سرویس مذهبی افکار- اى مالک! بدان من تو را بسوى کشورى فرستادم که پیش از تو دولتهاى‏ عادل و ستمگرى بر آن حکومت داشتند. و مردم به کارهاى تو همانگونه نظر مى‏ کنند که تو در امور زمامداران پیش از خود، و همان را درباره تو خواهند گفت که تو درباره آنها مى ‏گفتى.

بدان! افراد شایسته را با آنچه خداوند بر زبان بندگانش جارى مى‏ سازد مى‏ توان شناخت، بنا بر این باید محبوبترین‏ ذخیره در پیش تو عمل صالح باشد، زمام هوی و هوس را در دست گیر. و آنچه برایت‏ حلال نیست نسبت‏ به خود بخل روا دار، زیرا بخل نسبت‏ به خویشتن این است‏ که راه انصاف را در آنچه محبوب و مکروه تو است پیش‏گیرى.

قلب خویش‏ را نسبت‏ به ملت‏ خود مملو از رحمت و محبت و لطف کن، و همچون حیوان‏ درنده‏ اى نسبت‏ به آنان مباش که خوردن آنان را غنیمت‏ شمارى! زیرا آنها دوگروه بیش نیستند: یا برادران دینى تواند، و یا انسانهائى همچون تو گاه از آنها لغزش و خطا سر مى‏ زند.

ناراحتیهائى به آنان عارض می گردد به دست آنان عمداً یا بطور اشتباه کارهائى انجام مى‏ شود(در این موارد) از عفو و گذشت‏ خود آن مقدار به آنها عطا کن، که دوست دارى خداوند از عفوش به تو عنایت کند. زیرا تو مافوق آنها، و پیشوایت ما فوق تو و خداوند مافوق کسى است‏ که تو را زمامدار قرارداده است!
امور آنان را به تو واگذار کرده، و بوسیله‏ آنها تو را آزمایش نموده است. هرگز خود را در مقام نبرد با خدا قرار مده!

نامه 53 نهج البلاغه