به گزارش افکارنیوز، زین العابدین صفوی در ویژه برنامه " هنر خودی " در حوزه هنری استان زنجان، افزود: افراط و تفریط در هر زمینه ای به ویژه در هنر و ادبیات موجب بروز آسیب های مختلفی در جامعه می شود.

وی با اشاره به اینکه تمام هنرها تجسم حمد و ستایش خداوند است، ابراز داشت: هر هنری که حاصل ذوق و سلیقه هنرمند باشد حمد و ستایش خداوند را می کند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه هنر و هنرمند در شهر ما غریب هستند، اظهار داشت: هنرمند و خانوده وی در مرحله نخست به جای ترحم به حمایت و پشتیبانی نیاز دارد، چرا که حمایت از هنر و هنرمند کار خدایی و خداوند اولین هنرمند است.

صفوی برپایی نمایشگاه خوشنویسی " باران عشق " را گام خوبی در راستای حمایت از حسین منزوی، شاعر و غزلسرای بزرگ زنجانی دانست و گفت: با توجه به محتوای اشعار منزوی، این شاعر می توانست به عنوان بزرگترین شاعر کشور مطرح شود.

صفوی با بیان اینکه متاسفانه در فرهنگ ما تفکر اشتباهی قالب شده است که از خودی می گریزند چون که فکر می کنند صحبت از خودی مخالف صحبت از خداوند است، تصریح کرد: ای کاش امکاناتی در دانشگاه ها فراهم می شد تا دانشجویان رشته های علوم اجتماعی و روانشناسی به صورت گسترده و میدانی درباره فرهنگ شهرمان و اینکه چرا ما از خودی می گریزیم، تحقیق به عمل می آمد.

وی به ارتحال آیت الله العظمی حسینی زنجانی اشاره کرد و اظهار داشت: این عالم بزرگ قطعا یک نابغه در سطح کشور بود چرا که علیرغم کهولت سن به تمام قرآن همراه با تفسیرش، تمام منابع قدیمی، کل مثنوی معنوی و تفسیر آن، به زبان ها و ادبیات خارجی و تاریخ تسلط کامل داشت.

این استاد دانشگاه در ادامه با بیان اینکه مسئولان سازمان تدوین و تالیف کتب درسی می توانند از اشعار حسین منزوی در کتاب های درسی دبیرستان و دانشگاه استفاده کنند، افزود: اشعار و غزل های این شاعر بزرگ زنجانی از بسیاری از شعرهای استفاده شده در کتب درسی قوی تر و با محتواتر است.

صفوی با تاکید براینکه حسین منزوی نباید بیش از این منزوی تر شود، ادامه داد: مسئولان استانی همچنین می توانند با نام گذاری میادین و خیابانهای شهر به اسم مفاخر زنجان و همچنین با ساخت یادمان ها و برگزاری یادواره ها و بررسی علمی آثار ادبی و هنری این هنرمندان و مفاخر گامی در راستای شناساندن آنها به مردم بردارند.

وی تاکید کرد: مردم، فرهنگیان و هنرمندان استان باید قدر هنر خودی را بدانند و هر کس قدر خود را نداند شخصیت و هویت ندارد چرا که هویت یک ملت و جامعه ای با هنر آن جامعه شناخته می شود.