سرویس مذهبیافکارخبر-

خواب اول شب:
خواب سرشب یعنی بعد از نمازعشاء تانیمه شب شرعی است که بسیار مناسب است و هر ساعت آن برابر با دو و نیم تا سه ساعت است و از نیمه شب شرعی تا یک ساعت به اذان صبح که هر یک ساعت برابر یک سال می‌باشد؛ به این معنی که کیفیت خواب اول شب بسیار زیاد است و خستگی کار روز را ازبین می‌برد.

خواب عیلوله:
فاصله زمانی بین اذان صبح و طلوع خورشید را بین‌الطلوعین و خواب در این زمان را عیلوله می‌نامند.
عیلوله از ماده(علل) و به معنای مرض است؛
زیراخواب دراین زمان بیماری زاست.
امام صادق علیه‌السلام: خواب بامداد، شوم و مانع روزی است. چهره را زشت و رنگ را زردمی‌گرداند، پس مبادا در این زمان بخوابید. "
این زمان، زمان نزول فرشتگان است و هر کس در این زمان بخوابد، از دریافت رزق کامل خود و برکات معنوی آن محروم خواهد شد.


خواب فیلوله:
خواب ضعف و سستی است و به خواب بعد از روز(بعدازطلوع خورشید) گفته می‌شود.
امام باقر علیه‌السلام: خواب اول روز بی‌عقلی است؛ زیرا موجب سردی بدن می‌شود؛ لذا فرد درطول روز کسل است و شور و نشاط کافی جهت انجام فعالیتهای روزانه خود ندارد. همان بحرانی که نسل‌های امروزی در اثر بی‌توجهی به این دستورات طبی و روان‌شناسی اسلام گرفتار آن شده‌اند.

خواب قیلوله:
خواب پیش از ظهر(حدودنیم ساعت قبل ازاذان ظهرتااذان ظهر) را خواب قیلوله گویند که بسیار مفید بوده و موجب نشاط و تقویت قوای مختلف بدن می‌شود.
شخصی نزد پیغمبر اکرم صلی‌الله علیه و آله رفت و سوال کرد:
من حافظه‌ای قوی داشتم ولی اکنون فراموشی بر من غالب شده است. حضرت پرسیدند: آیاخواب قیلوله می‌کردی و اکنون آن را ترک کردی؟ گفت: بله. حضرت فرمودند: دوباره خواب قیلوله بکن. چون این کار را کرد، حافظه‌اش برگشت.
امام باقر علیه‌السلام: خواب قیلوله نعمت زاست؛ زیراگرمی هوای روز، سردی ظاهربدن راتعدیل می‌کند.

خواب غیلوله:
خوابیدن حدود نیم ساعت قبل از غروب را غیلوله می‌گویند.
این خواب موجب هلاکت انسان می‌شود.
امام باقر علیه‌السلام: خواب بعد ازعصرحماقت است.

خواب بین العشایین:
خواب ازاذان مغرب تا زمان عشاء(دوساعت بعدازاذان مغرب) مناسب نیست.
امام باقر علیه‌السلام: خواب بین نمازمغرب وعشاء انسان را از رزق محروم می‌کند.
امیرالمومنین عليهالسلام:خوابیدن قبل از نماز عشاء پریشانی و فقرميآورد چون باقیمانده رزق هر فرد از بین الطلوعین در این زمان پخش میشود.