به گزارش افکارنیوز،

 «دونالد ترامپ» رئیس جمهور منتخب امریکا در ماه ژانویه قدت را در دست می گیرد و کار خود را آغاز می کند اما او با مشکلات زیادی که از دولت باراک اوباما به او به ارث رسیده است مواجه خواهد شد، از مشکلات خاورمیانه گرفته تا تروریسم و جنگ های داخلی.

همچنان که کابینه جدید دولت آمریکا در حال تعمق و بررسی چگونگی رفتار با ایران است باید درس هایی را هم از دولت اوباما و سیاست های آن بیاموزد.

از سال 1979 میلادی که جمهوری اسلامی ایران شروع به کار کرد آمریکا نتوانست تفکرات این کشور را کاملا درک کند و به همین دلیل به اشتباهات زیادی در قبال ایران دست زد.

دولت ترامپ اول از همه باید این درس را بیاموزد که باید با ایران به عنوان یک کشور مستقل رفتار کرد نه اینکه آن را کشوری تندرو بداند که همیشه بر خلاف سیاست های آمریکا عمل می کند.

درس بعدی کاری است که کارتر برای آزادی دیپلمات های آمریکایی در سال 1979 انجام داد و قصد داشت با این عمل خود رفتار ایران را وحشتناک توصیف کرده و هرگونه سیاستی را که قصد داشت در قبال این کشور پیاده نماید توجیه کند.

از پس از فوت بنیانگذار جمهوری اسلامی تا کنون هیچ رئیس جمهور آمریکایی دغدغه ایران را به اندازه اوباما در سر نپرورانده است. اوباما با حسن روحانی رئیس جمهور ایران به توافق رسید و متعهد شد تا تحریم های هسته ای این کشور را همراستا با اجرای توافق هسته ای لغو نماید.

درس بعدی این است که ترامپ باید بداند که ایران به دنبال عادی سازی روابط با واشنگتن نیست. طی دهه های اخیر روسای جمهور آمریکا مرتبا از ایران درخواست می کردند که به گفتگو بنشیند و مشکلاتش را با آمریکا حل کند. اما آمریکا هیچ گاه به نتیجه نرسید زیرا باید می دانست ایران چهارچوب و شالوده نظام سیاسی آمریکا را به هیچ وجه قبول ندارد.

ترامپ باید بداند که نباید روش روسای جمهور قبلی آمریکا را در پیش گیرد و تنها به کنترل تسلیحاتی این کشور بسنده کند. ترامپ باید به اعمال تحریم های فلج کننده به ایران ادامه دهد و این کشور را در جهان منزوی نماید و همزمان با پایتختهای عربی حوزه خلیج فارس و اسرائیل همکاری کند و با این سیاست می تواند از قدرت ایران در منطقه بکاهد.

علی رغم این فرضیه که گفته می شود ترامپ نمی تواند به توافق هسته ای که اوباما با ایران به امضا رسانده خللی وارد آورده یا آن را مورد بازبینی قرار دهد باید گفت که رئیس جمهور جدید آمریکا این فرصت را دارد تا دیپلمات های ایرانی را مجددا سر میز مذاکره بیاورد و به توافقی که خودش مایل است دست یابد.