سرویس مذهبیافکارنیوز- بر کسى پوشیده نیست. روزه یک درس مساوات و برابرى در میان افراد اجتماع است، با انجام این دستور مذهبى، افراد متمکن هم وضع گرسنگان و محرومان اجتماع را به طور محسوس درمى‏یابند، وهم با صرفه‏ جوئى در غذاى شبانه روزى خود مى ‏توانند به کمک آنها بشتابند. البته ممکن است با توصیف حال گرسنگان و محرومان، سیران را متوجه حال گرسنگان ساخت، ولى اگر این مسأله جنبه حسى و عینى به خود بگیرد اثر دیگرى دارد، روزه به این موضوع مهم اجتماعى رنگ حسى مى ‏دهد، لذا در حدیثمعروفى از امام صادق علیه السلام نقل شده که «هشام بن حکم» از علت تشریع روزه پرسید، امام علیه السلام فرمود:

«روزه به این دلیل واجب شده است که میان فقیر و غنى مساوات برقرار گردد، و این به خاطر آن است که غنى طعم گرسنگى را بچشد و نسبت به فقیر اداى حق کند، چرا که اغنیاء معمولا هرچه را بخواهند براى آنها فراهم است، خدا مى‏ خواهد میان بندگان خود مساوات باشد، و طعم گرسنگى و درد و رنج را به اغنیاء بچشاند تا به ضعیفان و گرسنگان رحم کنند» «۱».

راستى اگر کشورهاى ثروتمند جهان چند روز را در سال روزه بدارند و طعم گرسنگى را بچشند باز هم این همه گرسنه در جهان وجود خواهد داشت؟!

پی نوشت:
۱ - وسائل الشیعة جلد ۷ باب اول کتاب صوم صفحه ۳.
2-يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ، ص: ۴۲۰ .