به گزارش افکارنیوز ،پوريا تابان در گفتوگو باايسنا، افزود: اگر مديران سازمان صداوسيما پشت يك مجري نباشند ديگر مجري آزادي عمل ندارد؛ به عنوان مثال، من پويا تابان ـ به عنوان مجري ورزش از نگاه دو ـ اگر آقاي سجادي به عنوان تهيهكننده، مدير گروه اجتماعي شبكه دو، مدير شبكه دو (آقاي بخشيزاده)، آقاي دكتر دارابي و سپس مهندس ضرغامي پشت من نباشند، اصلا نميتوانم روي آنتن صحبت كنم و مدام بايد ترس و دلهره داشته باشم كه فلاني ناراحت ميشود.


وی ادامه داد: در کنار حمایت مدیران، من به عنوان مجری باید درک کنم که سازمان صداوسیما هم می‌تواند زیر فشار انتقادات باشد؛ چرا که در بیرون سلایق مختلفی داریم که می‌تواند روی سازمان صداوسیما فشار بیاورد. مگر مدیران ما چقدر می‌توانند فشارهای بیرونی را تحمل کنند؟ بنابراین مجری نباید بهانه‌ای دست کسی بدهد. اگر من به عنوان مجری در بخش‌هایی از یک برنامه صحبت‌های غیرمنطقی کنم و فکر کنم که اگر چندین انتقاد صحیح انجام دادم پس فرصت دارم و می‌توانم که ترمز خودم را ببرم و تا آخر راه بروم، پس من هم در چنین شرایطی دست مدیران را برای حمایت از خودم می‌بندم و نباید انتظار حمایت داشته باشم.



او با اعتقاد بر اینکه تلویزیون یک مکان عمومی و ملی است و نباید هر حرفی را زد، خاطرنشان کرد: ما در تلویزیون به عنوان یک مکان عمومی و ملی این حق را داریم که انتقاد کنیم، حرف مردم را بزنیم و درددل‌ها را بگوییم و همچنین در مقابل زیاده‌خواهی‌های یک رشته و بالعکس مظلومیت سایر رشته‌ها دفاع کنیم اما این بدین معنی نیست که ما جایگاه و فرهنگ‌سازی آن را فراموش کنیم و از ادبیاتی استفاده کنیم که تاثیرات منفی بر نسل جوان ما داشته باشد.



مجری برنامه «ورزش از نگاه دو» گفت: من مجری نمی‌توانم در تلویزیون از هر ادبیاتی که دلم خواست استفاده کنم، من قاضی نیستم و نمی‌توانم فردی را محاکمه کنم، وظیفه من به عنوان یک مجری این است که باید یک برنامه‌ی گفت‌وگو محور را به گونه‌ای پیش ببرم که پرسش و پاسخ‌های متعدد همراه با حفظ احترام مصاحبه شونده و همچنین شأن و منزلت تلویزیون و فرهنگ مردم پیش برود؛ قرار نیست من به به و چه چه فردی را بگویم و به اصطلاح عامیانه خودمان برای کسی نوشابه باز کنم، قرار نیست من به عنوان مجری کسی را به دار بکشم و او را به مشت و تیر ببندم بلکه قرار است در یک برنامه‌ی زنده گفت‌وگو محور من به عنوان مجری با حفظ فرهنگ ایرانی و مسلمان به گونه‌ای برنامه را به روی آنتن ببرم که نه تعریف و تمجیدی باشد و نه انتقاد صرف.



تابان در ادامه در پی صحبت‌هایش با تاکید بر اینکه در برنامه‌های گفت‌وگومحور نباید شخصیت مصاحبه شونده را تخریب کرد، یادآور شد: پیش بردن یک برنامه به هنر مجری بستگی دارد و اگر به عنوان مثال از هر طرف بوم بیفتی دیگر هیچ کس نمی‌تواند از من مجری حمایت کند.



وی با اشاره به چالش برنامه‌های ورزشی تلویزیون همچون «۹۰» گفت: غیر از این است که ما بیشترین انتقادات و چالش‌ها را در برنامه «۹۰» فردوسی‌پور داشتیم؟ با وجود تمام احترامی که برای عادل فردوسی‌پور قائلم، ولی آیا در تمامی این ۱۰ سال، مدیران سازمان صداوسیما برنامه «۹۰» را قطع کردند؟ پس این حمایت از سوی مدیران وجود دارد؛ اما در جاهایی هم منِ مجری باید ترمز نبرم و پایم را از فرهنگ و ادبیات ایرانی خارج نگذارم. من با سایر همکارانم کاری ندارم ولی منِ نوعی به عنوان مجری گاهی این اشتباه را انجام دادم و معتقدم انتقاد کردن نباید به معنای تخریب شخصیت باشد، من باید با احترام فراوان و استفاده از کلمات درست ایرادات مصاحبه شونده را بازگو کنم اما با احترام نه با تخریب شخصیت.



همچنین او با بیان اینکه من خودم هم به عنوان مجری خاطره‌ی تلخی از برنامه «ورزش از نگاه دو» دارم، توضیح داد: چندی پیش مصاحبه‌ای که با آقای فتح‌الله‌زاده مدیرعامل باشگاه استقلال داشتم، بعد از این گفت‌وگو در تمام روزنامه‌ها و خبرگزاری‌‌ها متن کامل مصاحبه من با ایشان منتشر شد اما حالا سوال من این است که آیا گفت‌وگوی بدی با آقای فتح‌الله‌زاده داشتم که اتفاقی که فکر نمی‌کردم افتاد؟ جالب اینجاست که من بعد از آن گفت‌وگو توسط یک روزنامه ورزشی متهم شدم به اینکه راه یک برنامه‌ی دیگری را می‌روم و قصد دارم به سمت تملق و تمجید بروم؛ چرا و به چه دلیل؟

گفت‌وگوی من با آقای فتح‌الله‌زاده غیر از این بود که چهار سوال انتقادی پرسیدم و گفتم که شما به این دلایل در کارتان ناموفق بودید و حالا به این دلایل هم موفق عمل کردید.

وظیفه‌ی من به عنوان یک مجری این است که به طرف مقابلم احترام بگذارم. اگر یک نفر را بی‌ادبانه مورد خطاب قرار دهم یعنی مجری توانمندی‌ام؟ آیا اگر من فردی را به اسم، با احترام خطاب کنم ولی از وی انتقاد کنم ایرادی دارد؟ آیا ایرادی دارد که ما خوبی‌ها و بدی‌های یک فرد را بگوییم؟ من با هیچ کس تعارف ندارم همیشه در برنامه ورزش از نگاه دو هم نگاه انتقادگونه داشتیم و داریم و همیشه هم خوبی‌های مصاحبه شونده را گفتم و هم بدی‌ها و ایرادات او را مطرح کردم و سپس از خودش خواستم تا در مقابل انتقادات از خود دفاع کند.



مجری «ورزش از نگاه دو» در ادامه‌ی گفت‌وگوی خود با ایسنا در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه آیا مدیران رسانه‌ی ملی نباید در قبال ریسک‌های مجریان و هنرمندان و حتی اشتباهات آن‌ها، سعه‌ی صدر بیشتری نشان دهند، گفت: به فرض مثال من مجری در برخی جاها هستم که خروجی ما باید به گونه‌ای باشد که می‌توانند سعه‌ی صدر داشته باشند ولی تلویزیون جایی است که تفاوت دارد. من با هنرمندان تلویزیون کاری ندارم و معتقدم اجرای زنده با برنامه‌های تولیدی زمین تا آسمان تفاوت دارد؛ در برنامه‌های تولیدی اگر اشتباهی از سوی مجری سر بزند قابل برطرف شدن است ولی در برنامه‌های زنده که به نظر من جزو سخت‌ترین مشاغل ممکن است فرصتی برای برطرف کردن اشتباه نیست. در اینگونه برنامه‌ها فقط کافی است یک واژه در زبان نچرخد و خدای نکرده معنی بدی را در جامعه بدهد آن وقت چطور مدیران می‌توانند از مجری دفاع کنند؟

وی اضافه کرد: درست است که مجری قصدی نداشته و مدیران هم می‌دانند که مجری قصدی نداشته است اما مدیران بازتاب در جامعه ۷۰ میلیونی را چطور می‌توانند جمع کنند؛ بنابراین به همین خاطر مجبورند به ما مجریان متذکر شوند که اشتباهی نکنید که قابل جمع کردن نباشد. من خودم شخصا به عنوان مجری که سال‌هاست در تلویزیون حضور دارم گاف‌های زیادی در اجرای برنامه‌های زنده داشتم حتی می‌توانم قشنگ‌ترین گاف‌هایم را بگویم و هیچ ابایی ندارم اما خدا را شکر گاف‌هایم به گونه‌ای بود که قابل جمع کردن بود و حتی گاهی پوزش هم طلبیدم اما برخی گاف‌ها بازتاب عجیبی در جامعه به راه می‌اندازد که هیچ جوری نمی‌توان آن را جمع کرد.



او ادامه داد: برخی اتفاقات سطح فرهنگی کشور ما را نزول می‌دهد و ادبیاتی رد و بدل می‌شود که متاسفانه باعثمی‌شود مردم احساس کنند به سطح فرهنگی‌شان ضربه وارد شده است؛ مگر حضرت امام(ره) نفرمودند که تلویزیون دانشگاه است، این فرمایش بدین معنی است که مردم پای کلاس‌های دانشگاه نشسته‌اند، من کاری با بالا و پایین بودن سطح برخی سریال‌ها و برنامه‌های تلویزیون ندارم، در حال حاضر به عنوان مثال برنامه «هفت» با یکسری تغییرات روبه‌رو شد اما آیا پس از این همه سال کار کردن مدیران ما در آن سعه صدر نداشتند؟

تابان با اشاره‌ی مجدد به جنجالی بودن برنامه‌های ورزشی تلویزیون خاطرنشان کرد: خیلی از برنامه‌های تلویزیون ما جنجالی بودند ولی آیا واقعا همه‌ی آن‌ها در یکی دو روز و یا چندین ماه به پایان رسیدند؟ پس مدیران ما سعه‌ی صدر داشتند. آیا شما تاکنون دیدید که یک مجری روی آنتن بیاید و بعد از ۱۰ بار اجرا یک دفعه از تلویزیون طرد شود؟ اما در برخی جاها من مجری عادت کردم و فکر می‌کنم هر مساله‌ای را می‌توانم روی آنتن بگویم. در صورتی که آیا من در خانواده خودم می‌توانم تمام مسایل را با هر ادبیاتی بگویم؟ پس نباید توقع داشته باشم در تلویزیون هر چیزی را می‌توان گفت.

او در ادامه با تاکید بر اینکه قصد ندارم از مدیران و یا مجریان دفاع کنم، خاطرنشان کرد: با حرف‌هایم قصد حمایت از مدیران و مجریان را ندارم. کار مجریان سخت است و از یک طرف به آن‌ها حق می دهم چرا که ما وقتی روی آنتن می‌رویم آن قدر عشق مردم را می‌بینم و آن قدر دیده شدن در میان مردم برایمان زیباست که وقتی با اشتباه و یا بدون اشتباه برنامه‌مان به صورت کامل یا موقت به پایان می‌رسد دچار افسردگی می‌شویم و با بحران روحی روبه‌رو می‌شویم چرا که نمی‌توانیم نباشیم. به همین خاطر است که بعضی از مجریان نمی‌توانند از تلویزیون و کار اجرا دل بکنند البته این بدین معنی نیست که عاشق شهرت و دیده شدن هستند؟ بلکه یک فضایی در اجرا پدید می‌آید که اگر برنامه به پایان برسد دچار افسردگی می‌شویم. من شخصا دلم برای خودم و همکارانم می‌سوزد.



وی در پاسخ به پرسشی دیگر مبنی بر اینکه یک مجری برای جذابیت برنامه‌های گفت‌وگو محور تا چه حد حق دارد وارد حریم شخصی مصاحبه شونده شود؟ به ایسنا گفت: مجری هیچ حقی ندارد وارد حریم خصوصی افراد شود. من در همین جا می‌خواهم به یک نکته اعتراف کنم و فقط هم برای رفع سوء تفاهمات ایجاد شده می‌گویم چرا که برنامه دورخیز در حال حاضر به پایان رسیده است. در این برنامه ما یکسری حواشی داشتیم که به حاشیه‌های زندگی هنرمندان می‌پرداختیم و به نوعی در زندگی‌شان سرک می‌کشیدیم، حتی تعداد تجدیدی‌های آن‌ها را هم مطرح می‌کردیم و خیلی از مسایل پنهان زندگی‌شان را می‌گفتیم اما همه آن‌ها با رضایت و اجازه خودشان بود و ما هماهنگی کامل انجام می‌شد اما من به شدت با ورود به حریم شخصی هر مسؤول بدون اجازه مخالف صد در صد هستم و این کار را غیر اصولی و غیرانسانی می‌دانم اما گاهی یک مسؤول و رفتار و مدیریت او در جاهایی حریم عمومی محسوب می‌شود مثل نوع مدیریت، پول‌هایی که خرج کارش می‌کند و … اما در کل هیچ مجری اجازه ورود به حریم خصوصی افراد را ندارد.

تابان در ادامه با اشاره به اتفاق اخیری که برای مجری برنامه «ورزش از نگاه پنج» افتاد یادآور شد: من نمی‌دانم برای مهدی واعظی چه اتفاقی افتاد و برنامه را ندیدم و نمی‌توانی قضاوت کنم اما بر اساس آنچه که شنیدم و به خاطر اینکه او هم همکار من است از او دفاع کردم. بنابراین بعد از این اتفاق، چندی پیش که آقای رویانیان مهمان تلفنی برنامه «ورزش از نگاه دو» بود، به ایشان گفتم اگر از شما انتقاد کنم، شما مرا به سن کم محکوم نمی‌کنید؟! و ایشان در پاسخ به من گفتند اگر انتقاد منصفانه باشد خیر؛ من تمام انتقاداتم را گفتم و ایشان هم پذیرفت و در پایان صحبتم به آقای رویانیان گفتم می‌خواهم یک بحثشخصی مطرح کنم و آن هم این است که آقای رویانیان به نظر من شأن و منزلت مدیر عامل محترم باشگاه پرسپولیس سردار رویانیان بالاتر از این است که در جاهایی آستانه‌ی تحملش برای انتقاد به خاطر فشارهای زیادی که دارد پایین بیاید و با همکاران ما به گونه‌ای صحبت کند که این شائبه ایجاد شود که آستانه تحمل آن‌ها پایین است حالا می‌خواهد این فرد مهدی واعظی باشد، ‌ عادل فردوسی‌پور باشد و یا خود من باشم.

او به ایسنا گفت: ایشان در پی صحبت‌های من و اتفاق اخیری که افتاد با کمال مهربانی صحبت‌هایم را تایید کردند و پذیرفتند. من در اینجا از مهدی واعظی دفاع کردم و ایشان مهربانانه گفتند شما درست می‌فرمایید. من این کار را کردم ولی نمی‌دانم واقعا چه اتفاقی برای مهدی واعظی افتاده است؟ چرا برنامه اجرا نمی‌کند؟ شاید به خاطر دلایل دیگر باشند، نمی‌دانم.



پوريا تابان در پايان صحبتهاي خود خاطرنشان كرد: صحبت از حمايت مديران است. بارها گفتهام كه حمايت مستقيم مديران در موفقيت يك مجري تاثير به سزايي دارد و حالا هر كس هر جور كه ميخواهد برداشت كند اما من اين حقيقت را بازگو ميكنم كه به شدت مديون تحمل و ميدان دادن به جوانان توسط سه مدير در صدا و سيما هستم. مهدي فرجي (مدير سابق شبكه دو كه اكنون مدير شبكه يك است)، علي بخشيزاده (مدير كنوني شبكه دو) و سعيد اشناب (مدير سابق گروه اجتماعي شبكه دو)؛ اگر اين سه مدير و دو تهيهكننده ديگر به نامهاي رضا صفدري و اصغر شريفكاظمي نبودند، امروز ديگر پويا تاباني وجود خارجي نداشت.