به گزارش افکارنیوز،

"مهلت گرفتن از مردم " و "وعده بهبود اوضاع " در دور دوم، تنها سلاح روحانی است. این البته تنها برنامه امروز نیست. او دیروز هم با وعده و وعید، از مردم رای گرفت. کسی به کارنامه یا برنامه او رای نداد. چون نه کارنامه ای داشت نه برنامه ای. تمام کارنامه او تعلیق هسته ای ایران در عصر اصلاحات بود و تمام برنامه اش نشان دادن یک کلید. مردم به کلیدش رای دادند و کلیدش، وعده و وعید بود. او باز هم با همین کلید تلاش می کند افکار عمومی را با خود همراه کند. یک بار دیگر.

اما مسئله این است که او فقط وعده نمی دهد. چند دروغ خیلی کوچک هم می گوید. می گوید در باغ باز شده! اوضاع بهتر شده! و خواهد شد. سخنرانی هایش نشان میدهد بحران_ارزی ماههای آخر دولت احمدی نژاد، تنها شاهد او برای صدق گفته هایش درباره بیدغدغه بودن اوضاع است. بحرانی که بسیاری از تحلیلگران، آن را بحرانی مصنوعی با حربه های اقتصادی اصلاح طلبان می دانستند و می دانند و نه یک بحران واقعی.

بطن جامعه به خوبی حس میکند که اوضاع اقتصادی نه تنها تفاوت ویژه ای با دوران احمدی نژاد نکرده، که در بخش های متعددی خصوصا در تولید شدیدا ضعیف شده ایم. روحانی فقط با واردات انبوه، توانسته بازار را پر از کالای خارجی کند. این برای تحمیق عوام و بازی با چند آمار از تورم و رشد اقتصادی و.. حربه ای است بسیار قوی. اما حقیقت آن است که اقتصاد بیمار ایران، ویران شده. در طی این 4 سال نرخ بیکاری سال به سال افزایش یافته (6.5 میلیون نفر در سال 94 به اذعان معاون وزیر کار)، تعطیلی کارخانجات روند صعودی داشته (تعطیلی 60% واحدهای تولیدی) و برای نخستین بار بعد انقلاب، دولت از مجلس برای گرفتن وام خارجی اجازه می گیرد.

آری درب باغی که روحانی از آن صحبت میکند، باز شده. اما متاسفانه باغی است که درب آن رو به داخل باز شده نه بیرون. بازار مصرفی ایران، باغی است که کالاهای خارجی، از برنج تایلندی، تا پالم مالزیایی، تا تراکتور از جمهوری چک تا لوبیا قرمز از امارات در حال پر کردن آن است. گلابی هایش را هم همان نجومی بگیران و بیزینس های هزار میلیاردی کابینه می چینند. آیا مردم دوباره به روحانی اعتماد خواهند کرد؟!

 محمد عبدالهی