گفتگوی متفاوت «تماشاگر» با مجتبی محرمی

محرومیت مادام‌العمرم به‌خاطر خلافی بود که خیلی ها بدترش را انجام می‌دادند

علی پروین گفت نرو سپاهان. علی‌آقا قرار بود بعد از ۵سال به فوتبال برگردد، به من گفت صبر کن با هم می‌رویم پرسپولیس. اما بعد که برگشتند پرسپولیس، مرا نخواستند. اشتباه کردم به حرفش گوش کردم.

درآمدهای میلیادری فوتبالیست ها این روزها به نقل محافل ورزشی، رسانه ای و حتی جامعه ایران بدل شده است.

هفته نامه ورزشی پرطرفدار «تماشاگر» گروه مجلات همشهری در شماره ۲۵ خود، پرونده ای مفصل در این باره دارد. در این پرونده که با کاریکاتوری زیبا از علی پروین بر روی جلد «تماشاگر» همراه شده است با خداداد عزیزی، محمد برزگر، علی پروین و … گفتگو شده است و گزارش هایی جالب هم از خبرنگاران «تماشاگر» درباره درآمدهای حاصل از فوتبال از گذشته تا حال دیده می شود.

یکی از این گفتگوها را مجتبی هاشمی خبرنگار با مجتبی محرمی انجام داده است. ستاره سابق پرسپولیس که در سال های اخیر هم با حاشیه هایی دست به گریبان بوده است در این گفتگو گوشه هایی از شرایط فعلی خود اشاره کرده است.

هاشمی در لید ابتدای این گفتگو آورده است: «هرچی دلت می‌خواد بپرس، جواب می‌دم. من دیگه آب از سرم گذشته.» وقتی با این جمله شروع می‌کند مطمئنی مصاحبه متفاوت و جذابی در پیش خواهی داشت اما نباید غافل شوی از این‌که طرف، مجتبی محرمی است. کسی که با او از هر دری وارد خاطرات شوی به کوچه بن‌بست می‌رسی، کسی که ناگفته‌هایش را به تو می‌گوید اما این گفتنی‌ها نوشتنی نمی‌شوند. عادت داریم که هنگام مصاحبه با ستاره‌ها گاهی ضبط‌صوت‌مان را خاموش کنیم اما انگار سراغ این یکی اصلا بدون ضبط‌صوت باید برویم… حالا بعد از ۳ساعت کلنجار بی‌پرده با آقای یاغی مانده‌ایم که این همه حرف نگفتنی را کجای دل‌مان نگه داریم. اصلا خودت بگو ما چکار کنیم آقای محرمی؟ وقتی نوجوان بودیم توی مجله کنار عکس تو نوشته بود: «این مجتبی محرمی است، غوغاگر در خط دفاع و حمله. هرجای زمین که باشد، همان می‌کند که دی‌استفانو می‌کرد.» حالا ۲۰سال بعد ما کنار عکس تو چه باید بنویسیم؟ ای نفرین به این روزگار که اگر روی دنده چپ بیفتد، بهترین چپ‌پای ۳دهه اخیر هم که باشی بالاخره پاشنه آشیل‌ات را پیدا می‌کند و… اصلا می‌خواهی همین را بنویسیم، هان؟ ای نفرین به این روزگار…


• همین گوشه و کنارها هستیم. بالاخره دنیا همین است دیگر. گاهی آدم را می‌خواهند و گاهی نمی‌خواهند. یک‌سری از دوستان دوست نداشتند ما باشیم. گفتند چرا از افشین پیروانی تعریف کرده‌ای! خب افشین رفیق من است و خیلی به من کمک کرده.

• اگر فوتبالیست‌ها این روزها پول خوبی می‌گیرند نوش‌جانشان، چرا نگیرند؟ هر کس در حرفه خود بهترین باشد باید هم پول خوب بگیرد. زمانی که ما به فوتبال آمدیم هیچکس از باشگاه پول نمی‌گرفت، ما هم نمی‌گرفتیم. الان همه می‌گیرند، نوش‌جانشان. این هم شانس ماست دیگر.

• ستاره‌های پرسپولیس و استقلال از هواداران متمول باشگاه پول‌های غیرمستقیم به‌عنوان پاداش می‌گرفتند. خیلی‌ها می‌رفتند می‌گرفتند ولی من نمی‌رفتم. دوست دارم همین حالا بروید بازار طلافروش‌ها بپرسید. در طول هفته بارها به من زنگ می‌زدند که: «خوب بازی کن و فردای بازی بیا پیش ما»، ولی من نمی‌رفتم. اگر فقط می‌رفتم خاک بازار زرگرها را جمع می‌کردم الان چندکیلو طلا داشتم! فقط یک‌بار یکی از دوست‌های پروین بود - توی بازار - زنگ زد گفت برو اکباتان پیش آقای… وقتی رفتم اون‌جا ۳۰۰هزار تومان تراول‌چک به من داد. اون موقع تازه تراول‌چک اومده بود. گفتند این پاداش برای همه تیم ‌بوده، بقیه بچه‌ها هم گرفتند. من هم گرفتم و اومدم، فقط همون بود.

• کشاورز اولین باشگاهی بود که بعد از انقلاب با پول کلان وارد فوتبال شد و من جزو اولین خریدهایش بودم. سیروس قایقران را هم من به کشاورز بردم. رفتم هتل هویزه او را برداشتم و رفتیم قرارداد بستیم اما قبل از این‌که فصل جدید شروع شود فسخ کردم و برگشتم پرسپولیس.

• مبلغ قراردادم سه میلیون تومان به‌اضافه یک زمین ۳۰۰متری در کاشانک بود. علاوه بر این‌ها یخچال، فرش، موتورسیکلت و ۵۰هزار تومان پول نقد هم گرفته بودم که پس دادم و برگشتم. خدابیامرز سیروس تا مدت‌ها به من می‌گفت: «‌این چه کاری بود کردی مجتبی؟ ما را بردی به این تیم و خودت گذاشتی رفتی؟» بعد از آن هم پیشنهاد بانک‌تجارت را رد کردم که ۶میلیون نقد و ۶میلیون وام می‌دادند. با نصف آن پول می‌توانستم در اقدسیه یک آپارتمان ۲۰۰متری بخرم اما باز هم در پرسپولیس ماندم و بدون پول بازی کردم.

• آقای عابدینی که مدیرعامل پرسپولیس شدند، پول و قرارداد و این‌طور چیزها در باشگاه ما هم باب شد. مبلغ اولین قرارداد من با پرسپولیس ۵/۱میلیون تومان بود که ۵/۱میلیون هم به‌خاطر ازدواج به من وام دادند. دست‌شان درد نکند توی جشن هم ۲تا سکه به ما دادند، یکی برای من و یکی برای همسرم. البته آن موقع سکه ۳۰۰تومان نشده بود(با خنده). ۵هزار تومان حقوق ماهانه می داد. البته بعد از هر بازی هم در رختکن با قرعه‌کشی بین خود بچه‌ها بهترین بازیکن تیم را انتخاب می‌کردند و جایزه نقدی می‌دادند.

• سال۷۶ پرسپولیس مرا نخواست و رفتم باشگاه نادی‌القطر. مبلغ قراردادم ۲۰هزار دلار بود که آن موقع می‌شد ۸میلیون تومان. ۲ماه‌وخرده‌ای آن‌جا بودم، برای سالگرد پدرم می‌خواستم بیایم ایران که به مشکل خوردیم. موقع عقد قرارداد یک ایرانی به‌عنوان مترجم همراه من بود که بعدا فهمیدم کلاهبرداری کرده. بدون اطلاع من در قراردادم یک بند اضافه کرده بودند که هر وقت مرا نخواستند باید پول را پس بدهم و بروم. به استناد همین بند محکوم شدم که ۲۰هزار دلار را برگردانم و چون برنگرداندم محروم شدم.

• هیچکس هم از من حمایت نمی‌کرد تا این مشکل حل شود. درحالی‌که همان سال‌ها با مساعدت رئیس‌جمهور وقت، مشکل ۵۰۰هزار دلاری علی دایی با السد قطر حل شد. خب مشکل مرا هم حل می‌کردند، فوقش می‌شد ۵۲۰هزار دلار!

• سال بعد مهدی مناجاتی که مربی سپاهان بود مرا می‌خواست. گفت بیا این‌جا هم بازی کن هم کمک من باش، پول قطری‌ها را هم می‌دهیم. می‌خواستم بروم که علی پروین گفت نرو. علی‌آقا قرار بود بعد از ۵سال به فوتبال برگردد، به من گفت صبر کن با هم می‌رویم پرسپولیس. اما بعد که برگشتند پرسپولیس مرا نخواستند. اشتباه کردم به حرفش گوش کردم.

• پیشنهاد می شد که پول بگیر و بد بازی کن. حتی می‌گفتند بیا پول بگیر، توی بازی با ما کرنر نگیر! آخر من خیلی نفوذ می‌کردم و کرنر زیاد می‌گرفتم.

• امروز یک آپارتمان اجاره‌ای که اون هم رفقا محبت کردند و یک ۲۰۶ لگن دارم!

• من هر کاری می‌کردم یک گیری می‌دادند. موهایم را بلند می‌کردم یک حرف می‌زدند وقتی هم کچل می‌کردم می‌گفتند فلانی زندان بوده.

• سال۹۶ با تیم‌ملی رفته بودیم دوبی. من و ۴نفر دیگر از بازیکنان جت‌اسکی سوار شدیم اما فقط من را مواخذه کردند. آمدیم فرودگاه همه بدون بازرسی از گیت رد شدند اما ساک من را باز کردند. مثلا به خیالشان من می‌خواستم با خودم چی بیاورم؟

• در کل فوتبالم فقط ۲بار کارت قرمز گرفتم. یکی همان داربی معروف و دعوایم با قلعه‌نویی بود و دیگری هم بازی با ژاندارمری. جلوی ژاندارمری ابراهیم میرزابیگی داور بود. به من کارت زرد داد من فقط گفتم «چرا؟» او هم اخراجم کرد. می‌گفت چرا بلند گفتی؟!

• یک‌بار ۳سال محروم شدم، یک‌بار یک‌سال و یک‌بار هم مادام‌العمر. محرومیت مادام‌العمرم به‌خاطر خلافی بود که آن روزها خیلی از بازیکنان بدتر از آن را انجام می‌دادند.

• از این که به خاطر تعریف کردن از افشین پیروانی اخراج شدم ناراحت نیستم. پیروانی، مرتضی دانیال‌زاده و حمید افراسیابی خیلی به من لطف دارند. شرمنده محبت‌شان هستم.

• ابت مربیگری در تیم امید پرسپولیس ۳میلیون گرفتم با ۳۰۰هزار تومان بن که ۱۵۰تومان مالیات ازش کم شده. گفتند این پول را هم به‌خاطر زن و بچه‌ات دادیم. می‌خواهم بروم پول‌شان را پس بدهم که منتی سرم نباشد.

• از دفاع‌ چپ‌های فعلی حسن اشجاری را قبول دارم و این پسره که در سپاهان بازی می‌کند، اسمش را یادم نیست.(منظور مجتبی، احسان حاج‌صفی است.)


«تماشاگر» شنبه هر هفته با پرونده های مختلف از موضوعات روز ورزش به وی‍ه فوتبال یا معضلات ورزش منتشر می شود. این هفته نامه گروه مجلات همشهری در شماره ۲۶ که امروز منتشر شد، گزارش اختصاصی از بازی ایران و برزیل دارد. همه روزنامه فروشی ها «تماشاگر» را جلوی پیشخوان خود قرار می دهند.