به گزارش افکارنیوز، خولیو ولاسکو سرمربی تیم ملی والیبال ایران در آخرین نشست خبری خود که امروز برگزار شد، گفت: برای من خیلی سخت است که بخواهم به عنوان سرمربی در آخرین کنفرانس صحبت کنم. چون از دیروز موج احساسات در من آغاز شده و از بیرون و همین طور خودم این احساسات را می‌بینم. صبح خیلی سعی کردم خودم را برای این کنفرانس آماده کنم اما با این ویدئویی که پخش شد همه چیز خراب شد.

وی ادامه داد: ‌ خیلی دوست داشتم می‌توانستم تا قهرمانی جهان همراه تیم باشم به خاطر اینکه اعتقاد دارم ایران می‌تواند به این جایگاه برسد. از‌ آن جایی که والیبال آرژانتین در جای مناسبی نیست از آذرماه گذشته از من خواستند به کمک این تیم بروم تا در جای بالاتر بایستد. من هرگز همکاری خودم را با ایران به پایان نخواهم برد.

ولاسکو با بیان اینکه ۳۱ سال از آرژانتین دور بوده است، اظهار داشت: آرژانتین قصه دیگری دارد، کشور من است ۳۱ سال دور بودم و حالا به من احتیاج دارند. متأسفانه هیچ شانسی برایم نیست اگر الان نروم دیگر نمی‌توانم. این آخرین شانس من برای خدمت‌رسانی به کشورم است.

ولاسکو افزود: سه سال پیش که می‌خواستم به ایران بیایم دو دلیل وجود داشت اولین دلیل حرفه‌ای که شغلم است و دومین مورد اینکه می‌دانستم حرکتی جدی در والیبال ایران وجود دارد و بازیکنانش آینده روشنی دارند. وقتی وارد ایران شدم متعجب شدم. شرایط را پیشرفته‌تر از چیزی که تصور می‌کردم دیدم. من تیم‌های زیادی را دیده‌ام اما تعداد بازیکنان مستعد در ایران بیشتر از کشورهای دیگر است. دلیل فرهنگی یکی از دلایلی بود که دوست داشتم با یک فرهنگ متفاوت‌تر از هر جای دیگری که دیده بودم‌ آشنا شوم. تا حالا با این فرهنگ آشنا نبودم.

ولاسکو در ادامه صحبت‌‌های خود با اشاره به اینکه از انتخابش خوشحال است، عنوان کرد: بسیار خوشحالم که به نتیجه قطعی رسیده‌ام و این انتخاب را انجام دادم. این یکی از تجربیات جالب زندگی من به شمار می‌آید. از این فرصت در این نشست استفاده کرده و از تمام مردم ایران تشکر می‌کنم. نه فقط بازیکنان و اعضای فدراسیون که با آنها کار کردم بلکه از همسایگان، رسانه‌ها و هواداران که در تمام این مدت حامی من و تیم بودند تا به این موفقیت برسیم تشکر می‌کنم.

سرمربی تیم ملی ایران با اشاره به اینکه مردم آرژانتین و ایتالیا سوالات زیادی را از وی درباره ایران می‌پرسیدند، ‌ خاطرنشان کرد: اطلاعات مردم آرژانتین و ایتالیا درباره ایران کافی نیست. بنابراین نه تنها درباره والیبال ایران بلکه درباره فرهنگ متفاوتی که دیدم صحبت کردم. هرچند زمان خداحافظی فرا رسیده اما هرگز ارتباط همکاری‌ام را با ایران قطع نخواهم کرد.

وی گفت: بازیکنانم گفتند یک مربی خوب یک معلم خوب است و اگر هم در نقش یک معلم کارم را خوب انجام داده باشم بعد از سه سال به من نیازی نخواهند داشت چون کارشان را می‌دانند. بعضی از مربیان فکر می‌کنند اگر خوب باشند و تیم را ترک کنند دیگر آن تیم نتیجه نمی‌گیرد اما موفقیت یک مربی این است که وقتی تیم را ترک می‌کند شاگردانش کارشان را انجام دهند.

ولاسکو با بیان اینکه یک مربی خوب دیگر در حال مذاکره با ایران است، اظهار داشت: یک مربی خوب که او را می‌شناسم در حال به پایان رساندن مذاکراتش است. برناردی را ۱۲ سال است می‌شناسم. وقتی ۱۷ ساله بود مربی‌اش بودم و با او آشنایی دارم. او برای مربیگری از عنوان حرفه جدیدش تصمیم گرفت ایتالیا را ترک کرده و به لهستان برود. هرچند تجربیاتش ممکن است به اندازه من نباشد چون جوان است اما وقتی من در سال ۱۹۸۹ کارم را با ایتالیا آغاز کردم ۳۹ سال بیشتر نداشتم الان فکر می‌کنم برناردی برای مربیگری در جایگاه مناسب‌تری نسبت به من قرار دارد هرچند آسان نیست تیمی را بعد از نتایج خوب مسئولیتش قبول کنی اما هر کس عاشق ایران است باید به آن کمک کند تا موفقیت‌ها ادامه داشته باشد.

سرمربی تیم ملی والیبال ایران با بیان اینکه رفتنش به آرژانتین حرفه‌ای نیست، تصریح کرد: تصمیم سختی است. وضعیت آرژانتین نسبت به ایران پایین‌تر است. وضعیت اقتصادی هم به این صورت است اما وقتی من جوان بودم چیزهای زیادی از آرژانتین گرفتم و تحصیل رایگان داشتم. به عنوان مربی بدنساز و مربی دوم در سال ۱۹۸۲ جاهای زیادی سفر کردم اما وقتی آنجا را ترک کردم یک حرفه جدید را در ورزش آغاز کردم.

ولاسکو ادامه داد: به ایتالیا رفتم، مشهور شدم و پول زیادی به دست آوردم. بدون اینکه این پول را به کشورم بازگردانم. حالا وقتش است که دینم را ادا کنم. به همین خاطر تصمیم گرفتم بروم اما ایران همیشه در قلب من باقی خواهد ماند و این را دیروز به بازیکنانم گفتم. اگر ایران به روند پیروزیهایش ادامه دهد بهترین هدیه برای من است.