به گزارش افکارنیوز،

چندروزی است اخبار خوشی مبنی بر ورود آب به سیستان از کشور همسایه به گوش می رسد و موجبات شادی و دلگرمی مردم را فراهم آورده است.

 

برخی کارشناسان معتقدند که سیلاب ورودی ناشی از بارندگی های اخیر در آنسوی مرزها است و ربطی به حق آبه ایران از هیرمند ندارد همچنین سیلاب ورودی تداوم چندانی نخواهد داشت و حتی نمی تواند تالاب هامون را آبگیری کند، هر چند که ممکن است بخشهای اندکی از این تالاب آبگیری شود.

 

تالاب بین المللی هامون از طریق رودخانه هیرمند آبگیری می شود که با خشک شدن جریان آب این رودخانه از داخل افغانستان، تالاب نیز خشک و هزاران نفر از ساکنان حاشیه دریاچه بیکار و زیستگاه پرندگان و جانواران زیادی به نابودی کشیده شد.

 

رودخانه هیرمند از کوههای بابایغما و هندوکش در مناطق مرکزی افغانستان سرچشمه می گیرد و با طی بیش از هزار کیلومتر به مرز ایران می رسد.

 

بزرگترین سد افغانستان به نام کجکی در استان هلمند بر روی این رودخانه نصب شده و مانع عبور آب به سمت ایران می شود.

 

با اینکه آب وارد شده به سیستان از ماندگاری برخوردار نیست اما مسولان مربوطه می توانند آن را با مدیریت صحیح چند روزی بیشتر در اختیار گیرند و یا با برنامه ریزی صحیح آن را حفظ و از هدر رفت آن جلوگیری کنند.

 

مسولان از این نعمت خدادای استفاده بهینه کنند

 

یکی از اهالی سیستان گفت: حجم ورودی آب به سیستان در حد مطلوبی است اما متاسفانه از آن بهره برداری مطلوبی نمی شود.

حسین سنچولی اظهار داشت: به علت عدم برنامه ریزی بموقع آب ورودی بجای دریاچه هامون در حوضچه اطراف روستای پشت ادیمی می ریزد.

 

وی افزود: مسوولان زودتر بفکر انتقال آب به دریاچه باشند چرا که این نعمت گران بها بویژه در منطقه سیستان هدر می رود.

وی تصریح کرد: باتوجه به امکانات وتکنولوژی عصر جدید می توان به راحتی ورود آب را پیش بینی کرده تا از قطره قطره آن استفاده مطلوب و بهینه داشت اما متاسفانه مسولان سیستان در خواب غفلت به سر می برند.

 

 

انهار فاقد لایروبی در برابر سیلاب ضعیف عمل می کنند

 

مهدی موسوی نیز گفت: سیستان از ۱۸ سال پیش تاکنون با خشکسالی های مداوم رو به رو بوده بطوریکه تالاب بین المللی هامون به بستر خشک و بی آب و علف تبدیل شده و با هر بار وزش باد، خاک و شن های روان به حرکت در آمده و مشکلات متعددی برای ساکنان این منطقه ایجاد می کند.

 

وی افزود: متاسفانه به دلیل بی تدبیری مسولان بعضی از انهار لایروبی نشده و باعث تجمع آب در نقاطی شده است.

 

وی ادامه داد: متاسفانه تعدادی از مزارع گندم بر اثر سیل از بین رفته و انتظار کشاورزان را در برداشت زحمات چندماهه خود را برباد داد در حالی که اگر رودخانه به موقع لایروبی می شد شاهد این اتفاق نبودیم.