به گزارش افکارنیوز، بزرگترین ستاره شناخته شده در کیهان که نام آن W۲۶ است و در خوشه ابری وسترلاند۱ در فاصله ۱۶ هزار سال نوری از زمین در صورت فلکی آرا قرار دارد.

وسترلاند ۱ یکی از بزرگترین خوشه های ستاره ای در کهکشان ما است که در آن چندصد ستاره قرار دارد.

شعاع W۲۶ حدود ۱۵۰۰ برابر بیشتر از خورشید است و یکی از روشنترین ستارگان بزرگی است که تاکنون شناسایی شده است. چنین ستاره هایی بسیار رشد کرده اند که این امر علتی برای رسیدن آن به پایان زندگی و انفجار به صورت یک ابرنواختر است.

برخی از بزرگترین ستارگان دارای دوره حیاتی کمتر از چند میلیون سال هستند و پس از سوخت هسته ای خود را خارج کرده و منفجر می شود. این ستارگان در پایان حیات خود ناپایدار می شوند و حجم قابل توجهی از مواد را از پوسته خارجی خود بیرون می دهند.

این مواد به واسطه واکنشهای هسته ای عمیق داخل ستاره غنی شده و دربرگیرنده عناصر ضروری بسیاری چون سیلیکون و منیزیوم برای تشکیل سیاره های صخره ای شبیه زمین است. این عناصر همچنین پایه حیات هستند. این که چگونه این مواد خارج شده و چگونه بر تکامل خورشید تأثیرگذار است هنوز به صورت یک راز باقی مانده است.

ستاره شناسان بریتانیا، شیلی، آلمان و آمریکا با استفاده از تلکسوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا در رصدخانه پارانال در شیلی یک ابر از گاز هیدروژن سوزان را مشاهده کرده اند. این ابرهای سوزان یونیزه شده اند، به این معنا که الکترونها از اتمهای گاز هیدروژن خارج شده اند. ابرهایی از این نوع به ندرت اطراف ستاره های بزرگی چون W۲۶ مشاهده شده است. این نخستین سحابی یونیزه شده است که دور چنین ستاره ای کشف شده است.

مطالعه اجرامی چون این ابر جدید اطراف W۲۶ به ستاره شناسان کمک می کند فرآیند کاهش جرم این ستاره های بزرگ را که در نهایت به مرگ انفجاری آنها منتهی می شود را درک کنند.

سحابی مشاهده شده اطراف W۲۶ بسیار شبیه سحابی اطراف SN۱۹۸۷A است، SN۱۹۸۷A بقایای ستاره ای است که در سال ۱۹۸۷ منفجر شده است، این ستاره از سال ۱۶۰۴ بزرگترین ابرنواختری به زمین بوده است تاکنون مشاهده شده است. مشاهده این اجرام آسمانی به ستاره شناسها این فرصت را می دهد که ویژگی این انفجارها را بهتر مطالعه کنند.

محققان تحقیقات خود را در مجله Monthly Notices انجمن رویال ستاره شناسی که توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر می شود به چاپ رسانده اند.