سرویس مذهبیافکارنیوز- رسول خدا صلى الله علیه و آله می فرمایند:

سوگند یاد مى ‏کنم به آن کسى که به غیر از او خدایى نیست، که هرگز به هیچ مؤمنى خیر دنیا و آخرت عطا نشده، مگر به گمان نیکى که به خدا داشته باشد، و به امیدش از آن جناب، و خوش‏ خلقى که داشته، و به باز ایستادن از غیبت مؤمنان. و سوگند یاد مى‏ کنم به آن کسى که به غیر از او خدایى نیست، که خدا هیچ مؤمنى را بعد از توبه و طلبِ آمرزشِ گناهان عذاب نمى‏ کند، مگر به بدگمانى او به خدا، و تقصیر کردنش در امید داشتن به خدا، و به بدخلقى که داشته باشد، و به غیبت کردنِ مؤمنان.

و سوگند یاد مى‏ کنم به آن کسى که به غیر از او خدایى نیست، که گمانِ هیچ بنده مؤمنى به خدا نیکو نباشد، مگر آنکه خدا در نزدِ گمانِ بنده‏ اى مؤمن خود باشد، و بر وفق گمانش با او عمل نماید؛ زیرا که خدا کریم است و همه خوبى‏ ها به دستِ قدرتِ او است، و شرم مى‏ کند که بنده مؤمنِ او چنان باشد که گمانِ نیک به او برده باشد؛ پس گمان و امید او را خلاف کند، و به خلافِ آنها با او عمل نماید؛پس گمانِ خود را به خدا نیکو کنید، و به سوى او رغبت نمایید».

محمد بن یحیى، از حضرت امام رضا علیه السلام، روایت کرده است که فرمود:
«گمان خویش را به خدا نیکو کنید؛ زیرا که خداى عز و جل مى ‏فرماید که: من در نزدِ گمانِ بنده مؤمنِ خودم، و بر وفق گمانش به من با او رفتار مى‏ کنم. اگر گمانش خوب است، جزاى او خوب باشد، و اگر بد است، بد باشد».

على بن ابراهیم، از پدرش، روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که مى‏ فرمود:
«گمانِ نیک به خدا داشتن، آن است که غیر خدا را امید نداشته باشى، و نترسى، مگر از گناهان خویش».

پی نوشت:تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى)، ج‏۳، ص204.