سرویس مذهبی افکارنیوز- طالب مقام صدق و جوینده گوهر اخلاص را موقعیتی تابناک تر از رمضان یافت نشود. پس ای یاران و همراهان! بکوشیم تا فیض نقد به غفلت از کف نرود؛ که وعده حیات و زندگی تا رمضان بعد و فرصت آینده، وعده نسیۀ ابلیس است. وعده ی عمر کوتاه ما نسبت به عمر دنیا و تاریخ چون چشم بر هم زدنی بیش نیست. پس تا فرصت باقی و ضیافت برقرار است، باید در کسب رضایت محبوب شتافت.

بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار
کاخر ملول گردی از دست و لب گزیدن۱

شیخ اجل سعدی شیرازی در باب اخلاص می فرماید:

جوانمردا! هر دیده که نه از خوف حق گریان است، آن دیده بر او تاوان است و هر دل که نه وصل حق را جویان است، آن دل ویران است.

آن پیر گفتا دریغا که خلقان در می گذرند و خوش ترین چیزی ناچشیده اند. گفتند: آن چیز کدام است؟ گفت: یک ذره اخلاص که او می فرماید: «لیعبدوا الله مخلصین له الدین؛(بینه / ۵) بنده اگر یک ذرهاخلاصچشیده بودی، پروای کونین و عالمین و اعراض و اعتراض نداشتی. ۲

منبع:
۱ - حافظ.
۲ - کلیات سعدی، ص۳۰.
۳- شهد بندگی۱،ص۴۳-۴۴.