سرویس مذهبی افکارنیوز- یکی از سنت های الهی این است که رزق انسان ها را به صورت تدریجی و برحسب ظرفیتشان به آنها می دهد. یعنی خداوند متعال به هر کس به مقدار معین روزی می دهد چون او به حال بندگان خود آگاه و بصیر است، می داند هر یک از بندگانش ظرفیت و استحقاق چه حدی از رزق را دارند، و چه مقدار از تمکن یا فقر برایشان مفید است همان را به آنها می دهد. ۱

البته باید توجه داشت وسعت در رزق و روزی و تنگ شدن رزق و روزی جنبه امتحان و آزمایش دارد به نحوی که یک نفر با فقر آزموده می شود و دیگری با نعمت و رفاه، و چه بسا که امتحان شخص دوم سخت تر باشد.

شایان ذکر است رزق در قرآن مجید تنها شامل نعمت های مادی مانند مال و زن و فرزند نمی شود؛ بلکه نعمت های معنوی را نیز در بر می گیرد. از این رو شامل نعمت های علوم دینی و معارف اخلاقی و احکام دین نیز می شود. یعنی خداوند علوم و معارف و دستورات دینی و حقایق معنوی و عرفانی را به تدریج به بشر می نمایاند. و هر قدر ظرفیتشان برای عمل به مقتضای معارف معنوی و دستورات شرایع بیشتر می شود، رزقشان از علوم دینی افزایش یافته و شرایع و معارف الهی جدیدی برایشان مکشوف می شود، از این رو شرایع آسمانی به تدریج به جوامع بشری ارزانی شده و هر شریعتی از شرایع قبل از خود کامل تر بوده است. ۲

منبع:
۱. طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱۸، ص۵۶.
۲. همان، ص۵۷.
۳. سنن تاریخی در قرآن، ص۹۶.