به گزارش افکارنیوز، وزیر خارجه آمریکا در جلسه استماع مجلس سنا درباره توافق هسته ای با ایران گفت جان کری در جلسه کمیته روابط خارجی سنای آمریکا گفت: «جناب کورکر رئیس کمیته، جناب کاردین عضو ارشد کمیته و دیگر اعضای این کمیته که دوستان و همکاران سابق من هستید، من از اینکه این فرصت به من داده شده است تا با شما درباره توافق جامعی صحبت کنم که ما و شرکایمان در گروه پنج بعلاوه یک با ایران درباره آینده برنامه هسته ای این کشور به آن دست یافته ایم، قدردانی می کنم. کشورهای انگلیس، روسیه، فرانسه، چین و آلمان نیز در این مسیر با ما همراهی کردند. آنها نیز درک بسیار خوبی از این مسئله و چالشهای مطرح دارند.

این کشورها در کنار آلمان در قالب گروه پنج بعلاوه یک، همکاری و همگی کمک کردند و همه آنها بخشی از این بحثها بودند. بنابراین ما فقط به این نباید نگاه کنیم که ما چه مذاکراتی داشتیم بلکه به اقدامات جامعه بین المللی و پنج بعلاوه یک زیر نظر سازمان ملل متحد در این مذاکرات نگاه می کنیم. آنها ابله نیستند. آنها کارشناس هستند. همه آنها کارشناس حوزه فناوری هسته ای، راستی آزمایی و حوزه های دیگر هستند. آنها افرادی باهوش هستند.

آنها در کل زندگی حرفه ای خود در این حوزه ها فعالیت داشته اند. آنها با این توافق همراهی کرده اند. دو وزیر دیگر کمیته نیز در این جلسه حضور دارند که کمک بسیار ارزشمندی برای رسیدن به این توافق، ارائه کردند. این دو نفر عبارتند از جک لو وزیر خزانه داری و ارنست مونیز، وزیر انرژی آمریکا. می خواهم از همه شما به علت نقشی که کنگره در رسیدن به این نقطه ایفا کرده است و بویژه از تلاشهای جدی این کمیته در تصویب تحریم هایی تشکر کنیم که به هدفشان نائل آمدند و سبب شدند مذاکرات جدی و سازنده ای ای با ایران داشته باشیم. وقتی تحریم های ایران را تصویب کردیم من ریاست این کمیته را برعهده داشتم. همه ما آن بحثها را به خاطر داریم. ما به اتفاق آراء، آن تحریمها را تصویب کردیم. این تحریمها نقش بسیار سازنده ای در آوردن ایران به سر میز مذاکرات ایفا کردند و به صراحت مشخص کرد که ما می خواهیم مذاکرات جدی و سازنده ای با ایران داشته باشیم.

کری افزود: از روزی که این گفتگوها آغاز شد ما به صراحت اعلام کردیم که هیچ چیزی کمتر از توافق خوب را نخواهیم پذیرفت. ما به صراحت از همان ابتدا مشخص کردیم منظورمان چیست یعنی توافقی که همه چهار مسیر دستیابی به بمب اتمی را مسدود کند یعنی دو مسیر از طریق اورانیوم و یک مسیر فراوری پلوتونیوم و یک مسیر مخفی. ما استانداردهای خود را مشخص کردیم. ما معتقدیم به این استانداردها دست یافته ایم.

کری افزود.. پس از حدود دو سال گفتگوهای بسیار فشرده، واقعیتها با صراحت روشن شده است و آن اینکه، طرح اعلام شده در هفته گذشته در وین، واقعا همان توافقی است که سبب بسته شدن مسیرهای مذکور می شود و به ما تضمین هایی می دهد تا در کل حیات ان پی تی، مشارکت ایران بوجود بیاید و ما بدانیم ایران چه کارهایی انجام می دهد.


در بخش مکتوب منتشر شده از سخنان جان کری که پیش از آغاز جلسه مذکور منتشر شد نیز تصریح شده است: این توافق همان توافق خوبی است که به دنبال آن بودیم. براساس مفاد آن، ایران باید نود و هشت درصد از ذخایر اورانیوم غنی شده خودش، دو سوم از سانتریفیوژهای نصب شده و قلب رئاکتور آب سنگین خودش را کنار بگذارد. براساس این طرح، ایران از تولید اورانیوم غنی شده با خلوص بالا و پلوتونیوم قابل استفاده برای تسلیحات هسته ای به مدت پانزده سال بازداشته خواهد شد. ایران مشمول جامع ترین و گسترده ترین اقدامات راستی آزمایی و شفاف سازی خواهد شد که تاکنون از طریق مذاکره حاصل شده است. در نتیجه، اگر ایران فریبکاری کند، ما به سرعت قادر خواهیم بود به این مسئله پی ببریم و پاسخ متناسب بدهیم. بسیاری از این اقدامات نه برای ده یا پانزده یا بیست سال بلکه برای کل دوره زمانی برنامه هسته ای ایران به قوت خود باقی خواهند ماند و درنتیجه ما را قادر خواهند ساخت تا به گونه ای قابل راستی آزمایی اطمینان حاصل کنیم که این برنامه ماهیت منحصرا صلح آمیز خواهد داشت.

جان کری در بخش دیگری از سخنانش در کمیته روابط خارجی سنای آمریکا گفت: «جناب رئیس کمیته در سخنان اولیه خود گفت که ما با این توافق، هرچه ایران خواسته است به آن داده ایم.(خنده کنایه آمیز) اما آنها هرچه می خواهند دارند. ایران ده سال پیش یا قبل تر از آن، این توانایی را به دست آورد. ایران به توان تولید سوخت هسته ای دست یافته است. وقتی ما مذاکرات را شروع کردیم ایران مواد شکاف پذیر به اندازه کافی داشت تا ده تا دوازده بمب اتمی بسازد. ایران نوزده هزار سانتریفیوژ داشت. این درحالی است که در سال دو هزار و سه، فقط یکصد و شصت و سه سانتریفیوژ داشت یعنی زمانی که دولت قبلی آمریکا با ایران درباره همین مسئله درگیر بود. بنابراین، این سوال درست نیست که بگوییم هرچه ایران می خواست به آن داده ایم. سوال مطرح این است که چگونه برنامه هسته ای ایران را به عقب می راندیم و چگونه برنامه تسلیحاتی آنها را برمی چیدیم و نه کل برنامه آنها. باید دانست چه چیزی روی میز است. ما قصد داشتیم توان ایران برای ساخت بمب اتمی را از بین ببریم و به این هدف دست یافتیم.»

کری درباره انتقاداتی که معتقدند توافقی بهتر با ایران امکان‌پذیر بوده هم گفت که جایگزین این توافق رسیدن به توافقی کاملاً یکجانبه نیست.


او گفت: «تسلیم ایران، خیالبافی است، ساده و صریح بگویم.»



وزیر خارجه آمریکا در ادامه اضافه کرد بهترین راه، مهار برنامه هسته‌ای ایران است.



کری همچنین گفت: «چه این را دوست داشته باشیم و چه نه، واقعیت این است که ایران به دانش چرخه سوخت هسته‌ای دست یافته و این را نمی‌توان بمباران کرد یا با تحریم از بین برد.»



وزیر خارجه آمریکا در بخش دیگری از اظهاراتش با خاطرنشان کردن اینکه تحریم‌ها نتوانسته جلوی پیشرفت برنامه هسته‌ای ایران را بگیرد، گفت: «اگر ما به سمت فسخ این تواف قدم برداریم، جهان با ما هم‌قدم نخواهد شد.»



جان کری در بخش دیگری از سخنانش در کمیته روابط خارجی سنای آمریکا گفت: «هیچکس(در دولت آمریکا) هرگز درباره برچیدن کل برنامه هسته ای ایران سخن نگفته است. وقتی این سخنان مطرح می شد ایران از یکصد و شصت و سه سانتریفیوژ به نوزده هزار سانتریفیوژ رسید. همه کسانی که در اینجا هستند می دانند گزینه های مطرح برای جلوگیری از این کار کدامند. این گزینه، اقدام نظامی نامیده می شود زیرا در غیر این صورت، این فعالیت متوقف نمی شد. ایران این مسئله را ثابت کرده است. ایران در طول این سالها، این مسئله را ثابت کرد. براساس مفاد این توافق، ایران موافقت کرده است نود و هشت درصد از ذخایر اورانیوم غنی شده خودش را به صورت داوطلبانه برچیند و نابود کند و دو سوم از سانتریفیوژهای نصب شده خودش را برچیند و قلب راکتور آب سنگین خودش را خارج کند و آن را با سیمان پرکند. ایران موافقت کرده است از تولید و استحصال اورانیوم غنی شده با خلوص بالا و پلوتونیوم قابل استفاده برای ساخت تسلیحات هسته ای دست کم برای مدت پانزده سال خودداری کند. اگر ایران انجام این کارها را آغاز کند، ارنست مونیز و دیگران به ما خواهند گفت و ما بلافاصله مطلع خواهیم شد.



کری افزود در عین حال ایران پذیرفته است پروتکل الحاقی را بپذیرد. پروتکل الحاقی نتیجه شکست در تجربه کره شمالی است و درنتیجه آن، دسترسی بیشتری بوجود می آید و براساس آن می توانیم دقیقا بدانیم ایران چه کارهایی انجام می دهد. پیش از آن که تحریمهای سازمان ملل متحد در پایان این فرایند، برداشته شود، ایران باید پروتکل الحاقی را تصویب کند. ایران باید پروتکل الحاقی را از طریق مجلس تصویب کند. ایران موافقت کرده است از روز نخست (اجرای توافق) به پروتکل الحاقی پایبند باشد.