به گزارش افکارنیوز، یک اتهام یا شاید یک دیدگاه کلی نسبت به کارلوس کروش وجود دارد‌؛ اینکه سرمربی تیم ‌ملی در رقابت‌های لیگ همیشه خواب است. خواب بودن کروش را دلیلی می‌بینند بر بی‌توجهی کروش به لیگ اما غافل از این نکته مهم هستند که ورزشگاه‌های کشور اغلب خالی از تماشاگر شده‌اند و در مجموع، این مردم هستند که لیگ را دیگر نمی‌پسندند؛ لیگی که بازی‌هایش هیچ شوقی را برنمی‌انگیزد و لیگی که خلأ ستاره‌ها در آن مشهود است. کروش باید در چنین لیگی به خودش و دستیارانش بیدارباش بدهد و احتمالاً حتی اگر به زور هم شده در این لیگ خوابش نبرد.

اگر چنین ادعایی درست است، پس یک بار دیگر فهرست جدید تیم ‌ملی را برای اردوی اتریش بررسی می‌کنیم.
علیرضا بیرانوند محصول کدام لیگ است؟ او در چه تیمی بازی می‌کند؟ آیا بیرانوند را از یک لیگ دیگر آورده‌اند؟ وریا غفوری، رامین رضائیان و حبیب گردانی از چه لیگی می‌آیند؟ این بازیکنان در چه تیم‌هایی بازی می‌کنند و کروش از کجا دعوت‌شان کرده است؟ امید ابراهیمی و احسان حاج‌صفی بهترین بازیکنان کدام تیم‌ها هستند و کروش این بازیکنان را در کدام لیگ دیده است؟ آیا این بازیکنان در سیاره‌ای دیگر فوتبال بازی می‌کنند؟ راستی مسعود حسن‌‌زاده از کجا آمده است؟ آیا او در لیگ قطر یا امارات کشف شده است؟ حسن‌‌زاده را کروش از کجا پیدا کرده؟ وحید امیری را از کجا آورده؟

ما نمی‌خواهیم و نمی‌پسندیم که یکسره از کروش و فوت و فن‌های حرفه‌ای و مربیگری او دفاع کنیم. اتفاقاً برعکس، اعتقاد داریم که به فهرست‌های او همیشه ایرادهایی وارد است. مگر می‌شود یک مربی که ۲۴ نفر را می‌تواند در فهرست نهایی بگنجاند، با اعلام اسامی بازیکنان تیم‌ ملی موفق به جلب رضایت همه شود؟

اختلاف سلیقه در فهرست تیم‌ ملی مسئله‌ای است که در تمام ادوار وجود داشته و این نکته هیچ ربطی به کروش ندارد. چه فرقی می‌کند کروش یا علی دایی، افشین قطبی یا حتی برانکو ایوانکوویچ. هر کدام از این مربیان سلیقه مخصوص به خود را داشته و دارند اما اینکه کروش را متهم به بی‌توجهی می‌کنیم(آن هم به این لیگ بی‌هیجان و بی‌تماشاگر)، واقعاً بی‌انصافی است.
او از دل اين ليگ، بازيكنان خوبي را به اردوي تيم ملي دعوت كرده، نيروهايي جوان و آيندهدار كه در همين ليگ خودمان كشف شدهاند.