به گزارش افکارنیوز،

آنچه در بخش اورژانس شناخته می شود در حقیقت کامل ترین مفهوم است که به معنی اولویت دادن به درمان بیماران زمان مراجعه به مراکز درمانی. نقش اورژانس بیمارستان ‌ها در تأمین سلامت بیماران نقشی پررنگ و بارز است و با هدف درمان و رسیدگی سریع ‌تر به افرادی که خطرات جدی جان آنان را تهدید می‌کند، تأسیس شده است. حال به نقاط قوت و ضعفی در زمینه رسیدگی اورژانس های بیمارستان ها  می پردازیم.

 

 

وخامت بیماری و میزان شلوغی بخش اورژانس است و بسیاری از بیماران بندرعباسی که به بخش اورژانس یکی از بیمارستان‌ها در این شهر مراجعه می کنند و خدمات مورد نیازشان را دریافت نمی کنند، از وضع بد بیمارستان‌ها شکایت دارند و می‌خواهند فرد مسئولی را برای رسیدگی به کارهایش پیدا کنند، اما کسی پاسخگو نیست. لازم است تا در صدد جبران کمبود کادر اجرایی و کادر پزشکی در بیمارستان بر آیند.

 

 

در بسیاری از بیمارستان ها و مراکز درمانی، پزشک متخصص حضور ندارد و در اکثر مواقع انترن ها ، خدمات مفید و درمانی را به بیماران ارائه می دهند .  این مورد در زمانی که بیمار مشکل جدی دارد و یا نیاز به عمل جراحی پیدا می کند، بیشتر محسوس می شود و عدم حضور پزشک متخصص و پرستاران برای رسیدگی می تواند به خسارات غیر قابل جبرانی منتهی شود.

 

 

 

انگار طلسم بود که خیلی از کسانی که با درد و ناراحتی از در این بیمارستان وارد می‌شدند، همان‌طور که کارها پیش می‌رفت، کم‌کم مشکلات کوچک و گاه بزرگ نمایان می‌شد؛ از بی توجهی به بیماران، عدم رسیدگی به موقع و تاخیر در حتی ویزیت و نوبت دهی گرفته تا نبودن برخی مسئولان و پزشکان متخصص.

 

 

عدم رسیدگی صحیح اورژانس بیمارستان ها به بیماران، در سطوح پایین تر، موجب بی اعتمادی افراد به آن مرکز درمانی و در سطوح بالاتر موجب بی اعتمادی به جامعه پزشکان و یا حتی وزارت خانه مربوطه شود. بیمارستان ها، چون مورد مراجعه بخش عظیم و درصد بالایی از افراد جامعه هستند، می بایست به تعهدات خود در قبال مردم به درستی عمل نمایند تا روحیه عمومی جامعه حفظ شود.

 

 

رسیدگی به وضعیت بیماران و نگاه مسئولانه به آنها، واقعیتی است که به دلیل عدم نظارت صحیح و گاه بی توجهی در سامانه بهداشت و درمان کشور، دچار روزمرگی شده است. شاید باشند درمانگاه ها و بیمارستان هایی که هر روز خبر تجهیز آنها به گوش می رسد. اما عدم وجود فرآیند و سیستم یکپارچه در ارائه خدمات درمانی و عدم توجه ویژه به نقطه اتصال این سیستم - یعنی بیمار- مشکلات را دو چندان خواهد کرد.

 

 

یکی از اشکالات شیوه کنونی رسیدگی به تخلفات درمانی، سرعت کند رسیدگی است. گذشته از اینکه معمولاً دادرسی‌ها زمان زیادی به طول می‌انجامد و بسیاری به سبب همین معطلی‌ها از خیر شکایت و احقاق حق خود می‌گذرند، در امور مربوط به فوریت‌های درمانی (اورژانس) این اشکال جدی ‌تر است و رسیدگی به تخلفات اورژانسی اگر در لحظه صورت نگیرد منجر به اتفاقات تلخی خواهد شد