سرویس مذهبیافکارنیوز- امام متقین حضرت علی بن محمد امام هادی(ع) می فرمایند: هر گاه قرآن خبرى را گواهى نماید و آن را درست شمارد و گروهى از امّت به انکار آن خبر پردازند بر آنها لازم است بدون هیچ چون و چرایى به صحّت آن خبر اعتراف نمایند؛ چون در اصل بر تصدیق قرآن اتفاق دارند و اگر آن گروه به انکار قرآن پردازند و تمرّد کنند از ملّت اسلام بیرونند.

نخستین خبرى که درستى آن از قرآن شناخته مى‏ شود و قرآن آن را گواهى مى‏ کند خبرى است که از پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله که رسیده و موافق قرآن و مورد تصدیق آن است به طورى که هیچ اختلاف کلمه‏ اى در مورد آن نیست، آنجا که فرمود:

«من در میان شما دو چیز گرانقدر به جا مى‏ گذارم: کتاب خدا و عترت خودم - یعنى خاندانم - را تا هنگامى که به این دو تمسّک جویید هرگز گمراه نگردید و به راستى، که این دو از هم جدا نشوند تا کنار حوض کوثر بر من درآیند».

شواهد این حدیثرا مى ‏توانیم از قرآن به دست آوریم آنجا که خداى عزّ و جلّ فرموده: «همانا ولىّ شما، تنها خدا و پیامبر او و کسانى که ایمان آورده ‏اند؛ همان کسانى که نماز برپا مى‏ دارند و در حال رکوع زکات مى‏ دهند. و هر کس خدا و پیامبر او و کسانى را که ایمان آورده ‏اند ولىّ خود بداند[پیروز است، چرا که‏] حزب خدا همان پیروزمندانند». ۱

و اهل سنّت در این مورد اخبارى روایت کرده ‏اند که أمیر المؤمنین علیه السّلام در حال رکوع انگشترش به عنوان صدقه به فقیر داد و خداوند از او تقدیر کرد و این آیه را در حقّ او نازل نمود.[اهل سنّت گفته‏ اند که:] ما دیدیم رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله چنین فرمود: «هر که من مولاى او هستم على مولاى اوست». و به على علیه السّلام خطاب کرد و فرمود: «تو نسبت به من چون هارون نسبت به موسى‏ اى جز اینکه پس از من پیامبر نخواهد بود» و دیدیم که فرمود: «على است که قرض مرا مى‏ پردازد و به وعده ‏ام عمل کند و او پس از من، جانشین من بر شماست».

پس از آن خبر نخست که این اخبار از آن به دست آمده، خبرى است درست و مورد اتفاق مسلمانان که هیچ اختلافى در آن نیست و موافق قرآن نیز است؛ پس امّت اسلام همگى باید بر آن اعتراف کنند چون هم قرآن درستى آن خبر را گواهى مى‏ کند و هم شواهد دیگر بر درستى آن وجود دارد؛ زیرا اینها اخبارى هستند که قرآن گویاى آنهاست و هم قرآن با آن اخبار هماهنگ است. سپس حقایق این اخبار از پیامبر خدا صلّى اللَّه علیه و آله به وسیله امامان راستگو علیهم السّلام به دست ما رسیده و افرادى مورد وثوق و معروف آنها را نقل کرده ‏اند که پیروى از این اخبار بر هر مرد و زن با ایمانى، فرض واجب است و جز اهل عناد از آن سرپیچى ننمایند.

این براى آن است که گفته‏ هاى آل رسول صلّى اللَّه علیه و آله با گفته خدا پیوسته است و این مطلب مانند این فرمایش خدا در محکمات قرآن است: «بى‏ گمان، کسانى که خدا و پیامبر او را آزار مى ‏رسانند، خدا آنان را در دنیا و آخرت لعنت کرده و برایشان عذابى خفّت ‏آور آماده ساخته است» ۲و نظیر این آیه فرمایش رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله است که فرموده: «هر که على را آزار دهد مرا آزار داده است و هر که مرا آزار دهد، خدا را آزرده است و هر که خدا را بیازارد، به زودى مورد انتقام خدا قرار گیرد».

و همچنین پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله فرموده است: «هر که على را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر که مرا دوست بدارد به طور قطع خدا را دوست داشته است» و مانند این فرمایش پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله در باره بنى ولیعه که فرمود: «به طور حتم، به سوى آنها مردى فرستم که مانند خود من است، خدا و پیامبرش را دوست دارد و خدا و پیامبرش نیز او را دوست دارند، برخیز اى على و به سوى آنان روانه شو».
و نیز گفته پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله در روز خیبر که فرمود: «به طور حتم،[براى فتح خیبر] فردا مردى را به سوى آنان مى ‏فرستم که خدا و پیامبرش را دوست دارد و خدا و پیامبرش نیز او را دوست دارند،

حمله ‏کننده‏ اى است که هرگز فرار نمى‏ کند، تا خدا به دست او آنجا را فتح نکند برنمى‏ گردد»؛ پس پیامبر خدا صلّى اللَّه علیه و آله پیش از اعزام او فتح آنجا را اعلام نمود و اصحاب پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله در انتظار به سر مى‏ برند تا ببینند فردا این افتخار نصیب چه کسى خواهد شد و چون فردا فرا رسید، پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله على علیه السّلام را فراخواند و اعزامش نمود و او را براى این منقبت و افتخار برگزید و او را «حمله آور بى‏ گریز» نامید و دوستار خدا و پیامبرش خواند و خبر داد که خدا و پیامبرش نیز او را دوست دارند.

پی نوشت:
۱ - سوره مائده(۵)، آیه ۵۵ و ۵۶.
۲ - سوره احزاب(۳۳)، آیه ۵۷.
3-تحف العقول / ترجمه حسن زاده، ص832تا835.