به گزارش افکارنیوز، ۱۰ نفر از دانشجویان نخبه در کرج روز گذشته معرفی شدند و نکته قابل توجه اینکه سعید مظفری‌زاده نیز نامش در بین این نخبگان خودنمایی می‌کرد. شاید علاقه‌مندان به فوتبال ندانند که مظفری‌زاده مهندس عمران است و در حال حاضر در مقطع کارشناسی ارشد در رشته مدیریت مشغول به تحصیل است و به‌خاطر کسب معدل بالا(۱۹.۷۶) جزو نخبگان علمی معرفی شده و با مقاله‌ای که به یکی از دانشگاه‌های کانادا ارائه کرده قصد دارد دکترای خود را در این کشور بگیرد.

مظفری‌زاده که در یک خانواده پزشک بزرگ شده یکی از داوران طراز اول ایران به‌حساب می‌آید و شاید در این هجمه‌ای که علیه جامعه داوری راه افتاده و بعضا شأن و شخصیت این قشر با اتهام گرفتن دو میلیون و یک جفت کفش پایین می‌آید، هیچ‌کس نداند کم نیستند داورانی که همانند مظفری‌زاده چه از نظر علمی و چه از لحاظ مالی در شرایطی هستند که هیچ‌گونه چشم‌داشتی به پول‌های بی‌حسابی که در این فوتبال به‌دست می‌آید ندارند.

به بهانه انتخاب شدن در بین نخبگان دانشجویی به سراغ مظفری‌زاده رفتیم تا صحبت‌های این داور را بشنویم.

* جزو نخبگان دانشجویی معرفی شدید؟

- بله، در ترم گذشته نمرات خیلی خوبی گرفتم و معدلم بالا بود. خدا را شکر که این افتخار را در بین دانشجویان کسب کردم.

* مگر چه معدلی داشتید که جزو نخبگان معرفی شدید؟

- معدل من ۱۹.۷۶ بود. مسئولان لطف داشته و من را جزو ۱۰ نفر برتر انتخاب کردند.

* مهندس عمران بودید، چه شد بعد از چند سالی که گذشت دوباره تصمیم گرفتید درس بخوانید، آن‌هم در این سطح؟

- از سال قبل مصمم شدم تحصیلاتم را ادامه دهم چون دنیای فوتبال و داوری یک روز تمام می‌شود و باید در تحصیلات هر روز خودت را بالا ببری.

* در نهایت قصد دارید با بالا بردن سطح تحصیلات به کجا برسید و سقف علمی برای شما چطور تعریف شده؟

- به نظرم سطح علمی باید به‌گونه‌ای بالا برود که بتوانی در همین زمینه داوری هم به تحلیل بزرگی برسی و کمک بیشتری به این جامعه بکنی.

* به نظر می‌رسد به کرسی‌هایی که در فیفا یا AFC در این زمینه وجود دارد چشم دوخته‌اید، مثلا کسب یک جایگاه در AFC.

- من سعی می‌کنم ظرف سه چهار سال آینده تحصیلاتم را کامل کنم که در خدمت جامعه داوری چه در داخل و چه در خارج از کشور باشم.

* داورانی که از نظر علمی و تحصیلاتی شبیه شما هستند کم نیستند، پس چطور این هجمه علیه داوری راه افتاده است؟!

- با احترامی که برای تمامی اهالی فوتبال قایلم، طبق یک آمار رسمی مدرک داورها با بازیکنان و مربیان قابل قیاس نیستند. اکثر داوران لیسانس و فوق‌لیسانس به بالا هستند در حالی که بازیکنان و مربیان اینطور نیستند. اگر فکر می‌کنید اشتباه می‌کنم آمار را در این ارتباط بررسی کنید، تفاوت آشکاری بین دو قشر وجود دارد و بی‌انصافی است که در این شرایط این هجمه علیه داوری راه افتاده. اگر کسی مدرک و مستندی دارد بیاورد تا با متخلف برخورد کنند اما اینطور اتهام نزنند و با حیثیت افراد بازی نکنند. برای همه احترام قایلم اما همه چیز باید داخل چارچوب قانون اجرا شود تا به کسی لطمه نخورد.

* قبول دارید در حق داوری طی این چند وقت اخیر خیلی اجحاف شد؟

- من مثل بعضی‌ها معتقد نیستم که با هیاهو باید پاسخگوی این اجحاف شد اما معتقدم اگر تخلفی صورت گرفته باید داخل مقررات و چارچوب برخورد شود. در کجا شما می‌بینید که در تخلفات سیاسی یا فرهنگی چنین برخوردی شود. متاسفانه فقط در ورزش چنین برخوردهای بی‌رحمانه و هجمه‌ای را می‌بینید. سوال من این است چرا در ورزش و داوری فقط برای اینگونه مسائل خط قرمز وجود ندارد و اینطور برخورد می‌شود.

* آنطور که گفته می‌شود برای برخورد با افرادی که با آبروی جامعه داوری بازی کردند به آقای کفاشیان نامه زدید و خواستید برخورد کنند؟

- من مدت‌ها در ایران نبودم. وقتی به ایران برگشتم دیدم یک هجمه‌ای علیه یکی از همکاران است. نمی‌خواستم مثل بعضی‌ها هیاهو به پا کنم و اصلا به آن معتقد نیستم چون باید همه چیز از راه اصولی‌اش پیش برود، به همین خاطر نزد مسئولان حراست فدراسیون رفتم و طی نامه‌ای از مسئولان فدراسیون خواستم هر چه سریع‌تر در مورد هجمه‌ای که علیه داوری است اقدام کنند و تصمیمات درستی گرفته شود.

* به نظر می‌رسد اینگونه مسائل فوتبالدوستان را به نحوی فوتبالزده و بی‌اعتماد کرده، شما اینطور فکر نمی‌کنید؟

- دقیقا همینطور است. فوتبال یک سرمایه برای کشور ما محسوب می‌شود. هیچ کجای دنیا اینقدر مردم فوتبال دوست ندارند. این فوتبال برای مملکت ما سرمایه است پس چطور مسئولان می‌گذارند این سرمایه اینطور بسوزد.

* همانطور که گفتید در آن مقطع که هجمه علیه داوری راه افتاد و به آقای قهرمانی اتهاماتی زدند، داخل کشور نبودید اما داورانی که در داخل کشور بودند تعریف می‌کردند که حتی دیگر نمی‌توانند یک نان بخرند چرا که نانوا از آنها می‌پرسد " چند می‌گیری بازی را دربیاوری "، شما چنین مساله‌ای را در خارج از کشور احساس کردید و دامنه اتفاقات به خارج از کشور هم رسید؟

- شاید باورتان نشود اما در هر جمع ایرانی‌ها که قرار می‌گرفتم همین سوال از من می‌شد و آزارم می‌داد. باور کنید آن هجمه فرهنگ و فضای کشورمان را زیر سوال می‌برد. من می‌گویم چرا با این مساله مسئولانه و قانونمند برخورد نشد؟ چرا همه چیز احساساتی پیش رفت؟

* چه کسانی را مقصر می‌دانید و چه انتظاری را از مسئولان دارید؟

- من از آقاي كفاشيان يك خواهش دارم. به ايشان ميگويم آقاي كفاشيان اگر قرار نيست كاري بكنيد قول ندهيد. نياييد در مراسم كلاس توجيهي داوران با روي گشاده با ما صحبت كنيد، لبخند بزنيد، بعد كه از در بيرون رفتيد همه چيز يادتان برود. انتظار افزايش دستمزد نداريم. همچنين قولي هم ندهيد و اگر در توانتان نيست قولي بدهيد، اصلا قول ندهيد. اينطوري به شأن داوران ما لطمه ميخورد. از مسئولان ميخواهم اين بار اگر به مراسم داوري آمدند، قول الكي ندهند.