی و تسلط بیگانگان بر شریان های حیاتی اقتصاد ایران سخن گفت؛ انقلابی که اصل و اساسش بر بنیان مکتب مبارز حسینی استوار بود و هدفش که برانداختن خیمه سلطه بیگانگان بر سرزمین اسلامی ایران بود آشکارا بیان می شد.

درست در چنین شرایطی و در حالی که باید از آموزه های انقلاب روشی انقلابی در حوزه مدیریت ایران رشد می کرد، می شنویم که دکل حفاری سحر یک که تحت پرچم جمهوری اسلامی و متعلق به یک شرکت ایرانی است به صورتی محترمانه از کار در پارس جنوبی اخراج می شود و یک دکل هندی و با راهبری کارکنانی خارجی به جای آن مامور به کار در پارس جنوبی می شود.

این خبر در گفت و گویی میان هدایت اله خادمی و یک خبرگزاری(خبرگزاری نسیم) اعلام شده است؛ خادمی در این مصاحبه گفته است: ارسال پالس تعطیلی فعالیت سحر یک از ۱.۵ سال قبل از سوی پتروپارس به سمت حفاری شمال ارسال می شد، نمونه بارز این هشدارها، عدم پرداخت وجه قرارداد و مطالبات حفاری شمال در طول بیش از یکسال گذشته است؛ حتی این عدم پرداخت وجوه قرارداد بارها به مهندس جوادی مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران هم منعکس شد.

وی ادامه داده است: در ان ایامی که شرکت های ایرانی و خارجی در خلیج فارس، با ارقامی به میزان ۱۸۰ هزار دلار برای هر روز قرارداد منعقد ساختند، سحر یک با رقم ۱۴۵ هزار دلار قرارداد بست.

خادمی تاکید کرد: سرانجام پتروپارس به ما اعلام داشت که توسعه فاز ۱۳ توسط حفاری شمال به دلیل نداشتن صرفه اقتصادی باید تعطیل شود.

آنچه که مسلم است و از لابه لای خطوط این مصاحبه می توان دریافت حکایت از شکل گیری جریانی بسیار خطرناک در سطوح مدیریتی صنعت نفت ایران دارد، جریانی که بی اعتنا به آرمان ها و آموزه های اصلی انقلاب اسلامی، مجددا در حال میدان دادن به خارجی ها در صنعت نفت ایران است.

هرچند شاید به گمان بعضی ها در سالهای قبل از انقلاب امریکا و انگلستان در نفت ایران تسلط داشتند اما حالا هندی ها و چینی ها دراین صنعت هستند و خطری ندارند اما باید گفت که در حقیقت خارجی در هرنوع و حالتی خارجی است و میدان دادن به آنها در شرایطی که کار ایرانی و کارگر ایرانی وجود دارد به مقصدی خسارت بار منتهی می شود.

همچنین افرادی که مدعی حضور ژنرال هایی ماهر و نخبه در صنعت نفت ایران بودند باید پاسخ دهند که آیا در مکتب فکری ژنرال های نفت ایران جایگزین کردن دکل هندی با دکل ایرانی که چندین رکورد فنی خوب برجای گذاشته چه معنایی می تواند داشته باشد؟ آیا معنایی جز پشت کردن به آرمان های اصیل انقلاب و نادیده انگاشتن تمام تاکیدات بزرگان کشور مبنی بر حمایت از ایرانی دارد؟

از طرفی باید این واقعیت را دانست که اگر انقلاب اسلامی ایران در سال ۵۷ برای دورنگه داشتن خارجی ها از تسلط بر اقتصاد و حاکمیت ایرانی بر ایران شکل گرفت و در تمامی سالهای پس از انقلاب هم این موضوع همواره مورد تاکید و توجه امام(ره) و رهبری معظم انقلاب(حفظه الله) قرار داشته است پس چرا امروز از طرف وزارت نفت مشی دیگری تبلیغ و اجرا می شود که در تضاد کامل با اندیشه های انقلاب، امام و رهبری است؟ آیا سوگیری اهداف انقلاب در این مدت تغییری پیدا کرده است و یا اینکه افرادی خودسر و دارای حس درونی عدم تعلق به نظام و انقلاب به خیال خام خود در حال تغییر دادن مسیر گفتمان غالب انقلاب هستند؟

آقایانی که مسبب جایگزینی خارجی ها با ایرانی ها در صنعت نفت هستند چگونه می توانند سرخود را بالا نگه دارند و خود را شهروند جمهوری اسلامی بدانند؟ هر چند که وبسایت پیک نفت پیشتر هم تذکر داده بود که حضور افراد دوتابعیتی در نظام مدیریت اقتصادی ایران می تواند آثار و تبعات بسیار مهلکی بر اقتصادملی و بخش های حیاتی آن داشته باشد و فعلا اولین نشانه هایش در حال علنی شدن است.

منبع: پیک نفت