به گزارش افکارنیوز، مشاور و دستیار رئیس‌جمهور آمریکا که چند ماه قبل استعفا داده، از مذاکرات هسته‌ای ایران دفاع کرد.

دستیار ارشد سابق اوباما در امور خاورمیانه در یادداشتی با عنوان «افسانه توافق " بهتر " با ایران» که در پایگاه «پولیتیکو» منتشر شده، مخالفان مذاکرات هسته‌ای دولت آمریکا با ایران را افرادی آرمانی و معتقد به خیالات دانست.

«فیلیپ گوردون» نوشت: «این سناریو را مجسم کنید؛ یک دولت دموکرات آمریکا با همکاری شرکای بین‌المللی یک توافق خلع سلاح اتمی را با یک دولت متخاصم یاغی مذاکره می‌کند. توافق حاصل شده هر چند ناشی از سازشی ناقص باشد، سبب کاهش انزوای بین‌المللی آن کشور و برخی مزایای اقتصادی در ازای نابود کردن ابزارهای تولید بمبهای اتمی خواهد شد. کنگره جدید با اکثریت جمهوریخواه با توافق مخالفت و " دادن پاداش به رفتار بد " را رد می‌کند و تا زمانی که آن کشور همه فعالیتهای هسته‌ای خود را رها و رفتار بی ثبات سازش در منطقه را عوض نکند، کمک اقتصادی به آن را ممنوع می‌کند. به طور قابل پیشبینی توافق به هم می‌ریزد، تشدید تحریمها در رسیدن به نتایج مطلوب ناکام می‌ماند و ثابت می‌شود که گزینه نظامی قابل تحقق سریع نیست و دولت یاغی به سمت برنامه هسته‌ای خود رفته و در نهایت به دنبال آزمایش و انباشت تعداد بیشتری از سلاحهای اتمی می‌رود».

او در ادامه افزود: «سناریویی که گفتم ایران امروزی نیست بلکه کره شمالی در سال ۱۹۹۴ است وقتی که " چارچوب توافق شده " مورد مذاکره دولت کلینتون به شدت مورد انتقاد کنگره جدید که بر " توافق بهتر " تاکید داشت، قرار گرفت. آنها با دادن نفت سبک و رآکتورهای نیروگاه آب سبک برای کره شمالی از سوی آمریکا مخالفت کردند که در نتیجه کره شمالی با خروج از معاهده منع گسترش سلاح‌های اتمی و تبدیل شدن به کشور دارنده سلاح اتمی به آن پاسخ داد».

وی با متفاوت بودن مذاکرات دولت اسبق آمریکا با کره شمالی و مذاکرات جاری هسته‌ای ایران نوشت: «اکنون تفاوتهای بسیاری بین ایران امروز و کره شمالی آن روز وجود دارد و شاید حتی اجرای وسواس‌گونه توافق از سوی آمریکا هم مانع کره شمالی دارنده سلاح اتمی نمی‌شد».

وی ادامه داد: «علاوه بر آن، در قیاس با چارچوب مورد توافق ۴ صفحه‌ای سست با کره شمالی، توافق جامع مورد مذاکره قدرتهای هسته‌ای گروه ۱ + ۵ و ایران که شامل تدابیر راستی‌آزمایی است، بسیار مفصلتر، ‌ با جزئیات بیشتر و جامعتر خواهد بود».

مشاور اوباما که اواسط اسفند سال قبل از سمت خود استعفا داد، با رد ادعاها و انتقادات مخالفان مذاکرات ایران افزود: «تاکید بر توافق بی نقص، می‌تواند نسخه‌ای برای آن باشد که هیچ توافقی اصلا صورت نگیرد که نتایج آن مخرب خواهد بود».

مشاور سابق رئیس‌جمهور آمریکا تاکید کرد: «هیچ کسی در مذاکرات منجر به توافق چارچوبی با ایران(بیانیه مشترک لوزان) اعتقاد ندارد که این یک توافق ایده‌آل است. در یک دنیای آرمانی و ایده‌آل توافق هسته‌ای با ایران سبب برچیدن زیرساختهای هسته‌ای آن و ذخایر اورانیوم با غلظت پایین خواهد شد و بازرسی " هر زمان و هر مکان " اعمال شده و تهران اذعان می‌کند که در گذشته روی سلاح‌های اتمی کار کرده و همچنین با توجه به اصلاحیه‌های پیشنهاد شده در سنا توسط برخی سناتورها، اسرائیل به رسمیت شناخته می‌شود».

وی با رد این موارد ایده‌آلی می‌نویسد: «اما ما در یک دنیای آرمانی و ایده‌آل زندگی نمی‌کنیم و " توافق بهتر " پیشنهادی منتقدان چارچوب لوزان، موضوعی خیالی است. در جریان ۱۰ سال افزایش فشار از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ و در حالی که آمریکا و جهان از ایران خواست همه غنی‌سازی‌ها را متوقف کند، ایران به طور فزاینده دانش و زیرساخت هسته‌ای خود را گسترش داد، ‌ هزاران سانتریفیوژ جدید ساخت، تحقیق و توسعه فراگیر انجام داد و ذخایر اورانیوم غنی شده را انبار کرد و تاسیسات غنی سازی زیر زمینی ساخت».

وی ادامه داد: «حتی اگر اینطور فرض کنید که در صورت رای منفی توافق جامع توسط کنگره، دیگر قدرتهای جهانی تا حدی قانع به افزایش تحریمهای ایران شوند. مهمترین نتیجه آن است که ما بار دیگر در یک یا دو سال دیگر خودمان را در میز مذاکرات بیابیم البته در این مذاکرات با ایرانی مواجه می‌شویم که برنامه هسته‌ای پیشرفته‌تر و گسترش یافته‌تری داشته و میل کمتری در پذیرش توافق و سازش دارد».

گوردون تاکید کرد: «توافق لوزان بی نقص و آرمانی نیست اما بسیار بهتر از هر راهکار واقعگرایانه دیگر و بسیار جامعتر از چارچوب توافق با کره شمالی است. با کاهش قابل توجه زیرساخت هسته‌ای ایران، محدودیتها روی تحقیق و توسعه و مکانیسمهای بی سابقه راستی آزمایی، زمان برای ایران برای تولید مواد هسته‌ای مورد نیاز برای یک بمب اتمی از چند ماه به بیش از یک سال افزایش خواهد یافت که این موضوع تا سال ۲۰۲۵ خواهد بود و حتی پس از برداشته شدن برخی محدودیتها روی زیرساخت ایران، رژیم بازرسی‌های جامع همچنان پابرجا خواهد ماند و همه فرصتها برای مانع شدن ایران از حصول به سلاح‌های اتمی برای ما باقی خواهد ماند. نپذیرفتن فرصت محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران با این امید که در پایان ایران با یک توافق بهتر موافقت خواهد کرد یا اینکه گزینه نظامی راهکار موثرتری فراهم کند یک موضوع لوکس و تقریبا دست نیافتنی است که بازیگران خارجی(خارج از مذاکرات هسته‌ای) شاید به دنبال آن باشند اما چنین کاری قماری بزرگ برای رئیس‌جمهور آمریکا خواهد بود».

مشاور سابق اوباما در پایان نوشت: کنگره وقتی این موضوع که ایا از توافق هستهای با ایران حمایت بکند یا نه پیش میآید، باید تفاوتهای ایران و کره شمالی را در ذهن خود داشته باشد. البته این درس مهم را از تجربه قبلی هم باید در ذهن داشته باشد که رد و نپذیرفتن توافق ناقص میتواند به عدم توافق منجر شود و عدم توافق میتواند به یک کشور بسیار خطرناک و هستهای منجر شود.