به گزارش افکارنیوز، در این باره روایت شده است: مردى خطاب به همسر خویش گفت: خدمت حضرت فاطمه زهرا(س) برو و از ایشان بپرس آیا من از شیعیان شما هستم یا نه؟
آن زن خدمت حضرت زهرا(س) رسید و مطلب را پرسید. پس حضرت فاطمه(س) فرمودند:
به همسرت بگو اگر آنچه را که دستور داده ایم بجا مى آورى و از آنچه که نهى نموده ایم دورى مى جویى از شیعیان ما هستى وگرنه شیعه ما نیستى.

زن به منزل برگشت و فرمایش حضرت زهرا(س) را براى همسرش ‍ نقل کرد. مرد با شنیدن جواب حضرت سخت ناراحت شد و گفت: واى بر من! چگونه ممکن است انسان به گناه و خطا آلوده نباشد؟ بنابراین من همیشه در آتش جهنم خواهم سوخت، زیرا هرکس از شیعیان ایشان نباشد همیشه در جهنم خواهد بود.
زن بار دیگر به محضر فاطمه(س) رسید و ناراحتى و سخنان همسرش ‍ را نزد آن حضرت بازگو نمود.
سپس حضرت زهرا(س) فرمودند: به همسرت بگو؛ آن طور که فکر مى کنى نیست.

چه اینکه شیعیان ما بهترین هاى اهل بهشتند ولى هرکس ما را و دوستان ما را دوست بدارد و دشمن دشمنان باشد و نیز دل و زبان او تسلیم ما شود، ولى در عمل با اوامر و نواهى ما مخالفت کرده، مرتکب گناه شود، گرچه از شیعیان واقعى ما نیست اما در عین حال او نیز در بهشت خواهد بود، منتهى پس از پاک شدن از گناهان.

آرى؛ به این طریق است که به گرفتاریهاى(دنیوى) و یا به شکنجه مشکلات صحنه قیامت و یا سرانجام در طبقه اول دوزخ کیفر دیده، پس از پاک شدن از آلودگی هاى گناه به خاطر ما از جهنم نجات یافته، در بهشت و در جوار رحمت ما منزل مى گیرد.



پی نوشت ها:
۱ - علامه مجلسی. بحارالانوار، ج۶۸:۱۵۵.
۲-ناصري، محمود. داستانهاي بحار الانوار، ج۲: ۷۳-۷۴.