سرویس مذهبیافکارنیوز- خداوند متعال در آیه سى و سوم سوره نور فرموده است:

«زنان و مردان بدون همسر را همسر دهید و نیکوکاران از بندگان و کنیزانتان. اگر فقیر باشند خداوند از فضل خود آنان را بى ‏نیاز مى‏ سازد و خداوند فراخ رحمت و داناست.»

و خداوند در آیه سى و هشتم سوره نساء مى‏ فرماید:
«مردان، کارگزاران و فرمانروایانند بر زنان به آنچه خداوند افزونى داده است بعضى از ایشان را بر بعضى.»
و در آیه پنجم همان سوره مى ‏فرماید:
«مهریه و کابین زنان را با خوشرویى بدهید.»

امام باقر(ع) فرموده است:
سرگرمى مؤمن سه چیز است: بهره‏ یابى از زنان و خنده و گفتگو با برادران و نماز گزاردن در شب.

پیامبر(ص) فرموده ‏اند: هر کس مى‏ خواهد در حالى که پاک و پاکیزه باشد با خدا دیدار کند، خدا را در حالى که همسرى براى خود گرفته باشد، دیدار کند.
و همان حضرت فرموده‏ اند: از این جهان شما زنان و بوى خوش را دوست مى ‏دارم و روشنى چشم من در نماز قرار داده شده است.
و فرموده ‏اند: یک رکعت نمازى که ازدواج کرده مى‏ گزارد، بهتر از هفتاد رکعتى است که عزب مى‏ گزارد.
و به یاران خود فرمودند: بدترین مردگان شما، آنانند که عزب(بدون آنکه ازدواج کرده باشند) مى‏ میرند.
و فرموده ‏اند: مرد مسلمان پس از اسلام هیچ بهره‏ یى برتر از زن نبرده است که چون به او بنگرد، شادش کند و چون فرمانى دهد، اطاعت کند و چون به سفر رود و غایب باشد، آن زن مال مرد و نفس خویش را حفظ کند.
و فرموده‏ اند: اى جوانان! هر کس از شما که مى‏ تواند ازدواج کند و هر کس نمى ‏تواند ازدواج کند، بسیار روزه‏ بگیرد که روزه، آرام بخش نیروى جنسى است. به این گونه به جوانانى که امکان داشته باشند امر به ازدواج داده ‏اند و به کسانى که امکان نداشته باشند، فرمان داده ‏اند که با روزه گرفتن که موجب ضعف و آرام کردن نیروى جنسى است و از انگیزه‏ هاى آن جلوگیرى مى‏ کند، عفت و پارسایى کنند.
پیامبر فرموده ‏اند: پست‏ ترین مردگان شما آنانند که عزب مرده باشند.

امام صادق(ع) فرموده است: دو رکعت نماز که شخص داراى همسر بگزارد، برتر از هفتاد رکعت است که شخص بدون همسر بگزارد.
امام صادق فرموده است، مردى به حضور پدرم آمد. پدرم از او پرسید آیا زن دارى؟ گفت: نه، فرمود: دوست ندارم که دنیا و هر چه در آن است از من باشد و شبى را بدون همسر به صبح بیاورم و سپس فرمود دو رکعت نمازى که مرد داراى زن بگزارد برتر از آن است که شخص بدون همسر تمام شب را نماز بگزارد و روز را روزه بگیرد. سپس پدرم هفت دینار به او بخشید و فرمود با این پول ازدواج کن و فرموده ‏اند: همسر بگیرید که مایه افزونى روزى شماست.
امام صادق فرموده است: خداوند متعال هیچ چیزى را که مورد نیاز باشد، رها نکرده مگر آنکه به پیامبر خود آموخته است و از جمله آموزش‏هاى خداوند این بود که روزى پیامبر به منبر رفت و پس از نیایش و ستایش خداوند چنین فرمود:
«اى مردم! جبریل از سوى خداوند مهربان و آگاه پیش من آمد و گفت دوشیزگان مانند میوه ‏هاى درختند که چون هنگام چیدن آن فرا رسد و چیده نشوند، خورشید آن را فرو مى ‏ریزند. دوشیزگان هم همان گونه‏ اند که چون به حد بلوغ رسند، دارویى بهتر از شوهر کردن براى آنان نیست و گر نه از فساد و تباهى ایشان نمى‏ توان در امان بود که به هر حال بشرند.

مردى برخاست و گفت: اى رسول خدا! با چه کسانى ازدواج کنیم؟ فرمودند:
با کسانى که شایسته و کفو شما باشند. پرسید: آنان کیستند؟ فرمودند: مؤمنان، شایسته و کفو یک دیگرند.

منبع:روضة الواعظين / ترجمه مهدوى دامغانى، ص595.