به گزارش افکارنیوز، اعضای هیات داوران جشنواره کن کنار هم جمع شدند تا احساسات و عقایدشان را با دیگران در میان بگذارند و از روحیه تیمی و یگانگی که باعثپیشبرد شصت و هفتمین سالگرد این جشنواره شد، صحبت کنند.

لیلا حاتمی درباره همکارانش در هیات داوران و تجربه همکاری با آن ها صحبت کرد: بهترین راه ممکن برای فیلم دیدن، اینجا و در میان اعضای هیات داوران جشنواره کن است. لازم نیست دوباره تکرار کنم که در میان افرادی حضور داشتم که کاملا سینما را می شناسند… آن ها معیارهای فیلم ها را با لذت خاصی سنجیدند…

نیکولاس ویندینگ رفن نیز درباره فیلم ها و تجربه خود گفت: سال فوق العاده ای بود. فیلم «مامی» خارق العاده بود، یک انقلاب تکنیکی. حالا دیگر همه می توانند یک داستان و یک فیلم خلق کنند، دیگر بهانه ای وجود ندارد.

گائل گارسیا برنال درباره ماهیت فیلم های پخش شده گفت: تمامی فیلم‌های یک نوع پیچیدگی خاص خودشان را دارند؛ پیچیدگی‌های اجتماعی، سیاسی و غیره… که اسمش می شود انسانیت. با این وجود ما درباره فیلم صحبت کردیم، همیشه درباره فیلم. هر روز احساس شادی بیشتری کردم. مرا به یاد جوانی هایم انداخت، در سینما تک مکزیک.

سوفیا کاپولا در صحبت هایش بیشتر بر کارش به عنوان یکی از اعضای هیات داوران تمرکز کرد و گفت: فوق العاده بود، دیدن این فیلم ها و بحثکردن درباره آن ها افتخار بسیار بزرگی بود. یک پاسخ احساسی بود.

جین دو ین درباره کارهایی که برای آمادگی انجام داده بود، گفت: سعی داشتم هیچ گونه نظر از پیش تعیین شده‌ای درباره فیلم ها نداشته باشم، از اینکه توانستم در کنار دیگر اعضای هیات داوران عزیز از تک تک آن ها لذت ببرم بسیار خوشحالم. این ها لحظاتی خاص بودند.

ویلم دفو از تجربه خودش گفت: بسیار الهام‌بخش و انگیزه‌دهنده بود، انتخاب فیلم‌ها عالی بود. من این جشنواره را به عنوان تجربه ای خلاقانه توصیف می کنم.

کارول بوکه درباره گفتگوهای بین اعضای هیات داوران گفت: با هم درباره اینکه از چه چیزهایی خوشمان آمد و چرایی آن صحبت کردیم. این بحثها باعثشد تا من بخواهم دوباره و دوباره فیلم بسازم.

ژیا ژانک توسط جوایز تحت تاثیر قرار گرفته بود: به عنوان یک کارگردان، من از تمام این فیلم ها الهام گرفتم. علاوه بر این، به خاطر فیلم های آقای ژان لوک گودار و اگزیویر دولان یک لحظه زیبای خاص نیز برایم به وجود آمد.

جین کمپیون نیز با سخنانش کنفرانس خبری را به پایان رساند و گفت: به طور مثال هیچ وقت درباره جنسیت سازنده اثر صحبت نکردیم. همه در یک سطح قرار داشتند و همه مان بسیار تحت تاثیر قرار گرفتیم. فاکتور جوایز و اینکه چه کسی قبل از برنده شده و یا نشده است را در نظر نگرفتیم. از همه چیز خوشمان آمد، ای کاش می توانستیم جوایز بیشتری اهدا کنیم!