سرویس مذهبیافکارنیوز- حضرت صادق(ع) فرموده است:

نیکویى و خوبى با پدر و مادر نتیجه حسن معرفت و شناسایى پروردگار متعال است،زیراعبادتى نیست که انسان را سریع‏تر برساند به رضاى پروردگار، و بهتر باشد از نیکویى به والدین براى خدا،و حق پدر و مادر از حقوق خدا جدا و متفرع مى‏ شود، به شرط آنکه بر طریقة دین و روى روش اسلامى سلوک کنند. و باز شرط است که: فرزند را از اطاعت امر پروردگار متعال و بندگى او به سوى عصیان و خلاف دعوت نکنند، و اطاعت خود را مقدم بر اطاعت‏ خدا ندارند، و از راه یقین به سوى تردید و شک، و از مرحله زهد و پرهیز به سوى علائق مادى و محبت دنیا سوق ندهند.

شرح‏ حدیث:
پدر و مادر وسیله طبیعى براى به وجود آمدن و رشد و تربیت تکوینى فرزند است، و در حقیقت آنان رب ظاهرى فرزند هستند که خداوند متعال با نیرو و فعالیت آنان فرزند را به وجود آورده است. و اگر از نظر تربیت روحى و معنوى نیز فعالیت و صرف نیرو کنند؛ از دو جهت ظاهرى و معنوى حق پیدا مى‏ کنند. پس پدر و مادر در طریق خالقیت و ربوبیت الهى قرار گرفته، و مظهر این دو صفت پروردگار متعال نسبت به اولاد هستند، و روى این لحاظ؛ تجلیل و حفظ حرمت و اطاعت و خدمت و موافقت آنان از نظر وجهه الهى و هم از نظر طبیعى لازم است. البته برنامه پدر و مادر نیز در جهت تربیت و تعلیم فرزند، مى‏ باید با برنامه دینى و الهى وفق بدهد، و فرزند را از مراحل خلاف و عصیان و دنیاپرستى و تعلقات مادى به سوى اطاعت و بندگى پروردگار متعال سوق داده، و شک و تردید و اضطراب خاطر را در دلهاى اولاد خود تبدیل به اطمینان و یقین کند.

پی نوشت:مصباح الشريعة / ترجمه مصطفوى،ص: ۳۱۲ .